Fabio Wibmer - Από το ποδήλατο στη σέλα της ΚΤΜ RC16! [VIDEO]

Με τη βοήθεια του Dani Pedrosa όχι μόνο δεν... τσακίστηκε, αλλά τα πήγε και πολύ καλά!
Fabio Wibmer MotoGP challenge 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

19/7/2024

Ο αστέρας του ποδηλατικού freestyle Fabio Wibmer δεν καταλαβαίνει από προκλήσεις και το αποδεικνύει οδηγώντας την εργοστασιακή RC16 MotoGP μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ και κάνοντας μάλιστα και αξιοπρεπέστατο χρόνο για το αρχάριο επίπεδό του!

Τα απίστευτα ακροβατικά που μπορεί να εκτελέσει ο Fabio Wibmer με το ποδήλατό του είναι μόνο ένας από τους λόγους για να θαυμάζει κανείς τον Αυστριακό. Ο 29χρονος αναβάτης είναι γνήσιος λάτρης των δύο τροχών και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα στραβά και ανάποδα στη ζωή του αλλά και τον τρόπο που εκφράζει την αγάπη του για τη μοτοσυκλέτα.

Με περισσότερους από 7,8 εκατ. ακόλουθους στο κανάλι του στο Youtube ο ατρόμητος Wibmer δεν το βάζει κάτω ποτέ και αυτό το απέδειξε έπειτα και από τα δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα που είχε, με το δεύτερο μάλιστα να έρχεται σχεδόν άμεσα από την πολύμηνη αποκατάσταση για το πρώτο, όπου ο Αυστριακός τραυματίστηκε σε προπόνηση MX και έκανε να περπατήσει τέσσερεις μήνες.

Fabio Wibmer MotoGP challenge

Ο Wibmer έχει επιστρέψει εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο στη δράση κάνοντας συγκλονιστικά ακροβατικά με το ποδήλατό του ενώ δεν λέει ποτέ όχι σε κάθε είδους πρόκληση που περιλαμβάνει δύο τροχούς -έτσι έκανε και με εκείνη της ΚΤΜ.

Για να επιτρέψουν οι άνθρωποι της ΚΤΜ στον Wibmer να ανέβει στη σέλα της RC16 των 280+ ίππων και 360+ χλμ./ώρα, και μάλιστα στην πολύ γρήγορη πίστα Red Bull Ring, τον πέρασαν από ολοκληρωμένη εκπαίδευση ξεκινώντας τον από mini bike και "οδηγώντας" τον προοδευτικά σε ολοένα και ισχυρότερες και ταχύτερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, συγκεκριμένα στη μοτοσυκλέτα των Αυστριακών στη Moto2 κατηγορία και κατόπιν στην RC 8C.

Ένας νέος, πρωτόγνωρος, ασφάλτινος και πισταδόρικος κόσμος ανοίγεται για τον Wibmer, ο οποίος προέρχεται από μια 10ετία αγωνιστικής εμπειρίας στο MX και τα βρίσκει όλα παράξενα. Έχει όμως μαζί του τους σωστούς εκπαιδευτές, αρχικά τον August "Gustl" Auinger επίσης Αυστριακό και παλιό αγωνιζόμενο στα GP125 και GP250 του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ταχύτητας που έχει πλέον επιβλέπων ρόλο στο Red Bull MotoGP Rookies Cup.

Ξεκινώντας από το mini bike ο Wibmer έκλεισε την πρώτη ημέρα της εκπαίδευσής του με το RC 8C, μένοντας εντυπωσιασμένος από τα επίπεδα πρόσφυσης, από το πλάτος της πίστας αλλά και από το πόσο μακριά πρέπει να κοιτάζει. 

Η δεύτερη μέρα για τον Wibmer ξεκίνησε με εκπαιδευτή τον Dani Pedrosa και τη Moto2 μοτοσυκλέτα της KTM πριν από το μεγάλο βήμα στην εργοστασιακή RC16, με τον Pedrosa σε ρόλο πλοηγού-εκπαιδευτή με ένα 1390 Duke -εξαιρετικά άνετος ο Ισπανός ακολουθώντας τον μαθητή του, καβάλα στην hyper-naked της KTM, αποδεικνύοντας ξανά τη διαφορετική "πάστα" των αναβατών MotoGP.

Τελικά ο Wibmer δεν έμεινε απλά ζωντανός πάνω στη σέλα της πανίσχυρης εργοστασιακής ΚΤΜ αλλά κατάφερε να κατέβει και πολύ κάτω από τα δύο λεπτά στον καλύτερο γύρο του, συγκεκριμένα στο 1:53, με τον Pedrosa να μένει εντυπωσιασμένος από την τεχνική του κατάρτιση.

Φυσικά ο Wibmer δεν απείλησε το ρεκόρ πίστας για MotoGP μοτοσυκλέτα που κατέχει ο Marco Bezzecchi από το 2023 με 1:28.533, ωστόσο το ευχαριστήθηκε με την ψυχή του, τα πήγε εξαιρετικά μέσα σε μόλις δύο ημέρες οδήγησης και απεδείχθη ο πιο καλός ο μαθητής, έχοντας και εξαιρετικό δάσκαλο, τον Dani.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.