Γερμανία - Διαφορετικά όρια σε Autobahn, για μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα!

Ζημιές στο οδόστρωμα οδήγησαν σε διάκριση μεταξύ δίτροχών και τετράτροχων, δημιουργώντας θέμα ασφάλειας
Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/9/2024

Νέα όρια ταχύτητας σε γερμανικό αυτοκινητόδρομο που έχει υποστεί ζημιές, διαχωρίζουν τη μέγιστη ταχύτητα κίνησης μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, προσπαθώντας να προστατέψουν τους μοτοσυκλετιστές όμως δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν.

Με μήκος που φτάνει τα 963 χιλιόμετρα, ο Bundesautobahn 7 ή αλλιώς Ομοσπονδιακός Αυτοκινητόδρομος 7, είναι ο μακρύτερος αυτοκινητόδρομος της χώρας και ξεκινά από τα σύνορα της Γερμανίας με την Αυστρία για να φτάσει έως τα σύνορα με τη Δανία.

Ο εν λόγω αυτοκινητόδρομος έχει χαμηλά όρια ταχύτητας (έως και 80 χλμ./ώρα) σε διάφορα σημεία του, λόγω του μεγάλου κυκλοφοριακού φόρτου που καλείται να διαχειριστεί. Ωστόσο από τα μέσα του περασμένου Αυγούστου οι αρχές όρισαν νέα όρια ταχύτητας σε ένα κομμάτι μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων το οποίο έχει υποστεί σημαντικές φθορές που δεν επιδιορθώνονται απλά με "μπαλώματα", δημιουργώντας έτσι μια επικίνδυνη κατάσταση για τους χρήστες του. Το συγκεκριμένο κομμάτι του αυτοκινητόδρομου έχει φτάσει στο τέλος της ζωής του σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές και χρήζει ολικής "αναζωογόνησης" (βλ. στρώσιμο από την αρχή), με τις αρχές να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στο μεσοδιάστημα με μπαλώματα.

Νέα όρια ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομο στη Γερμανία

Παράλληλα με τα μπαλώματα, στο κομμάτι του Autobahn που βρίσκεται μεταξύ των κρατιδίων της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Βαυαρίας, οι αρμόδιες αρχές όρισαν ως μέγιστο όριο ταχύτητας για τα αυτοκίνητα τα 120 χλμ./ώρα, ενώ για τις μοτοσυκλέτες το όριο αυτό στον ίδιο δρόμο βρίσκεται 40 χλμ. χαμηλότερα στα 80 χλμ./ώρα! Για ποιο λόγο γίνεται αυτό; Για να... προστατευτούν οι αναβάτες μοτοσυκλέτας που θεωρούνται -εν μέρει σωστά- πιο ευάλωτοι σε μπαλώματα και τρύπες στο οδόστρωμα.

Όμως στην προσπάθειά τους να προστατέψουν το κοινό, με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας οι αρχές δημιούργησαν μια νέα δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση για τους μοτοσυκλετιστές στον δύο λωρίδων ανά κατεύθυνση αυτοκινητόδρομο. 

Για να αποφύγουν την πτώση από λακκούβα ή άλλη ανωμαλία, οι αναβάτες καλούνται να κινηθούν με σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα στο ίδιο κομμάτι του δρόμου με τα αυτοκίνητα. Έτσι οι αναβάτες περιορίζονται να κινούνται επί της ουσίας στη δεξιά λωρίδα του δρόμου που έχει ακόμη περισσότερες ζημιές από την αριστερή, μαζί με τα φορτηγά... Παράλληλα, η προσπέραση γίνεται επικίνδυνη λόγω της μεγάλης διαφοράς σε ταχύτητα (40 ολόκληρα χλμ/ώρα) με τα αυτοκίνητα που βρίσκονται ήδη στην αριστερή.

Στο θέμα παρενέβει η Ομοσπονδιακή Ένωση Μοτοσυκλετιστών Γερμανίας (BVDM), που ορθώς αντιτίθεται με τα διαφορετικά όρια ταχύτητας, ζητώντας επίσημα από τις αρχές να αλλάξουν εκ νέου τα όρια ταχύτητας και να τα εξισώσουν για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.