Γιατί πρέπει να οδηγούμε μοτοσυκλέτες!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/8/2019

Κι όμως! Αν θέλουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και –κυρίως- να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, η οδήγηση της μοτοσυκλέτας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να το καταφέρουμε αυτό. Μπορεί εμείς που δεν μπορούμε να μην οδηγούμε μοτοσυκλέτες γιατί αυτό μας προσδιορίζει και μας κάνει αυτό που είμαστε να το θεωρούμε αυτονόητο, αλλά αυτό το άρθρο εξηγεί τους λόγους σε όλους αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν το γιατί.
Κατ' αρχήν το πιο κοινότοπο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, είναι ότι η μοτοσυκλέτα είναι… cool. Αντίστοιχα είμαστε και όλοι όσοι τις οδηγούμε –ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Οι μοτοσυκλέτες είναι μια "δήλωση" του ιδιοκτήτη τους που λέει ότι ευχαριστιέται της ζωή, του αρέσει η περιπέτεια και δεν αφήνει τον φόβο να τον φρενάρει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όποιος δει κάποιον να οδηγεί μοτοσυκλέτα, θεωρεί ότι είναι ωραίος τύπος (εκτός κι αν είναι η πεθερά του…) και σε μεγαλύτερο ή σε μικρότερο ποσοστό εντυπωσιάζεται. Προσοχή όμως! Αν σας δουν να οδηγείτε με σαγιονάρες και μαγιό χωρίς κράνος, τότε μάλλον θα θεωρήσουν ότι είστε ηλίθιος.

Υπάρχουν επίσης και οι φιλοσοφικές προεκτάσεις, με την κατάκτηση του περίφημου ζεν και εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο. Είναι εκείνη η περίπτωση που αισθάνεσαι μεγάλος, έχοντας ταυτόχρονα την επίγνωση και του πόσο μικρός είσαι. Εκεί οφείλεται και το περίεργο βλέμμα κάθε μοτοσυκλετιστή και αναβάτη, γιατί εμείς έχουμε την δυνατότητα να κατανοήσουμε το σύμπαν στην πραγματική του διάσταση!
Από πρακτική άποψης, είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι η μοτοσυκλέτες διευκολύνουν άπειρα την καθημερινότητά μας. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να χάνεις χρόνο κολλημένος στην κίνηση και πάνω σε μια μοτοσυκλέτα αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Από την άλλη, ακόμη και μια βαρετή διαδρομή ρουτίνας αποκτά άλλο ενδιαφέρον όταν την κάνεις με την μοτοσυκλέτα σου. Μπορείς να βρεις τη διασκέδαση σε κάθε μέτρο σε κάθε στροφή, ακόμη και μέσα στο αστικό περιβάλλον. Φτάνεις γρηγορότερα στον προορισμό σου και πιο οικονομικά. Παρατηρήστε το και στον εργασιακό σας χώρο: κάθε συνάδελφος που μπαίνει στο γραφείο και βγάζει το κράνος του, είναι πιο χαμογελαστός από τον συνάδελφο που έψαχνε τρία τέταρτα να παρκάρει. Συν του ότι το περιβαλλοντικό μας ίχνος είναι πολύ μικρότερο απ' ό,τι των υπόλοιπων οχημάτων, επιβαρύνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης πολύ λιγότερο από τα αυτοκίνητα για παράδειγμα. Οι μοτοσυκλέτες απαιτούν λιγότερους πόρους για να κατασκευαστούν, καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο στους δρόμους, φθείρουν λιγότερο το οδικό σύστημα και ως μέσα μεταφοράς ενός ή δύο ατόμων είναι πολύ πιο αποτελεσματικές γενικότερα.

Ένα επιπλέον όφελος που αποκομίζουμε από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, είναι ότι αυτά που εφαρμόζουμε αποτελούν και μαθήματα ζωής γενικότερα. Όταν οδηγούμε κοιτάμε πάντα εκεί που θέλουμε να πάμε κι όχι ακριβώς μπροστά από τον τροχό μας. Αφουγκραζόμαστε το περιβάλλον κι έχουμε όλες τις αισθήσεις μας να δουλεύουν σε απόλυτο βαθμό. Αυτές οι λύσεις που μας χρησιμεύουν στο δρόμο είναι αυτές που θα πρέπει να εφαρμόζουμε και στη ζωή μας. Να κοιτάμε πάντα μακριά κι όχι κοντόφθαλμα όταν νιώθουμε ότι χάνουμε την ψυχολογική ισορροπία μας και τα υπόλοιπα θα γίνουν από μόνα τους.

Και η λίστα δεν σταματά εδώ. Οι μοτοσυκλέτες είναι από τα λίγα πράγματα που μας δίνουν αφορμές να διατηρήσουμε την αυθεντικότητα. Στην πλειοψηφία τους, ακόμη και στην απλούστερη μορφή τους, είναι μια αντανάκλαση της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη τους. Πολύ σπάνια δύο μοτοσυκλέτες θα είναι απόλυτα ίδιες, χωρίς έστω την παραμικρή παρέμβαση από την πλευρά του αναβάτη τους. Επιπλέον, από σχεδιασμού τους, οι μοτοσυκλέτες προσφέρουν μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες επιλογές για να εκφράσεις την φαντασία σου πάνω τους, με τη δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού, ανάμεσα σε μοτοσυκλέτα και άνθρωπο. Ακόμη και οι απλή ενασχόληση με τις βασικές διαδικασίες συντήρησης συντελούν σ' αυτό το χτίσιμο της ιδιαίτερης σχέσης.

Όταν οδηγείς μια μοτοσυκλέτα οι σκέψεις σου εστιάζονται σ' εκείνες τις στιγμές και μόνο

Οι μοτοσυκλέτες συμβάλλουν όμως και στην βελτίωση της υγείας μας. Μια έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν οδηγείς μέσα στην κίνηση, ο εγκέφαλος παίρνει περισσότερες αποφάσεις ανά λεπτό, απ' ό,τι ένας πιλότος που εμπλέκεται σε αερομαχία. Υπάρχουν πάρα πολλές επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το να οδηγείς μοτοσυκλέτα βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και την αντίληψη. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά σε ανθρώπους που έπασχαν από κατάθλιψη και κρίσεις άγχους. Σε ό,τι αφορά την σωματική υγεία, η οδήγηση –και ειδικά για όσους ασχολούνται με το χώμα- είναι μια από τις πιο αποδοτικές αερόβιες ασκήσεις, ενεργοποιώντας μεγάλες μυϊκές ομάδες.

Η συμβολή των μοτοσυκλετών στην βελτίωση της ποιότητας ζωής περιλαμβάνει και την κοινωνικοποίηση. Η κουλτούρα και η φιλοσοφία του μοτοσυκλετισμού έχει να κάνει με την αντιμετώπιση όλων των μοτοσυκλετιστών ως μέλη μιας μεγάλης ενιαίας κοινότητας. Υπάρχει αυτό το πνεύμα συναδελφικότητα και αλληλεγγύης που δεν το συναντάμε σε καμία άλλη αντίστοιχη κατηγορία ιδιοκτητών οχημάτων και η αλήθεια είναι ότι μερικοί από τους καλύτερους και πιο ωραίους ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει, οδηγούσαν μοτοσυκλέτα. Ανθρώπους που δίνουν τα πάντα για να βοηθήσουν έναν συνάδελφο μοτοσυκλετιστή γιατί είναι "ένας από εμάς".

Ένα από τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά ταυτόχρονα και μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες, είναι η περιβόητη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η μοτοσυκλέτα, καθώς μπορεί να σε πάει σε μέρη που κανένα αυτοκίνητο δεν θα μπορέσει ποτέ. Σου προσφέρει την απόλυτη αυτονομία και ελευθερία να αποφασίσεις για οποιονδήποτε προορισμό, χωρίς κανένα περισπασμό. Κι όλα αυτά συμβαίνει ενώ βρίσκεσαι σε απόλυτη επαφή και σύνδεση με το περιβάλλον. Δεν το παρακολουθείς αποκλεισμένος και αποστειρωμένος, αλλά γίνεσαι μέρος αυτού.

Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις που η μοτοσυκλέτα έχει λειτουργήσει θεραπευτικά

Με άλλα λόγια, η οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας είναι απίθανη, είναι διασκεδαστική, είναι εξιταριστική, είναι συναρπαστική. Μπορεί να οδηγείς μια μεγάλη ή μια μικρή μοτοσυκλέτα, μπορεί να οδηγείς με όποιο ρυθμό και στιλ θέλεις, ξύνοντας γόνατα σε μια πίστα ή βολτάροντας σε μια παραλιακή λεωφόρο. Όπως και να έχει οι μοτοσυκλέτες θα αποτελούν το καύσιμο που χρειάζεται η ψυχή μας. Είναι αυτές που φέρνουν συχνότερα το χαμόγελο στα χείλη μας. Οι μοτοσυκλέτες είναι τρόπος ζωής!

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.