Μέχρι σήμερα όλα τα νομοσχέδια της Ε.Ε. που αφορούν την “Πράσινη Μετάβαση” και την “Κλιματική αλλαγή” είχαν ως τελικό στόχο την υπερκατανώλωση, δηλαδή την εκτόξευση των ρύπων που παράγει ο άνθρωπος. Το βασικό σύνθημα είναι: Πέτα το παλιό και πάρε καινούριο “οικολογικό” ώστε οι εξορύξεις πρώτων υλών να φτάσουν έως το κέντρο της γης, τα πλοία να αλωνίζουν τις θάλασσες και τα τραίνα τις ηπείρους, καταναλώνοντας δισεκατομμύρια τόνους υγρών καυσίμων για να τις μεταφέρουν στα εργοστάσια, τα οποία επίσης καταναλώνοντας τόνους άνθρακα σε στερεή ή υγρή μορφή θα δουλεύουν 24 ώρες την ημέρα για να παράγουν προϊόντα που έχουν σχεδιαστεί για να χαλάνε ως δια μαγείας μόλις λήξει η διετής εγγύηση και να είναι αδύνατον να τα επισκευάσεις με λογικό κόστος – αν βέβαια μπορείς να τα επισκευάσεις, καθώς ο σχεδιασμός και ο τρόπος κατασκευής των περισσότερων δεν προβλέπει επισκευές.
Εξαίρεση σε αυτή την υποκριτική λογική των ψευτο-οικολόγων, αποτελεί η ψήφιση του πιο σημαντικού νόμου της Ε.Ε. υπέρ του περιβάλλοντος, υπέρ της πραγματικής οικονομίας και υπέρ του καταναλωτή.
Μιλάμε για τον νόμο “Δικαίωμα στην Επισκευή” που αφορά κυρίως τις ηλεκτρονικές συσκευές (τηλέφωνα, PC, TV, ηχοσυστήματα, λευκές συσκευές κ.τ.λ.), οι οποίες όμως χρησιμοποιούνται και σε όλα τα σύγχρονα οχήματα, οπότε αφορά άμεσα και εμάς.
Μέχρι τώρα δεν υπήρχε κανένα νομοθετικό πλαίσιο που να ενθαρρύνει τους κατασκευαστές να σχεδιάζουν και να κατασκευάζουν προϊόντα με αντοχή και διάρκεια στο χρόνο. Ίσα-ίσα που πολλές εταιρείες φροντίζουν να τα σχεδιάζουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνονται άχρηστα… με το ζόρι! Τηλέφωνα με διαστημικής τεχνολογίας hardware αχρηστεύονται γιατί ο κατασκευαστής δεν παρέχει αναβάθμιση λογισμικού ή γιατί η αναβάθμιση λογισμικού τα κάνει να λειτουργούν κάτω από τις δυνατότητές τους! Τηλεοράσεις, πλυντήρια και κουζίνες δεν επισκευάζονται γιατί έχουν σχεδιαστεί για να μην μπορείς να τους αλλάξεις ούτε λαμπάκι ή ακόμα κι αν μπορέσεις να το αλλάξεις το ανταλλακτικό λαμπάκι να κάνει πιο ακριβά από την ίδια την συσκευή.
Σε όλα αυτά τα κόλπα και τις κουτοπονηριές θέλει να βάλει φρένο ο νέος νόμος, αλλά και να ενθαρρύνει τους κατασκευαστές να σχεδιάζουν και να κατασκευάζουν προϊόντα με δυνατότητα φτηνής επισκευής.
Έτσι προβλέπει επιπλέον εργοστασιακή εγγύηση ενός έτους (πέραν της διετίας) για ολόκληρο το προϊόν και όχι μόνο για το ανταλλακτικό όπως τώρα.
Συσκευή αντικατάστασης για όσο διάστημα διαρκεί η επισκευή, ανοιχτά σε όλους DATA BASE με τεχνικές πληροφορίες και ειδικά εργαλεία για την επισκευή.
Απευθείας πρόσβαση στις αποθήκες ανταλλακτικών και τα ειδικά εργαλεία απ’ όλους τους επισκευαστές και όχι μόνο του επίσημου δικτύου.
Μάλιστα για να προωθήσουν την λογική της επισκευής στους καταναλωτές, η Ε.Ε. θέλει να δημιουργήσει ένα ειδικό ταμείο που θα επιβραβεύει όποιον επιλέγει την επισκευή του προϊόντος που αγόρασε αντί για την αντικατάστασή του.
Όλα αυτά μένει να δούμε πως θα εφαρμοστούν στην πράξη, διότι το μοντέλο οικονομίας “Built to Last” έρχεται σε αντίθεση με τα ισχυρά οικονομικά συμφέρονται που εκπροσωπούν οι εθνικές Κυβερνήσεις. Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους κατασκευαστές να μετατοπίσουν το βάρους τους από την αύξηση των εσόδων μέσω των πωλήσεων, στην αύξηση των εσόδων μέσω του after sale service, ειδικά όταν ο νόμους τους απαγορεύει να βάζουν τεχνητούς φραγμούς στους ανεξάρτητους επισκευαστές.
Σε κάθε περίπτωση, το κάθε αυτοκίνητο σήμερα έχει τουλάχιστον δύο οθόνες TFT και πάνω από 10-15 ηλεκτρονικούς επεξεργαστές και το ίδιο πλέον ισχύει για τις μοτοσυκλέτες. Μέχρι και τα scooter των 3000€ έχουν έγχρωμες οθόνες, συστήματα key-less, traction control και ABS.
