Ευρωπαϊκή Μοτοσυκλέτα της Χρονιάς EMOTY 2022: Ο τελικός νικητής της ψηφοφορίας

Λίγες οι υποψηφιότητες και χωρίς εκπλήξεις τα αποτελέσματα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/2/2023

Η περσινή χρονιά ήταν μάλλον φτωχή σε κυκλοφορία νέων μοντέλων, εν αναμονή του 2023 όπου οι κατασκευαστές ξεκίνησαν μια ριζική ανανέωση της γκάμας τους, παρουσιάζοντας ολοκαίνουριες πλατφόρμες κινητήρων και πλαισίων στο τέλος της χρονιάς στην EICMA.

Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο 2022 είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε για πρώτη φορά μερικά μοντέλα που έκαναν αίσθηση στην κατηγορία τους και ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για τις εταιρείες που τα κατασκευάζουν. Το Triumph Tiger 660 είναι σίγουρα ένα από αυτά, καθώς η βρετανική εταιρεία κατάφερε να φτιάξει μια τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα με τιμή που δεν ξεφεύγει από τα όρια του δικύλινδρου κατεστημένου της μεσαίας κατηγορίας. Την ίδια στιγμή έχουμε τη Ducati DesertX, μια μοτοσυκλέτα που διεγείρει τα συναισθήματα με την εμφάνισή της και ταυτόχρονα είναι η πρώτη πραγματική On-Off της ιταλικής εταιρείας. Η παρουσία του Honda NT 1100 στην πρώτη τριάδα των επιλογών των κεντροευρωπαϊων δημοσιογράφων δείχνει την αγάπη που έχουν ακόμα για τις λιτές sport-touring μοτοσυκλέτες, αλλά και πόσο… φτωχό ήταν το 2022 σε φρέσκες ιδέες και νέες τεχνολογίες. Κάποιοι έβαλαν στη λίστα του 2022 την Moto Guzzi V100 Mandello, όμως εμείς στο ΜΟΤΟ αποφασίσαμε να την αφήσουμε για την επόμενη χρονιά, έστω κι αν την οδηγήσαμε στην Ιταλία στο τέλος του 2022, καθώς ψηφίζουμε μόνο τα μοντέλα που έχουμε κάνει ολοκληρωμένα τεστ, με μετρήσεις και εκατοντάδες χιλιόμετρα οδήγησης σε κάθε είδους δρόμο. Υπάρχουν και μοτοσυκλέτες που θα θέλαμε να είχαμε οδηγήσει, αλλά δεν υπήρχε η δυνατότητα, όπως είναι η Kawasaki Z 650 RS, ενώ είμαστε από τους λίγους δημοσιογράφους σε αυτή την ψηφοφορία που έχουμε οδηγήσει το CFMOTO 800MT. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, η νίκη της Ducati DesertX με 18 βαθμούς ήταν εύκολη, αφού στη δεύτερη θέση ισοψήφησαν με 9 βαθμούς η Triumph Tiger 660 και η Honda NT 1100. Στην τέταρτη θέση υπάρχει η σέξι Triumph Speed Triple 1200 RR με 5 βαθμούς και στην πέμπτη θέση είναι η Yamaha R7 με 3 βαθμούς. Ακολουθούν με δύο βαθμούς το κάθε ένα, τα Aprilia Tuareg 660, Moto Guzzi V100 Mandello, Yamaha XSR 900 και Triumph Tiger 1200. Από έναν βαθμό μοιράστηκαν τα Kawasaki Z 650 RS και CFMOTO 800MT, με το τελευταίο να γίνεται η πρώτη μοτοσυκλέτα από την Κίνα που παίρνει βαθμό σε ψηφοφορία του EMOTY. Δείτε αναλυτικά τι ψήφισαν οι Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι και πώς μοίρασαν τους βαθμούς:

Motorcyclist magazine - Belgium (FL)

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Ducati DesertX

3. Kawasaki Z 650 RS

Έτσι όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς, το Tiger Sport 660 υπερβαίνει την κατηγορία κυβισμού και τιμής του και αναστατώνει εκείνη των Tracer 900 και F900XR. Εξαιρετική μοτοσυκλέτα, σε προσιτή τιμή, που μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα στην άσφαλτο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα!

Moto80-Belgium (Fr)

1. Honda NT1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Tiger Sport 660

Μπορεί να διαφωνείς με την εμφάνιση, τα ανέμπνευστα χρώματα, την δύσχρηστη οθόνη και την ποιότητα κατασκευής που δεν είναι στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει η Honda, αλλά το NT 1100 παραμένει η επιλογή μας για τη μοτοσυκλέτα της χρονιάς. Επιτέλους μια πραγματική μοτοσυκλέτα δρόμου με τουριστικό προορισμό (να κάνουμε ένα διάλειμμα από τα On-Off για λίγο…) η οποία είναι προσιτή και εύκολη στην οδήγηση με ένα ή δύο άτομα και σε εξίσου προσιτή τιμή.

KicXstart - Netherlands

1. Yamaha R7

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple RR

Και μόνο που η Yamaha τόλμησε να φτιάξει μια supersport μοτοσυκλέτα ακολουθώντας τη λογική της “πλατφόρμας” (με άλλα λόγια, πώς να ξεζουμίσεις μια μηχανολογική βάση όσο περισσότερο μπορείς…) κέρδισε την προσοχή μας. Σε έναν μοτοσυκλετιστικό κόσμο που πνίγεται στα γυμνά δικύλινδρα εν σειρά και τα on-off, αυτή η όμορφα σχεδιασμένη entry-level σπορ μοτοσυκλέτα είναι κάτι παραπάνω από ένα σωσίβιο για τους νέους που αναζητούν κάτι διαφορετικό.

Allt om MC - Sweden

1. Ducati DesertX

2. Triumph Tiger Sport 660

3. Honda NT 1100

Με το DesertX η Ducati αποδεικνύει πως μπορεί να κάνει περισσότερα από το να φτιάχνει μόνο σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Αυτό είναι κάτι εντελώς αναπάντεχο από την παράδοση της Ducati. Πρόκειται για ένα σύγχρονο Adventure με απίστευτα ηλεκτρονικά και ακαταμάχητο retro σχεδιασμό. Μια μοτοσυκλέτα με εξαιρετική απόδοση στο χώμα και την άσφαλτο.

Moto Magazine - France

1. Honda NT 1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple 1200 RR

Αμέσως μετά την παρουσίασή του, το Honda NT1100 τράβηξε το ενδιαφέρον πολλών Γάλλων μοτοσυκλετιστών. Γιατί; Γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική απέναντι στην κορεσμένη κατηγορία των Adventure, όπως είναι η Africa Twin.

MOTO Magazine - Greece

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Aprilia Tuareg 660

3. CF Moto 800 MT

Το Triumph Tiger Sport είναι μια εξαιρετικά ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που δικαιολογεί απόλυτα τη λέξη Sport στο όνομά της, ειδικά στους ορεινούς δρόμους με πολλές στροφές. Πολλοί τάζουν, αλλά λίγοι καταφέρνουν να συνδυάσουν τη σπορ συμπεριφορά με την χρηστικότητα όπως το Tiger Sport 660.

Motor Sport Suisse - Switzerland

1. Ducati DesertX

2. Honda NT1100

3. Triumph Tiger 1200

Το DeserX είναι μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα με τη δική της ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες Ducati, υπενθυμίζοντας ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Και πάνω απ’ όλα είναι μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να κάνει τα πάντα και να τα κάνει καλά.

Solo Moto - Spain

1. Ducati DesertX

2. Moto Guzzi V100 Mandello

3. Triumph Tiger 1200

Αν ψάχνεις για το πιο γνήσιο μεγάλο on-off αυτή τη στιγμή, το βρήκες. Το DesertX είναι λεπτό, με μίνιμαλ αλλά εξαιρετικό φαίρινγκ, με παντοδύναμο κινητήρα και τόνους ροπής και το τονίζουμε ξανά, λεπτή σιλουέτα. Η εμφάνιση είναι ένας φανταστικός συνδυασμός αγωνιστικής μοτοσυκλέτας του Dakar της δεκαετίας του ’80 και σύγχρονης τεχνολογίας.

Motorrad Magazine MO - Germany

1. Triumph Speed Triple 1200RR

2. Yamaha XSR 900

3. Ducati DesertX

Μπαμ! Και παρουσίασαν αναπάντεχα το Speed triple 1200 RR. Ελάχιστοι δεν το ερωτεύτηκαν, που στη σύγχρονη εποχή του αχταρμά των social media είναι πρωτόγνωρο. Ο σχεδιασμός είναι υπέροχος και είμασταν από εκείνους που μας γοήτευσε αμέσως. Κι όσο περισσότερο το πλησιάζεις, τόσο πιο όμορφο γίνεται.

Ετικέτες

emoty

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.