Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Εργοτάξιο το Sachsenring: Αναβαθμίσεις ενόψει του Γερμανικού Grand Prix

Στα πλαίσια ανανέωσης της συμφωνίας με τα MotoGP έως το 2031
Sachsenring
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/4/2026

Παρά την γενική εικόνα της ως μια ασφαλής πίστα, το Sachsenring δέχτηκε επικρίσεις μετά το Grand Prix του 2025. Τώρα, οι εργασίες ανακατασκευής βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη για να παραδοθεί η πίστα σε άψογη κατάσταση για τον αγώνα του Ιουλίου.

Από τα τέλη Φεβρουαρίου, η πίστα του Hohenstein-Ernstthal έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο. Σε ένα πρόγραμμα ανακαίνισης επτά εβδομάδων, οι διαχειριστές της πίστας έχουν μπει στη διαδικασία αναβάθμισης των υποδομών της, συμμορφώνoντάς τη με τις τελευταίες απαιτήσεις της FIM (Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετισμού), προκειμένου να θωρακιστεί περαιτέρω η ασφάλεια αναβατών και θεατών.

Sachsenring

Όπως επιβεβαίωσε ο Dr. Lutz Oeser, Διευθύνων Σύμβουλος της γερμανικής πίστας, “ευτυχώς, μόνο λίγα σημεία χρειάζονται βελτίωση. Για παράδειγμα, το γρασίδι στις άκρες της πίστας πρέπει να αντικατασταθεί με άσφαλτο σε ορισμένα σημεία. Όταν οι αναβάτες βγαίνουν εκτός γραμμής, γλιστρούν στο γρασίδι. Δημιουργούμε μια ασφαλέστερη διαδρομή ώστε να μπορούν να επιστρέφουν στην πίστα με πιο ελεγχόμενο τρόπο”.

Sachsenring

Τα επίμαχα σημεία: Omega και Sachsenkurve

Η κύρια αφορμή για αυτές τις αλλαγές ήταν το ατύχημα στην κατηγορία Moto2 το 2025, όταν οι Diogo Moreira και David Alonso συγκρούστηκαν στην έξοδο της στροφής Omega. Το περιστατικό έστειλε και τους δύο αναβάτες στο ιατρικό κέντρο και προκάλεσε κριτική για τη στενότητα του συγκεκριμένου τμήματος πέρα από το γρασίδι.

Άλλωστε, θυμίζουμε πως στον απόηχο του περσινού γερμανικού Grand Prix τόσο οι αδερφοί Marquez είχαν σχολιάσει τα περιθώρια βελτίωσης των προτύπων ασφαλείας της πίστας, αναφερόμενοι στους τοίχους και τους αεροφράχτες, αλλά και ο Francesco Bagnaia είχε αναφέρει πως κάποιες πιο παραδοσιακές πίστες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την απομάκρυνση των μπαριερών από το οδόστρωμα, όπως συμβαίνει στη Jerez.

Sachsenring

Εκτός από την Omega, οι εργασίες εστιάζουν και στη Sachsenkurve, τη γρήγορη αριστερή στροφή που ακολουθεί μετά το περίφημο "Waterfall" (τη θεαματική κατηφορική δεξιά στροφή).

Sachsenring

Αποστράγγιση και κόστος

Ένα άλλο κρίσιμο κομμάτι των έργων αφορά το σύστημα αποστράγγισης. Η ανάγκη για βελτίωση έγινε παραπάνω από εμφανής κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Grand Prix της Βραζιλίας, όπου τα προβλήματα με τα λιμνάζοντα νερά επηρέασαν τη ροή του αγώνα. Παράλληλα, διευρύνονται αρκετά σημεία πρόσβασης για τους κριτές, ώστε να είναι ταχύτερη η επέμβασή τους σε περίπτωση πτώσης.

Goiania
H πίστα της Goiania, παραμονές του Grand Prix της Βραζιλίας, τον Μάρτιο του 2026

Το συνολικό κόστος των εργασιών αναμένεται να ανέλθει στα €300.000 με χρηματοδότηση περίπου του 50% του ποσού από επιχορήγηση της πολιτειακής κυβέρνησης της Σαξονίας και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των εργασιών, αναμένεται η ολοκλήρωση μετά το Πάσχα.

Sachsenring

Ραντεβού τον Ιούλιο

Τα νέα είναι εξαιρετικά για τους Γερμανούς φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού και ειδικά των δύο τροχών, καθώς ήδη από πέρυσι έχει ανακοινωθεί η επέκταση του συμβολαίου συνεργασίας με την MotoGP Sport Entertainment SL, (πρώην Dorna) μέχρι το τέλος του 2031, με το φετινό ραντεβού στο Sachsenring να είναι προγραμματισμένο για το τριήμερο 10-12 Ιουλίου, όπου αναμένεται να γεμίσει και πάλι τις κερκίδες το κοινό της Γερμανίας.

https://www.motomag.gr/news/race-news/motogp-plimmyrise-i-pista-sti-goiania-se-kindyno-o-agonas-logo-synehon-brohoptoseon