Φανάρι με Τεχνητή Νοημοσύνη παραμένει κόκκινο για μοτοσυκλετιστές χωρίς κράνος [VIDEO]

Μία καμπάνια της Honda στην Αργεντινή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2021

Μία εξαιρετική καμπάνια της Honda στην Καμπάνα της Αργεντινής, ένα σημαντικό προάστιο του Μπουένος Άιρες και της βιομηχανικής ζώνης, για την χρήση κράνους.

Τοποθέτησαν σε ένα φανάρι μία μεγάλη οθόνη και κάμερες που ανιχνεύουν αν υπάρχουν μοτοσυκλέτες και στην συνέχεια αν φορούν κράνος οι αναβάτες.

Σε περίπτωση που δεν το φορούν, ένα ευανάγνωστο μήνυμα ενημερώνει πως το φανάρι θα παραμείνει κόκκινο έως ότου το φορέσουν με τους υπόλοιπους οδηγούς να κορνάρουν πολλές φορές απαιτώντας να κάνουν πιο γρήγορα!

Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μία καμπάνια της Honda στην Αργεντινή για την ευαισθητοποίηση των μοτοσυκλετιστών σε θέματα ασφαλείας καθώς, όπως κι εμείς εδώ, η Αργεντινή πάσχει σε θέματα παιδείας και ατομικής ευθύνης. Ο κ. Martin Montenegro, εκπαιδευτής ασφαλούς οδήγησης της Honda Motor Αργεντινής είπε σχετικά:
«Στην Αργεντινή το 44% των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων είναι άτομα νεαρής ηλικίας και 4 στους 10 δεν φορούν κράνος. Πρόκειται για νούμερα που εγείρουν τον συναγερμό και θεωρούμε υποχρέωσή μας να δράσουμε, ιδιαίτερα στην τωρινή συγκυρία που τα δίκυκλα κερδίζουν έδαφος ως οχήματα ατομικής μετακίνησης. Τα κράνη σώζουν ζωές. Η θνητότητα είναι τρεις φορές μεγαλύτερη σε ατυχήματα αναβατών που οδηγούν χωρίς κράνος. Η συγκεκριμένη καμπάνια είναι ένα μία από τις πολλές ενέργειες που κάνουμε για την οδική ασφάλεια. Η οδική ασφάλεια είναι σημαντική για την Honda και οι κακές συνήθειες και η αντικοινωνική συμπεριφορά είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα που πρέπει να το προσεγγίσει κανείς από πολλές πλευρές και χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια από όλους τους φορείς της πολιτείας, παράλληλα με την ιδιωτική πρωτοβουλία. Μονάχα όλοι μαζί, μπορούμε να πετύχουμε την αλλαγή».

Η καμπάνια αυτή έτρεξε τον περασμένο Απρίλιο και σχολιάστηκε θετικά, καταρχήν από τους ίδιους του αναβάτες που πιάστηκαν χωρίς το κράνος. Υπήρχαν βέβαια και πολλές περιπτώσεις που δεν το είχαν καθόλου μαζί τους, ούτε να «προστατεύει τον αγκώνα» δηλαδή, με αποτέλεσμα να σπρώχνουν τις μοτοσυκλέτες στο πεζοδρόμιο για να μπορέσουν οι υπόλοιποι οδηγοί να φύγουν με πράσινο κάποια στιγμή. Μία τέτοια σκηνή έχει αποθανατιστεί και στο παρακάτω videο:

Μία πολύ γρήγορη αναζήτηση στα στατιστικά στοιχεία της Αργεντινής για τις παραβιάσεις ερυθρού σηματοδότη, αποκαλύπτει πως αυτές είναι πολύ λιγότερες από αυτό που συμβαίνει μονάχα στην Αθήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας. Με ένα πρόχειρο συμπέρασμα, φαίνεται να επαληθεύεται λοιπόν, εκείνο που ήδη σκεφτόσασταν κι εσείς από την αρχή αυτού του άρθρου, πως στην Ελλάδα απλά δεν θα είχαν σταματήσει στο φανάρι ή δεν θα το περίμεναν να ανάψει, πόσο μάλλον να τους φωτογραφίσει, ακυρώνοντας κάθε έννοια μίας τέτοιας καμπάνιας στην χώρα μας…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.