Φρένο στην παραγωγή τουλάχιστον τριών ιταλικών εργοστασίων!

Οι συνέπειες του κορωνοϊού στη βιομηχανία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/3/2020

Λίγο πριν το τέλος του Φεβρουαρίου τα πράγματα δεν είχαν κλιμακωθεί τόσο στην Ιταλία σχετικά με τον κορωνοϊό και η παραγωγή των εργοστασίων δεν είχε επηρεαστεί. Αυτό που είχε συμβεί ήταν να κλείσουν μερικά μουσεία στις εγκαταστάσεις τους, όπως της Ducati και της Piaggio, ενώ τα εργοστάσια συνέχιζαν κανονικά την παραγωγή τους, με τον έλεγχο των υπαλλήλων που περνούν από ανιχνευτές μέτρησης της θερμοκρασίας τους και την διοίκηση να τους δίνει περισσότερο χώρο και εντολές να αποφεύγουν τις πολλές επαφές με τους συναδέλφους τους, για την εκμηδένιση των πιθανοτήτων της εξάπλωσης του COVID-19 (όπως ονομάζεται ο κορωνοϊός).

Τώρα, δύο εταιρείες του Ομίλου Piaggio, οι Aprilia και Moto Guzzi, βλέπουν την παραγωγή των εργοστασίων τους να επηρεάζεται κατόπιν εντολής της Κυβέρνησης, που στόχος της είναι να μειώσει τις συγκεντρώσεις ανθρώπων στις βορειότερες περιοχές, υπό τον φόβο εξάπλωσης του ιού. Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, οι θάνατοι που οφείλονταν στον COVID-19 αυξήθηκαν από τους 133 στους 366 στην Ιταλία και ο αριθμός των νέων κρουσμάτων αυξήθηκε κατά 25% φτάνοντας του 7.375, με αποτέλεσμα ο Πρωθυπουργός Giuseppe Conte να κλείσει σχολεία, γυμναστήρια, μουσεία, clubs κλπ. σε ολόκληρη τη Λομβαρδία και άλλες 14 περιφέρειες στις βόρειες περιοχές της Ιταλίας μέχρι τις 3 Απριλίου. Μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονται το Μιλάνο και η Βενετία με αποτέλεσμα πάνω από 16 εκατομμύρια άνθρωποι να μην μπορούν να φύγουν από εκεί.

Όπως αναφέραμε, αυτό επηρεάζει τις Aprilia και Moto Guzzi αλλά και την MV Agusta που βρίσκεται στη Schiranna, ενώ το εργοστάσιο της Ducati στο Borgo Panigale συνεχίζει κανονικά την παραγωγή του παρότι δεν βρίσκεται μακριά από αυτές τις περιοχές. Η καραντίνα θα συνεχιστεί επηρεάζοντας μάλιστα και έναν μεγάλο αριθμό ομάδων των MotoGP, διάφορους αναβάτες και προσωπικό – συμπεριλαμβανομένων των Yamaha Factory Racing και Aprilia Racing – που έχουν την έδρα τους βόρεια της Ιταλίας. Αυτό σημαίνει πως οι αναβάτες και οι ομάδες δεν θα μπορούν να φύγουν απ’ την Ιταλία μέχρι τις 03 Απριλίου, ενώ την ίδια ώρα ο αγώνας στο Austin που θα γίνει στις 05 Απριλίου, απειλείται να ακυρωθεί. Ακόμη και αν ο αγώνας στο Texas δεν ακυρωθεί τελικά, οι Ιταλοί ενδεχομένως να έρθουν αντιμέτωποι με ένα άλλο πρόβλημα. Όταν προσγειωθούν στο Texas –αν τελικά γίνει ο αγώνας- πιθανότατα να μπουν σε καραντίνα, που σημαίνει ότι θα χάσουν τον αγώνα όπως και να ‘χει αν η κατάσταση με τον ιό παραμείνει ως έχει. Μέχρι τις αρχές του Απριλίου βέβαια, τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ακόμη και αν το πρωτάθλημα των MotoGP υιοθετήσει την ίδια στρατηγική με αυτό της Formula 1, που αναβάτες ομάδες κλπ. ταξιδεύουν με απευθείας πτήσεις και ελέγχονται επιτόπου, όσοι προέρχονται απ’ την Ιταλία είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρουν λόγω της κατάστασης που επικρατεί στη γειτονική χώρα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.