Goodwood Festival Of Speed: Wayne Rainey Rides Again - Video

Ο θρύλος των GP500 οδήγησε ξανά το ειδικά διασκευασμένο Yamaha YZR500 του
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/6/2022
Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP500, Wayne Rainy, που έχει μείνει παράλυτος από το στήθος και κάτω μετά το ατύχημα του στο Misano το 1993,  έδωσε το παρών στου Goodwood Festival Of Speed 2022. Εκεί οδήγησε το ειδικά διασκευασμένο Yamaha YZR500 του, και συναντήθηκε με τους άλλους θρύλους των αγώνων. Τον μεγάλο του αντίπαλο Kevin Schwantz, τον Mick Doohan, τον Kenny Roberts Snr, τον Giacomo Agostini και τον Dani Pedrosa.
 
Στο Goodwood, ο Rainey που είναι πλέον υπεύθυνος για το Αμερικανικό Πρωτάθλημα ταχύτητας MotoAmerica, βρέθηκε ξανά στη σέλα του ίδιου YZR500 με το οποίο είχε πάρει τον τίτλο του 1992, οδηγώντας αγωνιστική μοτοσυκλέτα για πρώτη φορά μετά από το ατύχημα που του στοίχισε την καριέρα αλλά και τη χρήση των ποδιών του.
Σημειώστε πως ειδικά για τον Rainey οι μηχανικοί της Yamaha στην Ιαπωνία μετασκεύασαν το συγκεκριμένο YZR, ώστε να μπορεί ο αναβάτης του να αλλάζει ταχύτητες χρησιμοποιώντας δυο κουμπιά στο αριστερό γκριπ.
Μετά από μια δοκιμή που έκανε πριν το Goodwood Festival of Speed, ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, ο Αμερικανός αναβάτης οδήγησε 6 συνολικά φορές το YZR του στον λόφο του Goodwood, δίπλα στους Kenny Roberts Snr, Kevin Schwantz και Mick Doohan, κάτω από το ασταμάτητο χειροκρότημα του κοινού.
Wayne Rainey: “Ήμουν νευρικός πριν οδηγήσω το YZR500, καθώς είχαν μεν οδηγήσει ένα ειδικά διασκευασμένο R1 στο παρελθόν (σσ. στη Suzuka, το 2019), όμως εκείνο είχε ένα σωρό ηλεκτρονικά βοηθήματα, αντίθετα από μια δίχρονη αγωνιστική μοτοσυκλέτα 500 κυβικών της δεκαετίας του 1990! Όμως τελικά, η αίσθηση ήταν σα να συναντούσα ξανά έναν παλιό φίλο. Ήταν πάντα μια μεγάλη πρόκληση η οδήγηση του YZR σε αυτό το επίπεδο, παλεύοντας στήθος με στήθος για τη νίκη και τα πρωταθλήματα, αλλά το να είμαι εδώ 30 χρόνια αργότερα, και να μπορώ να ανέβω και πάλι στη μοτοσυκλέτα και να την οδηγήσω χαλαρά στον λόφο του Goodwood, ήταν μια φανταστική εμπειρία. Η μοτοσυκλέτα ήταν δίπλα μου τότε, και είναι ακόμα μαζί μου σήμερα, οπότε είμαι ενθουσιασμένος.”

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες