Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Η επόμενη Honda σου θα μπορούσε να είναι made in India

Οι Ιάπωνες απαντούν στους Κινέζους με... ινδική απόβαση στην Ευρώπη
Honda - Made in India για Ευρώπη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/2/2026

Με τους Κινέζους κατασκευαστές να ανεβάζουν κατακόρυφα τα μερίδιά τους στις αγορές της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια, η Honda ετοιμάζει τη δική της απάντηση που αναμένεται να έρθει μέσω Ινδίας, με εξαγωγές μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού στη Γηραιά Ήπειρο

Η Honda Motorcycle & Scooter India (HMSI) ενισχύει τον ρόλο της ως παγκόσμιου παραγωγικού κόμβου, καθώς από το 2026 θα ξεκινήσει την εξαγωγή μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού προς την Ευρώπη. Η κίνηση αυτή έχει ήδη προαναγγελθεί από τη Honda (Corporate Update 2025) και αποτελεί μέρος του στρατηγικού της πλάνου που θέλει την Ινδία να εξελίσσεται σε κεντρική βάση παραγωγής για διεθνείς αγορές.

Honda Corporate Update 2025

Η Honda ήδη εξάγει made in India μοτοσυκλέτες σε 62 χώρες, όμως η είσοδος στην Ευρώπη με μοντέλα μεσαίου κυβισμού που έχουν κατασκευαστεί στην Ινδία αποτελεί πρόκληση που πρέπει να συνδυάσει ιδανικά ψηλή ποιότητα κατασκευής, όπως έχουμε συνηθίσει στην Ε.Ε., χωρίς να χαθεί το πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους παραγωγής. Η ιαπωνική εταιρεία σκοπεύει να αξιοποιήσει τα R&D κέντρα σε Manesar και Bengaluru, ώστε να εξελίξει μοτοσυκλέτες που θα ανταποκρίνονται στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και απαιτήσεις.

Παράλληλα, η Honda επενδύει σε νέα εργοστάσια και σε πιο αποδοτικές γραμμές παραγωγής, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας σε παγκόσμιο επίπεδο και ένας τομέας ενδιαφέροντος στον οποίο η Ινδία αναμένεται να έχει αυξημένο ρόλο είναι η Ηλεκτροκίνηση, καθώς κατασκευάζει ήδη μια νέα γραμμή παραγωγής αποκλειστικά για ηλεκτρικά μοντέλα που θα είναι λειτουργική το 2028.

honda electric scooters

Αν και η Honda δεν έχει ανακοινώσει επίσημα τα μοντέλα που θα εξαχθούν, οι πληροφορίες από την Ινδία δείχνουν ότι η εταιρεία στοχεύει σε μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού που ήδη αναπτύσσονται ή παράγονται στην τοπική αγορά. Με βάση τη σημερινή γκάμα και τις διεθνείς τάσεις, τα πιο πιθανά υποψήφια είναι:

  • Honda CB350 / H’ness CB350 / GB350
  • Honda CB300F και CB300R
  • Honda NX500 / CB500X (μελλοντική ινδική παραγωγή δεν αποκλείεται)
  • Νέα πλατφόρμα 350–500cc που αναπτύσσεται για παγκόσμιες αγορές

Το Honda GB350, που ήδη πωλείται στην Ευρώπη, κατασκευάζεται σήμερα στην Ιαπωνία. Αυτό ανεβάζει το κόστος, βάζοντας ανάλογο φρένο στις πωλήσεις της μοτοσυκλέτας. Με την Ινδία να αναλαμβάνει ρόλο εξαγωγικού κέντρου, είναι πολύ πιθανό το GB350 -ή η ινδική του εκδοχή, H’ness CB350- να περάσει σε made in India παραγωγή για την ευρωπαϊκή αγορά. Αν συμβεί αυτό, το μοντέλο θα μπορούσε να γίνει σημαντικά φθηνότερο, ανοίγοντας τον δρόμο για αύξηση πωλήσεων.

Η είσοδος των “made-in-India” Honda στην Ευρώπη αναμένεται να ανεβάσει την ανταγωνιστικότητα της ιαπωνικής εταιρείας στις χρηστικές και οικονομικές μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού, απέναντι σε ανταγωνιστές όπως οι CFMOTO, Royal Enfield, KTM, Yamaha, κ.α.

Ετικέτες