Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Ηθικό ζήτημα με χορηγό στικ νικοτίνης στο BSB

Η Oxford Products εναντίον της -θυγατρικής της Philip Morris- ZYN
Oxford vs ZYN στο BSB
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

25/2/2026

Από τις εποχές που τα τσιγάρα ήταν ο νούμερο ένα χορηγός στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα, περάσαμε στην καθολική απαγόρευση καπνικών προϊόντων στις μεγάλες διοργανώσεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Τώρα, ζήτημα προκύπτει στις αρχές του 2026 με τα στικ / σακουλάκια νικοτίνης που αποτελούν μεγάλο χορηγό του Βρετανικού Πρωταθλήματος Superbikes BSB.

Λίγο πριν την έναρξη της σεζόν 2026 του BSB, ο μεγάλος χορηγός του Πρωταθλήματος (ασφάλειες μοτοσυκλετών Bennetts) είχε ανακοινώσει την απόσυρσή του από τη διοργάνωση, μετά από πολλά χρόνια παρουσίας του σε αυτό. Η Bennets είχε αρχικά πάρει τη θέση του χορηγού το 2005, μετά αποχώρησε, για να ξεκινήσει ξανά ως κύριος χορηγός το 2018, μέχρι και το 2025, γράφοντας συνολικά πάνω από 10 έτη χορηγίας στα βρετανικά Superbikes.

Το κενό της Bennetts ανέλαβαν να καλύψουν συνδυαστικά η βρετανική Oxford Products (γνωστή για τα αξεσουάρ και τον ρουχισμό μοτοσυκλέτας και ποδηλάτου) και η σουηδική ZYN, θυγατρική του αμερικάνικου κολοσσού Philip Morris, που κατασκευάζει και διαθέτει σακουλάκια / στικάκια νικοτίνης.

Θα ερωτηθεί κανείς: μπορεί να είναι χορηγός Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας ένα προιόν νικότινης; Όπως φαίνεται -για την ώρα- μπορεί, αφού υπάρχει νομικό κενό στη Βρετανία για τα συγκεκριμένα προϊόντα που έχουν γίνει γνωστά και στη χώρα μας ως "Snus", μια λέξη που στα σουηδικά σημαίνει "snuff", το παλιό καπνικό προϊόν που ίσως έχετε δει σε ταινίες εποχής να... “σνιφάρουν” από τη μύτη. Tα σακουλάκια του Snus παλιότερα περιείχαν καπνό, ενώ τώρα έχουν μόνο νικοτίνη -και πολλές φορές και διάφορα πρόσθετα, γλυκαντικά, τεχνητές γεύσεις, κλπ.

Παρόλο που ο ιδιοκτήτης του BSB (MSV) δεν εξέφρασε αντίθεση στη χορηγία της ZYN, στις 24 Φεβρουαρίου του 2026, ο έτερος μεγάλος χορηγός Oxford Products έδωσε τη δική του -αρνητική- άποψη για το θέμα με την ακόλουθη ανακοίνωση:

“Η προώθηση της εξάρτησης από ουσίες δεν συνάδει με τη φιλοσοφία μας για το ‘MAKING LIFE ON BIKES BETTER’.

Η ZYN είναι θυγατρική του καπνοβιομηχανικού κολοσσού Philip Morris International, επομένως αυτό φαίνεται να αποτελεί ακόμη μία προσπάθεια των μεγάλων επιχειρήσεων να αποκομίσουν κέρδη από την πώληση εθισμού, όπως ακριβώς συμβαίνει με τη σημερινή ‘επιδημία’ του ατμίσματος.

Δεν πιστεύουμε ότι οι φίλοι των αγώνων μοτοσυκλέτας ή γενικότερα οι μοτοσυκλετιστές θα ωφεληθούν από την προώθηση της εξάρτησης με αυτόν τον τρόπο.

Με λύπη μας, οφείλουμε να εξετάσουμε αν επιθυμούμε να συνδέσουμε τα εμπορικά μας σήματα με το British Superbike Championship (BSB), που κατά τα άλλα αποτελεί την κορυφαία μορφή αγώνων μοτοσυκλέτας στο Ηνωμένο Βασίλειο.”

Το θέμα πάντως δείχνει πως θα πάρει σύντομα τροπή κατά της ΖΥΝ, αφού ο νέος βρετανικός νόμος με τίτλο “The Tobacco and Vapes Bill” ετοιμάζεται να τεθεί σε ισχύ, καθώς πέρασε με επιτυχία τη μάχη στη Βουλή των Λόρδων, εκεί όπου με 246 ψήφους κατά και μόλις 78 υπέρ απορρίφθηκε κίνηση των συντηρητικών να ακυρωθεί η εφαρμογή του. Ο νέος αυτός νόμος αναμένεται να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2027, και είναι ιδιαίτερα αυστηρός τόσο για τα vape όσο και για όλα τα προϊόντα νικοτίνης, απαγορεύοντας μεταξύ άλλων κάθε χορηγία από τις συγκεκριμένες εταιρείες.

Μένει να δούμε αν η Oxford αποσυρθεί μέσα στο 2026 από το BSB, ή αν θα παραμείνει, μέχρι την εφαρμογή του νέου νόμου που θα διώξει τη ZYN από το Πρωτάθλημα.

Ετικέτες