Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Αναβαθμίζεται με ψηφιακά διαδραστικά μέσα η ξενάγηση στο εργοστάσιο και το μουσείο της Triumph

Η Triumph ακολουθώντας την εποχή, επενδύει στην τεχνολογία για να ζωντανέψει την ιστορία και την κληρονομιά της
Triumph Factory Visitor Experience
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με έμφαση στο ψηφιακό περιεχόμενο, η Triumph ανανεώνει πλήρως την εμπειρία επισκεπτών στις εγκαταστάσεις της στο Hinckley για το 2026.

Η Triumph προχωρά σε σημαντική αλλαγή του Factory Visitor Experience, υιοθετώντας μια νέα στρατηγική που βασίζεται στην ψηφιακή τεχνολογία, με στόχο να προσφέρει μια πιο σύγχρονη και διαδραστική εμπειρία στους επισκέπτες της.

Το Triumph Factory Visitor Experience αποτελεί εδώ και χρόνια σημείο αναφοράς για τους φίλους της εταιρείας, προσφέροντας τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά την πορεία της Triumph από την ίδρυσή της το 1902 έως τη σημερινή της μορφή. Οι επισκέπτες έχουν πρόσβαση σε πλήρη ξενάγηση στο εργοστάσιο, εκθεσιακούς χώρους με ιστορικά μοντέλα, café και κατάστημα με προϊόντα της εταιρείας.

Triumph Factory Visitor Experience

Παράλληλα, σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας αποτελεί η προβολή της αγωνιστικής ιστορίας της Triumph, αλλά και της παρουσίας της στην ποπ κουλτούρα, μέσα από εμφανίσεις σε γνωστές κινηματογραφικές παραγωγές όπως το James Bond, το Doctor Who και το Mission Impossible.

Triumph Factory Visitor Experience

Από τις στατικές πινακίδες στο δυναμικό digital περιεχόμενο

Η μετάβαση στη νέα εποχή κρίθηκε απαραίτητη, καθώς, σύμφωνα με την Triumph, το προηγούμενο σύστημα προβολής περιεχομένου είχε φτάσει στα όριά του. Η διαχείριση και η ανανέωση του υλικού ήταν χρονοβόρα και περίπλοκη, δυσκολεύοντας την τακτική επικαιροποίηση των εκθεμάτων, ειδικά όταν υπήρχαν νέες παρουσιάσεις μοντέλων ή αλλαγές στις θεματικές ενότητες.

Triumph Factory Visitor Experience

Οι στατικές εγκαταστάσεις περιόριζαν την ευελιξία, ενώ τα παλαιότερα συστήματα δημιουργούσαν ζητήματα αξιοπιστίας και συντήρησης. Έτσι, η ανάγκη για μια πιο σύγχρονη και αποδοτική λύση έγινε επιτακτική.

Συνεργασία με NoiseBoys και NowSignage

Για την υλοποίηση της νέας στρατηγικής, η Triumph Motorcycles συνεργάστηκε με την εταιρεία οπτικοακουστικών λύσεων NoiseBoys, εισάγοντας μια νέα πλατφόρμα ψηφιακών “ταμπελών”.

Η νέα αυτή πλατφόρμα προσφέρει σημαντικά αυξημένη ευελιξία και αξιοπιστία στη διαχείριση του περιεχομένου, επιτρέποντας την άμεση ενημέρωση των ψηφιακών προβολών σε όλο τον χώρο. Επιπλέον, υποστηρίζει πολλαπλές συσκευές, από BrightSign players μέχρι Windows PC και Android συστήματα, μειώνοντας την ανάγκη για αντικατάσταση υπάρχοντος εξοπλισμού και αποφεύγοντας διακοπές στη λειτουργία.

Triumph Factory Visitor Experience

“Πρέπει να κρατάμε την εμπειρία φρέσκια”

Όπως δήλωσε ο Υπεύθυνος Marketing της Triumph, Greg Willis, “η ανάγκη για άμεση και εύκολη προσαρμογή του περιεχομένου ήταν καθοριστική για την αλλαγή αυτή. Με κάθε νέο μοντέλο ή ανανέωση εκθέματος, η ομάδα πρέπει να μπορεί να ενημερώνει το υλικό γρήγορα και απλά.”

Triumph Factory Visitor Experience

Η νέα ψηφιακή προσέγγιση δεν αφορά μόνο την πρακτικότητα, αλλά και τη συνολική εμπειρία του επισκέπτη. Μέσα από δυναμικές οθόνες και διαδραστικό περιεχόμενο, η Triumph φιλοδοξεί να αφηγηθεί την ιστορία της με πιο ζωντανό και σύγχρονο τρόπο, φέρνοντας τον επισκέπτη πιο κοντά στη φιλοσοφία και την τεχνολογία της.

Triumph Factory Visitor Experience

Με αυτή την κίνηση, η Triumph επενδύει όχι μόνο στα προϊόντα της, αλλά και στον τρόπο που επικοινωνεί το παρελθόν και το παρόν της, δημιουργώντας ένα δίαυλο επικοινωνίας που εξελίσσεται μαζί με την εταιρεία και την κουλτούρα της.

Triumph Factory Visitor Experience