FIM - Ξεκινά το 2ο στάδιο του σετ προδιαγραφών της για κράνη μοτοσυκλέτας

Πιο αυστηρές δοκιμές και επέκταση και στα Off-Road κράνη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/12/2022

Το πρόγραμμα FRHP (Fim Racing Homologation Program) έκανε το ντεμπούτο του το 2016, για να εξελίξει και να προτείνει το υψηλότερο επίπεδο προστασίας κρανών μοτοσυκλέτας για τα “ασφάλτινα” Πρωταθλήματα της FIM. Τώρα η FIM περνά στο 2ο στάδιο του προγράμματος, με αυστηρότερες προδιαγραφές ασφαλείας, που θα αφορούν για πρώτη φορά και τα Off-Road κράνη.

Το πρώτο κράνος που εγκρίθηκε από τη FIM για το MotoGP ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2019, ενώ τον Ιανουάριο του 2020 οι εγκρίσεις συνεχίστηκαν και για τα υπόλοιπα “ασφάλτινα” Πρωταθλήματα της Ομοσπονδίας.

Μετά από 4 σεζόν εγκρίσεων, η FIM δηλώνει περήφανη για τα οφέλη του FRHPhe-01, αναφέροντας πως το πρόγραμμα αύξησε δραματικά το επίπεδο ασφαλείας των αναβατών της. Ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε δοκιμές κρανών σε ατυχήματα χαμηλών, μεσαίων και υψηλών ταχυτήτων ευθείας πρόσκρουσης, σε ατυχήματα πλάγιας πρόσκρουσης και διείσδυσης, δίνοντας την έγκριση του σε 40 κράνη από 22 κατασκευαστές, που θα βρείτε ΕΔΩ.

Μέσα από τη στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέλη του προγράμματος και με το εγκεκριμένο εργαστήριο δοκιμών της FIM (Impact Laboratory στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα), ξεκίνησε το 2ο στάδιο του προγράμματος (FRHPhe-02).

Το νέο στάδιο εστιάζει και στα Off-Road κράνη, με προδιαγραφές FIM για τα αθλήματα του Motocross, του Enduro, του Speedway και του Cross-Country.

Οι δοκιμές των κρανών για το δεύτερο στάδιο του προγράμματος FRHP της FIM σχεδιάστηκαν με τη συνεργασία των κατασκευαστών κρανών, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο σετ προδιαγραφών που θα ξεπερνά κατά πολύ όλα τα υπόλοιπα σετ της αγοράς (πχ. UN ECE 22.06, Snell M2020, JIS T8133), αλλά και τις το FRHPhe-01.

Οι αυστηρότερες προδιαγραφές του FRHPhe-02 θα περιλαμβάνουν νέες δοκιμές, νέες συγκρούσεις και θα έχουν υψηλότερες απαιτήσεις. Δοκιμές όπως συγκρούσεις με πλάγια αμόνια, δοκιμές εναντίον ημισφαιρικών αμονιών -για να μετρηθούν οι περιστροφικές δυνάμεις -θυμίζοντας τα πρότυπα Mips (Multi-directional Impact Protection System)-, δοκιμές γρήγορης αφαίρεσης μαξιλαριών κράνους, και εισαγωγή ενός Κριτηρίου Κατάγματος Κρανίου -Skull Fracture Criterion (SFC).

Η FIM σκοπεύει να συνεχίσει να αυξάνει τα επίπεδα ασφαλείας για τους αναβάτες της -και φυσικά για οποιονδήποτε άλλο αναβάτη, καθώς τα εγκεκριμένα κράνη της διατίθενται στο εμπόριο-, με το νέο σετ προδιαγραφών FRHPhe-02 να περνά στη φάση της “ισχυρής σύστασης” το 2025 και να γίνεται κατόπιν υποχρεωτικό από το 2026 για όλους τους αγωνιζόμενους της FIM -εκτός από τους αναβάτες Trial, Pedelecs, SSV και Streamliners.

Όπως με το FRHPhe-01, μια ετικέτα έγκρισης της FIM θα βρίσκεται ραμμένη στο λουράκι του κάθε κράνους που θα έχει πάρει τη σφραγίδα της Ομοσπονδίας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, επισκεφθείτε το site του FRHP, ΕΔΩ.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες