Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Η Mips εξαγόρασε την Koroyd: Σημαντική εξέλιξη στην κατασκευή των κρανών!

Θα εκτοξεύσει την επέκτασή της σε περισσότερα κράνη!
Η Mips εξαγόρασε την Koroyd: Σημαντική εξέλιξη στην κατασκευή των κρανών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2025

Η Mips είναι η εταιρεία που προσπαθεί να αλλάξει το μοναδικό πράγμα που δεν έχει εξελιχθεί στα κράνη όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή το αφρώδες EPS που απορροφά τις δυνάμεις κατά την πρόσκρουση και προστατεύει το κεφάλι μας.

Εξωτερικά όλα έχουν γίνει καλύτερα, στον τομέα της αεροδυναμικής τα πράγματα έχουν προχωρήσει έτη φωτός αλλά μέσα είμασταν ήδη σε ένα καλό επίπεδο εδώ και πολλά χρόνια με την εξέλιξη να είναι αρκετά μικρή. Αυτή είναι η αλήθεια, πως δεν χρειαζόταν να αλλάξει κανείς το ήδη καλό!

Η Mips βρήκε χώρο να προσφέρει το καινούριο σε αυτό ακριβώς το κομμάτι που είχε μείνει χωρίς εξέλιξη και το καλό είναι πως δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί τους εδραιωμένους κατασκευαστές αλλά να συνεργαστεί μαζί τους και να γίνει προμηθευτής τους!

Έχοντας μιλήσει εκτεταμένα με τον άνθρωπο που σκέφτηκε την ιδέα και την εξέλιξε φτάνοντας να δημιουργήσει την Mips και να την ανεβάσει σε μία εταιρεία που αξίζει δεκάδες εκατομμύρια, ο περιορισμός του ήταν ένας, τα διαθέσιμα υλικά απορρόφησης!

Mips_motomag
Από την συνάντησή μου με τον άνθρωπο που δημιούργησε την Mips

Αυτό που κάνουν τα κράνη που διαθέτουν Mips είναι να επιτρέπουν την μεταφορά των δυνάμεων της πρόσκρουσης πως περισσότερους άξονες με το να επιτρέπεται μία μικρή κινητικότητα του εσωτερικού προστατευτικού που πιάνει με ελαστικούς συνδέσμους στο εξωτερικό κέλυφος.

Ο βασικότερος τραυματισμός του εγκεφάλου είναι εσωτερικός, από την πρόσκρουση πάνω στο κρανίο όταν με βίαιο τρόπο σταματά η κινητικότητα που είχε ήδη το σώμα. Τα κράνη αποτρέπουν το χτύπημα εξωτερικά του κρανίου μας, προστατεύουν το πρόσωπο και έπειτα έχουν μία σημαντική επιτυχία στο να απορροφήσουν δυνάμεις ώστε ο τραυματισμός του εγκεφάλου από το απότομο σταμάτημα να είναι μικρότερος.

Θα μπορούσε ακριβώς αυτό να γίνει καλύτερο και είναι το ζήτημα που έχει δώσει λύση η Mips για αυτό και κατάφερε να γίνει μία εταιρεία εκατομμυρίων.

Το πρόβλημα τους προς την δική τους τώρα εξέλιξη ήταν να επιτρέπουν μεγαλύτερα ποσοστά κινητικότητας χωρίς να αυξάνουν τον όγκο του κράνους και φυσικά, εκείνο που περισσότερο μας καίει όλους μας, το βάρος.

Μία λύση όπως της Koroyd ήταν ιδανική και αυτό μου το είχε ήδη αναλύσει σχεδόν δύο χρόνια πριν, ο γιατρός που βρίσκεται πίσω από την Mips.

Εκείνο που έχει καταφέρει η Koroyd είναι να φτιάξει ένα ειδικό καλαμάκι και ενώνοντας πολλά κοντά κομμάτια του μεταξύ τους να δημιουργήσει ένα στρώμα το οποίο είναι ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αφρώδες, έχει καλύτερες απορροφητικές ικανότητες και το πιο σημαντικό, προσφέρει πολύ υψηλή διαπνοή καθότι καλαμάκι είναι αυτό και άρα έχει κενό στην μέση.

Mips_motomag
Η Mips βρίσκεται σε μία σειρά από διαφορετικά κράνη

Το βασικό σε αυτό το σημείο είναι πως ακριβώς όπως και τα κράνη που ξέρουμε χρόνια, έτσι και το σύστημα της Koroyd προσφέρει μία προστασία μέσω της καταστροφής. Δεν επανέρχεται λοιπόν άπαξ και συμπιεστεί για αυτό και λέμε πως τα κράνη έχουν μία πτώση μόνο. Ακόμη και να μην ήταν κάτι σοβαρό και εξωτερικά να παραμένουν σε πολύ καλή κατάσταση, το εσωτερικό τους έχει πάψει να προστατεύει όπως πριν και πρέπει να αλλαχθούν.

Η Koroyd δεν το αλλάζει αυτό, απλά προσφέρει όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα συγκριτικά με το αφρώδες που ξέρουμε.

Ο συνδυασμός των δύο θα απελευθερώσει την Mips να προσφέρει μία λύση στους κατασκευαστές κρανών όπου θα σχεδιάζει και θα παράγει για λογαριασμό τους το εσωτερικό. Σκοπός της είναι να φτάσει στο σημείο όπου για μία σειρά ακριβών κρανών ο πελάτης θα αγοράζει δική της τεχνολογία με διαφορετικό κέλυφος καθώς θα βρίσκεται μέσα σε κάθε κράνος, κάθε αντίστοιχου κατασκευαστή.

Αυτό όμως είναι κάτι που βρίσκεται πολύ μακριά στο μέλλον.

Προς το παρόν οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν την παράλληλη πορεία τους και θα ενοποιήσουν τα τμήματα Έρευνας και Εξέλιξης, κάτι που στο μέλλον θα οδηγήσει προς την κατεύθυνση που ανέλυσα πιο πάνω και αλλά τώρα θα τους βοηθήσει να μειώσουν το κόστος συνεχίζοντας την ανταγωνιστική τους πορεία!

Παρότι από πλευράς τεχνολογίας είναι διαμετρικά αντίθετα ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το ίδιο ζήτημα, στην πράξη είναι ανταγωνιστές καθώς οι κατασκευαστές είναι συγκεκριμένη και η αγορά των καλών κρανών που μπορεί να ενσωματώσει την τεχνολογία τους, ακόμη μικρότερη. Μέχρι τώρα πάλευαν να γίνουν η επιλογή των κατασκευαστών.

Τώρα θα συνεχίσουν να κάνουν το ίδιο αλλά το πορτοφόλι θα είναι κοινό στα έσοδα και κυρίως στα έξοδα, που σημαίνει πως μπορούν να ρίξουν την τιμή και έτσι να επεκταθούν σε κομμάτι της αγοράς που πριν ήταν ασύμφορο για αυτούς.

Z:\MOTO_PHOTOSERVER\MOTORSHOWS\2024\EICMA_2024\ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ\MIPS\MOTOMAG
Ένα κέλυφος που κινείται μέσα από το προστατευτικό εσωτερικό - Αυτό το ενδιάμεσο θέλει να αλλάξει η Mips με την εξαγορά

Για εμάς αυτό σημαίνει πως θα δούμε καλύτερη προστασία σε πιο προσιτές οικονομικά επιλογές κρανών, σε ένα από τα σπάνια παραδείγματα όπου το μονοπώλιο λειτουργεί προς όφελος του τελικού πελάτη.

Στο μεταξύ η Koroyd έχει μικρότερο μερίδιο από την Mips στην μοτοσυκλέτα αλλά πολύ μεγαλύτερο στα ποδηλατικά κράνη και στα κράνη για όλους τους υπόλοιπους τομείς, όπως στην ορειβασία και σε άλλα αθλήματα.

Τώρα η Mips θα ανοίξει το πελατολόγιό της και προς τα εκεί, πράγμα που δικαιολογεί το σημαντικό ποσό που έδωσε και που φτάνει τα 45.000.000 Ευρώ με την υποχρέωση καταβολής επιπλέον 25.000.000 αν επιτευχθεί ένας ορισμένος στόχος πωλήσεων.

Ο τζίρος της Koroyd ήταν 12.000.000 το 2024 με το 2025 να κλείνει λίγο πιο πάνω και με υψηλό βαθμό κερδοφορίας.

Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεστε, είναι μία σημαντική εξέλιξη στον τομέα των κρανών που θα μπορέσει να μας οδηγήσει σε ένα μέλλον όπου θα προστατεύουν καλύτερα χωρίς να αυξηθεί όμως το κόστος, την ίδια στιγμή που κέρδισαν μερικά γραμμάρια σε βάρος και καλύτερη διαπνοή!

 

Ετικέτες