Γερμανία: Δημοπρατείται Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα!
Η τιμή της ξεκινά από τα 15.000 ευρώ
Από τον
Παύλο Καρατζά
26/8/2025
Το 1979 η Yamaha έφτιαξε την Yamaha XT500, μία μεγάλη τετράχρονη Adventure μοτοσυκλέτα που έκανε τον κόσμο της εποχής να αντιληφθεί την μοτοσυκλέτα διαφορετικά.
Η ιαπωνική εταιρεία κέρδισε μάλιστα με την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα τα δύο πρώτα Dakar το 1979 και το 1980. Ειδικά μετά την πρώτη εμφάνιση της μοτοσυκλέτας και τη νίκη στον σκληροτράχηλο αγώνα Paris–Dakar το 1979, έκανε πολύ κόσμο να την αγοράζει και φτάσαμε το 1980, το 40% περίπου των συμμετοχών του των μοτοσυκλετών του αγώνα να είναι Yamaha XT500!
Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η ιστορία είναι βαριά γύρω από το όνομα XT και ίσως πολλοί στη χώρα μας να μην την γνωρίζουν ακόμη κι αν τα συγκεκριμένα μοντέλα πούλαγαν και ακόμα πουλάνε ως μεταχειρισμένα σαν ζεστό ψωμί.
Στην Γερμανία λοιπόν δημοπρατείται μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.
Η μοτοσυκλέτα είχε αγοραστεί στη Γαλλία, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ και βρίσκεται ακόμη στην αρχική κούτα μεταφοράς όπως την κατασκεύασε η Yamaha. Σύμφωνα με πληροφορίες η μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε το 1986, και τον Σεπτέμβριο του 1988, καταχωρήθηκε για κυκλοφορία στο δρόμο. Αυτό σημαίνει ότι ο νέος αγοραστής μπορεί να την κυκλοφορήσει στο δρόμο αν θέλει, αλλά αυτό είναι οριακά απίθανο, καθώς πιθανότατα θα αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη. Τώρα δημοπρατείται στο Μόναχο από τον οίκο RM Sotheby’s, με την τιμή της να εκκινεί από τα 15.000 ευρώ.
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
