Γερμανία: Δημοπρατείται Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα!

Η τιμή της ξεκινά από τα 15.000 ευρώ
xt500
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/8/2025

Το 1979 η Yamaha έφτιαξε την Yamaha XT500, μία μεγάλη τετράχρονη Adventure μοτοσυκλέτα που έκανε τον κόσμο της εποχής να αντιληφθεί την μοτοσυκλέτα διαφορετικά.

Η ιαπωνική εταιρεία κέρδισε μάλιστα με την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα τα δύο πρώτα Dakar το 1979 και το 1980. Ειδικά μετά την πρώτη εμφάνιση της μοτοσυκλέτας και τη νίκη στον σκληροτράχηλο αγώνα Paris–Dakar το 1979, έκανε πολύ κόσμο να την αγοράζει και φτάσαμε το 1980, το 40% περίπου των συμμετοχών του των μοτοσυκλετών του αγώνα να είναι Yamaha XT500!

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η ιστορία είναι βαριά γύρω από το όνομα XT και ίσως πολλοί στη χώρα μας να μην την γνωρίζουν ακόμη κι αν τα συγκεκριμένα μοντέλα πούλαγαν και ακόμα πουλάνε ως μεταχειρισμένα σαν ζεστό ψωμί.

Στην Γερμανία λοιπόν δημοπρατείται μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.

xt500

Η μοτοσυκλέτα είχε αγοραστεί στη Γαλλία, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ και βρίσκεται ακόμη στην αρχική κούτα μεταφοράς όπως την κατασκεύασε η Yamaha. Σύμφωνα με πληροφορίες η μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε το 1986, και τον Σεπτέμβριο του 1988, καταχωρήθηκε για κυκλοφορία στο δρόμο. Αυτό σημαίνει ότι ο νέος αγοραστής μπορεί να την κυκλοφορήσει στο δρόμο αν θέλει, αλλά αυτό είναι οριακά απίθανο, καθώς πιθανότατα θα αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη. Τώρα δημοπρατείται στο Μόναχο από τον οίκο RM Sotheby’s, με την τιμή της να εκκινεί από τα 15.000 ευρώ.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.