FEMA και FIM ζητούν βελτιώσεις στην οδική ασφάλεια από την Ε.Ε.

Ανοιχτό γράμμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με συγκεκριμένα αιτήματα

Από τον

Κώστα Γκαζή

1/3/2023

Με αφορμή τον μεγάλο αριθμό ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες που καταλήγουν σε θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς, FEMA & FIM συνέταξαν ανοιχτή επιστολή, με την οποία καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές να αναλάβουν δράση.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου των FEMA & FIM:

“Τα πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια ήταν ιδιαίτερα άσχημα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας. Αν και ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων έχει μειωθεί τα προηγούμενα χρόνια κατά 12% (έναντι αύξησης του αριθμού των μοτοσυκλετιστών), το 2020 3.042 αναβάτες μοτοσυκλέτας και 495 αναβάτες μοτοποδηλάτων (50 κ.εκ.) έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις χώρες της ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών).

Αυτό σημαίνει ότι 3.537 άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους και λείπουν από τους αγαπημένους τους. Σημαίνει επίσης υψηλό κόστος για την κοινωνία. Σύμφωνα με το SWOV, το ολλανδικό εθνικό ινστιτούτο για την έρευνα στην οδική ασφάλεια, το κόστος ανέρχεται σε περίπου 6,5 εκατομμύρια ευρώ ανά θάνατο σε τροχαίο και σε 0,7 εκατομμύρια ευρώ ανά σοβαρό τραυματισμό σε τροχαίο. Μόνο για τους θανάτους αυτό σημαίνει σχεδόν 23 δις. ευρώ κόστος για την κοινωνία. Τα χρήματα και οι προσπάθειες που δαπανώνται για την οδική ασφάλεια δεν αποτελούν επομένως κόστος αλλά επένδυση σε ζωές, ποιότητα ζωής και μείωση του κόστους για την κοινωνία.

Οι οργανώσεις μοτοσικλετιστών FIM και FEMA καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις εθνικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές στην Ευρώπη:

να συμπεριλάβουν τους μοτοσικλετιστές στις πολιτικές τους για την κινητικότητα και την οδική ασφάλεια,
να κατασκευάσουν ασφαλέστερους δρόμους που συγχωρούν λάθη, και να τους διατηρήσουν ασφαλείς,
να βελτιώσουν την εκπαίδευση και την κατάρτιση (τόσο πριν όσο και μετά την απόκτηση του διπλώματος οδήγησης) των μοτοσυκλετιστών όπου να διδάσκονται όχι μόνο οι απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις, αλλά και η σωστή συμπεριφορά στον δρόμο, η αμυντική οδήγηση και η συνειδητοποίηση της έκθεσης σε κινδύνους,
να καθοριστούν πρότυπα για τις τεχνικές βελτιώσεις στις μοτοσυκλέτες και την ευδιάκριτη εμφάνιση των μοτοσυκλετιστών με τη χρήση πρόσθετων φωτιστικών σωμάτων, και τέλος
να διευκολυνθούν αποτελεσματικές εκστρατείες προώθησης για τη χρήση κράνους, τη χρήση προστατευτικού ρουχισμού και την επικίνδυνη συμπεριφορά, αλλά και προς τους οδηγούς αυτοκινήτων να προσέχουν περισσότερο τους μοτοσυκλετιστές.

Δείτε ΕΔΩ την πλήρη ανοιχτή επιστολή που υπογράφουν ο Jesper Christensen, Διευθυντής της Επιτροπής Κινητικότητας της FIM και ο Dolf Willigers, Γενικός Γραμματέας της FEMA.

Ετικέτες

fema

fim

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.