Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Marc Marquez: Εξελίσσει την Desmosedici GP26 ξεγελώντας το μυαλό του! - Δεν είναι ο μόνος

Σκέφτεται και φαντάζεται άλλες στροφές από άλλες πίστες όταν οδηγεί - Το έκανε και στη Sepang
Marc Marquez mind games 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/2/2026

Οι εγκέφαλοι των αναβατών της κορυφαίας κατηγορίας βρίσκονται αλλού σε σχέση με τους υπόλοιπους και ο κορυφαίος όλων αυτή τη στιγμή, Marc Marquez, ρίχνει λίγο φως για το τι γίνεται "εκεί μέσα" κατά τη διάρκεια των δοκιμών σε έναν τομέα που δεν περνά καν από το μυαλό των κοινών θνητών.

Τους αναβάτες του MotoGP τους βλέπουμε συχνά πριν από έναν αγώνα να κάθονται με κλειστά τα μάτια και να κινούνται ελαφρώς από τη μία μεριά στην άλλη κάνοντας κινήσεις με τα χέρια τους σα να κρατάνε ή να χειρίζονται κάτι. Σήμερα δεν υπάρχει αναβάτης-αθλητής που να μην χρησιμοποιεί την ιδεοκίνηση για να προετοιμάσει τον εαυτό του για δοκιμές ή αγώνα "ευθυγραμμίζοντας" τον εγκέφαλό με τις κινήσεις του σώματός του καθώς οδηγεί με τη φαντασία του σε μία πίστα και να προσομοιώνει κατά τη διάρκεια και την παραμικρή λεπτομέρεια. 

Η ιδεοκίνηση είναι ένα φανταστικό εργαλείο που δουλεύει στην πράξη και κάνει θαύματα και για τον αναβάτη που κινείται στο δρόμο-και για αθλητές από άλλα σπορ-, με εκείνους του MotoGP να το έχουν πάει ωστόσο σε άλλο επίπεδο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο και απαιτεί πολύ χρόνο και προσπάθεια η ιδεοκίνηση, τα αποτελέσματα που έχει όμως δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, ενώ βοηθά τους κορυφαίους να εξελίξουν ακόμη περισσότερο τον τρόπο σκέψη τους και να "βαδίσουν" σε νέα πνευματικά μονοπάτια αλλά και να μάθουν μια πίστα μέχρι τελευταίο πετραδάκι. Πόσο καλά; Όσοι δεν έχετε δει το video με τον Marc Marquez να αναγνωρίζει πίστες μόνο από τον ήχο του κινητήρα της MotoGP μοτοσυκλέτας του (Honda τότε) κάντε κλικ σε αυτό που ακολουθεί.

Μια ολόκληρη πίστα λοιπόν μπορεί να υπάρχει μέσα στο μυαλό του Marquez σπιθαμή προς σπιθαμή και αυτό, σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα, μπορεί να το αξιοποιήσει και κατά τις δοκιμές που πραγματοποιούνται για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας ακόμη και αν αυτό αφορά την εξέλιξη του αερδυναμικού πακέτου και πώς αυτό θα συμπεριφέρεται σε διαφορετικά σιρκουί.

Η εξέλιξη του αεροδυναμικού πακέτου είναι πολύ κρίσιμη ώστε να ξεκινήσει καλά η χρονιά για τις Ducati -και όχι μόνο- με τα εργοστάσια να μπορούν έπειτα να προχωρήσουν μόνο σε μία αλλαγή μέσα στη σεζόν.

Για να φτάσει ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής να πάρει το μέγιστο δυνατό από τις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν προσπαθεί να φέρει στο μυαλό του και να φανταστεί στροφές από άλλες πίστες που μοιάζουν με εκείνες στις οποίες οδηγεί πραγματικά ώστε να κατευθύνει την εξέλιξη των αεροδυναμικών βοηθημάτων προς μια κατεύθυνση που θα έχει αποτέλεσμα σε περισσότερες πίστες.

Ο Marquez φέρνει στο μυαλό του στροφές από άλλες πίστες και σε ερώτηση για το πόσο αποτελεσματικά εξελίσσεται η μοτοσυκλέτα με τόσο περιορισμένες δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν -δύο πίστες για δοκιμές για πρωτάθλημα 22 γύρων- ο Ισπανός δήλωσε ότι πολλές από τις στροφές στην πίστα της Sepang έχουν κοινά χαρακτηριστικά με εκείνες στη Valencia και στο Qatar.  O 32χρονος δήλωσε επίσης ότι δεν έχει άλλη επιλογή και ότι αυτός και η Ducati πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί σε αυτό το στάδιο των δοκιμών με τις επιλογές τους ώστε η χρονιά να μπει με το δεξί. Οπότε τι πιο... απλό για να το πετύχεις τους στόχους σου από το να μεταφέρεσαι με το μυαλό σου σε ένα άλλο σημείο της γης ενώ στρίβεις με 200+ χλμ../ώρα!