Γαλλία - Άκυρη η απόφαση για υποχρεωτικό ΚΤΕΟ μοτοσυκλετών από το 2023

Μετά από έντονες αντιδράσεις και πιέσεις των τοπικών Ομοσπονδιών Μοτοσυκλέτας
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/7/2022
Η πρόθεση της γαλλικής κυβέρνησης για να περνούν υποχρεωτικά ΚΤΕΟ οι μοτοσυκλέτες από 1ης Ιανουαρίου 2023 τελικά έμεινε στα χαρτιά, μετά από τις έντονες αντιδράσεις των τοπικών ενώσεων μοτοσυκλετιστών.
 
Η απόφαση για υποχρεωτικούς τεχνικούς ελέγχους ΚΤΕΟ στις μοτοσυκλέτες στη Γαλλία είχε ανακοινωθεί τον Αύγουστο του 2021, με την έναρξη του μέτρου να έχει προγραμματιστεί για την 1η Ιανουαρίου 2023.
 
Όμως μετά από μεγάλες αντιδράσεις και σκληρό αγώνα των ενώσεων FFMC (French Federation of Angry Bikers ήτοι Γαλλική Ομοσπονδία των Θυμωμένων Μοοτσυκλετιστών) και FFM (French Motorcycling Federation, δηλαδή Γαλλική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία), ένας νέος νόμος ακυρώνει την απόφαση.
 
Θυμίζουμε πως η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2014 παρέχει στα κράτη μέλη της τη δυνατότητα να μην κάνουν τα ΚΤΕΟ υποχρεωτικά για τις μοτοσυκλέτες, αν υιοθετήσουν διαφορετικά μέτρα για την ασφάλεια τους.
 
Η γαλλική κυβέρνηση έστειλε έξι εναλλακτικά μέτρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κάποιες από τις οποίες ισχύουν ήδη από το 2022.
 
Τα μέτρα αυτά είναι τα εξής:
 
  • Επιδότηση έως 6.000 ευρώ για την αντικατάσταση της παλαιότερης μοτοσυκλέτας του αναβάτη με ένα ηλεκτρικό δίκυκλο, ή μιας νεότερης θερμικής μοτοσυκλέτας που ρυπαίνει λιγότερο.
  • Εγκατάσταση ραντάρ ηχομέτρησης και πρόστιμα για μη εγκεκριμένες / πειραγμένες εξατμίσεις.
  • Καλύτερη επικοινωνία πάνω στην ασφάλεια των δικύκλων, ειδικά στον τεχνικό εξοπλισμό των αναβατών.
  • Συμπερίληψη των δικύκλων και τρικύκλων στα κρατικά σχέδια για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.
  • Ενσωμάτωση του θέματος της ασφάλειας των αναβατών δικύκλου στις εξετάσεις οδήγησης των οδηγών αυτοκινήτων, και οδηγίες συντήρησης, οικολογικής οδήγησης και θορύβου στις εξετάσεις οδήγησης δικύκλου Α1 και Α2 κατηγοριών.
  • Ενίσχυση της προστασίας των χρηστών, χάρη στην υποχρεωτική χρήση τεχνολογιών ανίχνευσης οχημάτων στα τυφλά σημεία από τα βαρέα οχήματα.

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση εξαγοράς προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο της κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεων άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες). Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.