FEMA και MOTOΕ: Οι μοτοσυκλέτες λύσεις για την πανδημία

Επιβεβαιώνονται και επίσημα όλα όσα γράψαμε
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Η ΜΟΤΟΕ προχώρησε σε μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καμπάνια, σχετικά με το πόσο ασφαλής επιλογή είναι οι μοτοσυκλέτες για την δεύτερη φάση της πανδημίας του κορωνοϊού, και το πόσο εναρμονίζονται με τις νέες συνθήκες της προφύλαξης και της κοινωνικής αποστασιοποίησης, που πρέπει να τηρήσουμε μετά την άρση των πρώτων περιοριστικών μέτρων.

Η συγκεκριμένη καμπάνια προέκυψε και από την τοποθέτηση της FEMA και πιο συγκεκριμένα από το μακροσκελές δελτίο τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα ο Γενικός Γραμματέας, Dolf Willigers (που μεταφράστηκε από τον Παναγιώτη Καλαϊτζή, Έφορο Τουρισμού της ΜΟΤΟΕ), στο οποίο αναφέρονται όλοι αυτοί οι λόγοι που καθιστούν τα δίκυκλα ως το ασφαλέστερο –από υγειονομικής άποψης- μέσο μεταφοράς.

Προφανώς για τους αναγνώστες μας αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουν κάτι τέτοιο, καθώς έχουμε γράψει αρκετές φορές (όπως και στο motorial του τεύχους που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα μεθαύριο την Πέμπτη 30 Απριλίου), τα οφέλη που προσφέρει στην ατομική μετακίνηση η μοτοσυκλέτα, σε ότι αφορά την αναγκαστική απόσταση που κρατάς από τον περίγυρο, αλλά και την έμμεση προστασία που προσφέρει ο εξοπλισμός αναβάτη, όπως τα γάντια και το κράνος.

Από την άλλη, μετά το πώς έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο, η μετακίνηση και οι μεταφορές θα έχουν βαρύνουσα σημασία στην ανοικοδόμηση της υπό κατάρρευσης οικονομίας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι εκεί οι μοτοσυκλέτες –και τα δίκυκλα γενικότερα- θα παίξουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στην ευκολία και την εξοικονόμηση χρόνου που προσφέρουν.

Αυτό βέβαια δεν είναι κάποια μαγική φόρμουλα, ούτε χρειάζονται γνώσεις εξειδικευμένες για να το αντιληφθεί κανείς, γι' αυτό και ήδη βλέπουμε πως πολλές κυβερνήσεις σε χώρες που έχουν πληγεί άσχημα από την πανδημία, όπως η Ιταλία για παράδειγμα, ήδη προσανατολίζονται στο να προσφέρουν κίνητρα στον κόσμο για την αγορά δικύκλων.

Η Ελλάδα, η χώρα στην οποία μπορεί να κυκλοφορεί κανείς 12 μήνες το χρόνο με μοτοσυκλέτα, χάρη στο ήπιο κλίμα μας, θα φανταζόταν κανείς πως είναι η ιδανική περίπτωση για να συμβεί κάτι τέτοιο και θα είχε απόλυτο δίκιο, αλλά…

Αυτό το "αλλά" είναι μια μεγάλη "πληγή" που έγκειται στο ότι εδώ στην Ελλάδα, την χώρα που επέδειξε την μεγαλύτερη ωριμότητα και σωστή στρατηγική απέναντι σε ένα παγκόσμιο πανδημικό φαινόμενο με αξιοθαύμαστη αποτελεσματικότητα, έχουμε εμμονές και αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αντίστοιχα σωστά παραδείγματα των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Ο λόγος για τη μη εναρμόνισή μας με τα ηλικιακά όρια που ισχύουν στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την απόκτηση διπλωμάτων, αλλά και στην απαγόρευση οδήγησης μικρών μοτοσυκλετών έως 125cc με δίπλωμα αυτοκινήτου.

Προσοχή, δεν λέμε αυτό να γίνεται ανεξέλεγκτα, όπως άλλωστε έχουμε ξαναγράψει και στην αποκλειστική συνέντευξη με με τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, τον κ. Μαυραγάνη, όπου είχαμε προτείνει τα υποχρεωτικά μαθήματα και την εκπαίδευση σε κατόχους διπλωμάτων αυτοκινήτου, ώστε να μπορούν να οδηγούν μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες. Αυτό θα έδινε μια πραγματική ώθηση με άμεσα και απτά αποτελέσματα ακόμη και στην οικονομία, σε συνδυασμό με αυτό που λέμε παραπάνω για την σπουδαιότητα της προσωπικής μετακίνησης στην μετά κορωνοϊού εποχή.

Εκτός και αν αισθανόμαστε περήφανοι σαν χώρα, με φαινόμενα όπως αυτά που συναντήσαμε πέρσι, όταν και είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με μια μεγάλη μερίδα από τις σχολές οδηγών, με πολίτες που έτρεχαν να βγάλουν δίπλωμα την τελευταία στιγμή πληρώνοντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, για να αποφύγουν μια καταδικαστική απόφαση σε δικαστήριο. Δεν μπορεί με άλλα λόγια το κράτος να μιλά για υπευθυνότητα και ώριμη στάση από τη μια μεριά –όπως στην περίπτωση της πανδημίας- και από την άλλη να εθελοτυφλεί βλέποντας ανθρώπους που οδηγούν έτσι κι αλλιώς μοτοσυκλέτες παράνομα, για να βγάλουν δίπλωμα μόνο όταν αναγκαστούν επειδή τους σταμάτησε ένα μπλόκο.

Ακόμη και το επιχείρημα ότι έτσι μπορεί να χαθούν χρήματα από τα κρατικά ταμεία –είπαμε η έκδοση διπλώματος είναι ένα ακριβό… σπορ- είναι έωλο, μιας και από την στιγμή που θα μπει περισσότερος κόσμος στην μοτοσυκλέτα θα κινηθεί ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι της οικονομίας.

Τώρα λοιπόν με τις ανάγκες για διατήρηση της κοινωνικής αποστασιοποίησης και για γρήγορες και αποτελεσματικές μετακινήσεις του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι κρίμα να αφήσουμε μια ακόμη ευκαιρία να πάει χαμένη. Η πολιτεία θα βγει διπλά κερδισμένη από αυτό, καθώς θα δώσει μια μερική ώθηση σε έναν κλάδο της αγοράς που έχει χτυπηθεί και μπορεί να ανακάμψει με τεράστια οφέλη για τα κρατικά ταμεία, και από την άλλη θα δώσει λύση -τηρώντας παράλληλα και τα πρωτόκολλα διασφάλισης της υγείας- σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που θα έχει ανάγκη για μετακίνηση.

 

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.