Γραμμές συναρμολόγησης Ducati στην Ελλάδα!

Στρατηγική κίνηση εν μέσω πανδημίας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/4/2020

Πριν από λίγο η Ducati ανακοίνωσε μια σημαντική συμφωνία που θέτει νέα δεδομένα στον παραγωγικό χάρτη της μοτοβιομηχανίας στην Ευρώπη, καθώς το ιταλικό εργοστάσιο θα δημιουργήσει γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Ελλάδα!

Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το δελτίο τύπου του εργοστασίου, η Ducati ήρθε σε συμφωνία με τον κινέζικο κολοσσό COSCO, ο οποίος διαχειρίζεται μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων του λιμανιού στον Πειραιά, προκειμένου να δημιουργήσει τρεις γραμμές συναρμολόγησης μοτοσυκλετών, σε εγκαταστάσεις και αποθήκες που αυτή την στιγμή είναι εγκαταλελειμμένα.

Προσοχή, διότι μιλάμε για γραμμές συναρμολόγησης (assembly line) κι όχι γραμμές παραγωγής, που σημαίνει ότι στην Ελλάδα δεν θα κατασκευάζονται εξαρτήματα των μοτοσυκλετών, αλλά θα έρχονται από Ιταλία σε μορφή CKD (complete knock-down) όπως συμβαίνει σε πολλά εργοστάσια της Ασίας. Η ανακοίνωση δεν αναφέρει προς το παρόν αν οι γραμμές συναρμολόγησης θα αφορούν συγκεκριμένα μοντέλα, αλλά με δεδομένο ότι τα εξαρτήματα θα έρχονται από Ιταλία κι όχι από κάποιο προμηθευτή εκτός Ευρώπης, είναι πολύ πιθανό να μιλάμε και για την οικογένεια των superbikes της Ducati, που με τη σειρά του συνεπάγεται και την δημιουργία ενός τμήματος ποιοτικού ελέγχου αντίστοιχου επιπέδου με του Ducati Corse.

Όπως επίσης αναφέρεται στο δελτίο τύπου, η κίνηση αυτή κρίθηκε αναγκαία και είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για τους "Κόκκινους", καθώς με τα τελευταία δεδομένα της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία, η χώρα μας συμπεριλαμβάνεται στις περιοχές που έχουν χτυπηθεί λιγότερο και κατά συνέπεια θα είναι γρηγορότερη και πιο ομαλή η μετάβαση στους κανονικούς παραγωγικούς ρυθμούς, σε σύγκριση με την Ιταλία που βρίσκεται κάτω από ασφυκτική και υγειονομική πίεση. Παράλληλα, θέλει να εκμεταλλευτεί και τις δυνατότητες σε logistics που δίνει το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου.

Επιπλέον, όπως λέει και ο CEO της Ducati Claudio Domenicali, σημαντικό ρόλο στην συγκεκριμένη απόφαση έπαιξε και ο γειτονικός δεσμός μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, όπως και ο συνεχής και δραστήριος εμπορικός δίαυλος μέσω θαλάσσης που υφίσταται όλο αυτό διάστημα.

Οι εργασίες για την δημιουργία των γραμμών συναρμολόγησης θα ξεκινήσουν άμεσα, όπως ενημερώνει η εταιρεία, με ορίζοντα ολοκλήρωσης του έργου τον Δεκέμβριο του 2020. Σε επικοινωνία που είχαμε με τους ανθρώπους του εργοστασίου, μας είπαν ότι το συγκεκριμένο πλάνο δεν αποτελεί απλώς μια βραχυπρόθεσμη κίνηση, αλλά υπάρχουν ήδη οι σκέψεις και ο σχεδιασμός για επέκταση του προγράμματος και αναλόγως την οικονομική και εμπορική πορεία, υπάρχει το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν και κανονικές γραμμές παραγωγής, σε αυτόνομες εγκαταστάσεις!

Προφανώς το συγκεκριμένο νέο είναι στα πλαίσια της Πρωταπριλιάς και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα, δυστυχώς...

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.