H Yamaha πατεντάρει cruise control που ελέγχει και το κιβώτιο ταχυτήτων
Νέα προσθήκη στα συστήματα ασφαλείας που βασίζονται σε ραντάρ
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
26/5/2026
Η sport touring ναυαρχίδα της Yamaha, Tracer 9 GT+ Y-AMT, έχει συστήσει στον κόσμο ένα νέο επίπεδο αυτοματισμών που επικεντρώνονται γύρω από δύο βασικά στοιχεία που δημιουργούν πρακτικά και το όνομά της: το σύστημα ραντάρ (το + στο GT+) και την αυτόματη-ημιαυτόματη μετάδοση Υ-ΑΜΤ.
Η συνέργεια αυτών των συστημάτων δημιουργεί ένα νέας γενιάς έξυπνο Adaptive Cruise Control (ACC), στο οποίο η μοτοσυκλέτα δεν ρυθμίζει απλώς τη ταχύτητα ανάλογα με το προπορευόμενο όχημα επεμβαίνοντας στην ανάφλεξη, αλλά το πάει ένα μεγάλο βήμα παραπέρα εμπλέκοντας τόσο το Unified Braking System όσο και τις ημιενεργές αναρτήσεις στην όλη εξίσωση.
Εν ολίγοις, το cruise control του Tracer 9 GT+ Y-AMT μπορεί κατά περίπτωση να περιορίσει την ταχύτητα μέσω τροφοδοσίας και ανάφλεξης, αλλά και να επέμβει στα φρένα συνεπικουρώντας τον αναβάτη και ταυτόχρονα να έχει τις αναρτήσεις καταλλήλως ρυθμισμένες για σταθερότητα στις παραπάνω διαδικασίες.
Αυτή η σύμπραξη θα μπορούσε να εμπλουτιστεί με μιαν ακόμη ικανότητα, όπως προκύπτει από πρόσφατη κατοχύρωση ευρεσιτεχνίας της Yamaha. Συγκεκριμένα, η προτεινόμενη τεχνολογία που παρουσιάζεται σε αυτήν την πατέντα αφορά στη σύνδεση του adaptive cruise control με τη μετάδοση Υ-ΑΜΤ, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κατεβάσει σχέση στο κιβώτιο για να βοηθήσει στο αυτόματο φρενάρισμα.
Όπως αποκαλύπτεται στο σχέδιο που περιγράφει τη στρατηγική του ACC, αυτή προβλέπει τρία βήματα κατά σειρά. Το σύστημα έτσι κι αλλιώς επεμβαίνει στον έλεγχο του γκαζιού και, καθώς αυτό κλείνει, εφόσον χρειαστεί έρχεται κατά σειρά η επέμβαση στο πίσω φρένο (Tr) και μετά στο μπροστινό (Tf), ενώ το νέο βήμα που προστίθεται είναι το κατέβασμα σχέσης (Td).
Προφανώς αυτό είναι ένα σχέδιο πατέντας που αφορά στα μοντέλα με Υ-ΑΜΤ, καθώς εκεί υπάρχει ήδη η υποδομή για καθοδήγηση του κιβωτίου μέσω αυτόματων μηχανισμών. Όπως ισχύει πάντα για ευρεσιτεχνίες, δεν είναι δεδομένο ότι η συγκεκριμένη θα φτάσει και στην παραγωγή, ωστόσο οι πιθανότητες είναι πολλές, ειδικά στην σημερινό τεχνολογικό κόσμο που έχει βαλθεί να πάρει τον έλεγχο από τα χέρια του αναβάτη.
ΗΠΑ: Αρνητικές εξελίξεις στην προστασία των δασικών εκτάσεων
H αμερικανική κυβέρνηση ανοίγει δρόμο στην ιδιωτική εκμετάλλευση
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/8/2026
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά στη διαδικασία κατάργησης του Roadless Rule, ενός κανονισμού που περιορίζει κυρίως τη δημιουργία νέων δρόμων και την υλοτομία σε συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις και όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μοτοσυκλετιστές αποκτούν αυτόματα πρόσβαση σε αυτές τις εκτάσεις.
Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια σημαντική αλλαγή στη διαχείριση των δημόσιων δασικών εκτάσεων. Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας, μέσω της Δασικής Υπηρεσίας, έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για την κατάργηση του λεγόμενου Roadless Rule.
Τι είναι το Roadless Rule;
O σχετικός νόμος που θεσπίστηκε το 2001 και αφορά συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις που χαρακτηρίζονται ως περιοχές Roadless. Πρόκειται για μεγάλες περιοχές δημόσιων δασών στις οποίες υπάρχουν περιορισμοί κυρίως στην κατασκευή δρόμων και στην εμπορική υλοτομία.
Στην αμερικανική νομοθεσία αυτό είναι διαφορετικό από τις παντελώς προστατευμένες περιοχές άγριας ζωής (Wilderness), οπού απαγορεύεται η πρόσβασή στο κοινό και κάθε δραστηριότητα.
Στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως roadless οι υπάρχοντες δρόμοι και οι υπάρχουσες διαδρομές παραμένουν, ενώ δραστηριότητες όπως πεζοπορία, κατασκήνωση, κυνήγι, ψάρεμα και άλλες μορφές αναψυχής επιτρέπονται. Υπάρχουν επίσης εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έργα διαχείρισης δασών, υποδομές και άλλες παρεμβάσεις.
Και πού είναι το πρόβλημα;
Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατάργηση θα λύσει τα χέρια της Δασικής Υπηρεσίας, δίνοντάς της μεγαλύτερη ελευθερία να διαχειρίζεται τα δάση, να περιορίζει την καύσιμη ύλη και να αντιμετωπίζει προβλήματα όπως οι πυρκαγιές, οι ασθένειες και η υπερβολικά πυκνή βλάστηση.
Οι επικριτές της αλλαγής υποστηρίζουν ότι η κατάργηση θα διευκολύνει περισσότερο την ανάπτυξη δρόμων και την πρόσβαση σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και άλλες μορφές εκμετάλλευσης, μέχρι ενδεχομένως και της οικιστικής.
Εδώ βρίσκεται και το βασικό σημείο της αντιπαράθεσης, καθώς η κατάργηση του Roadless Rule δεν μετατρέπει αυτές τις εκτάσεις σε ελεύθερη ζώνη για κάθε χρήση. Απλώς αφαιρεί έναν σημαντικό περιορισμό από τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διαχειριστούν και προστατευτούν στο μέλλον.
Και τι σημαίνει αυτό για το off-road;
Εδώ υπάρχει μια συχνή παρεξήγηση, καθώς η κατάργηση του ανωτέρου νόμου δεν συνεπάγεται ελεύθερη πρόσβαση σε αυτές για off-road οχήματα όπως μοτοσυκλέτες, ATV ή side-by-side, επιχείρημα που φαίνεται να κερδίζει την υποστήριξη σημαντικής μερίδας κόσμου στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.
Στις ΗΠΑ η πρόσβαση στα δημόσια εδάφη καθορίζεται από πολλούς διαφορετικούς ομοσπονδιακούς και τοπικούς κανονισμούς. Το αν μια συγκεκριμένη διαδρομή η περιοχή επιτρέπει την πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες εξαρτάται από το σχέδιο διαχείρισης της συγκεκριμένης περιοχής, τη Δασική Υπηρεσία, τους τοπικούς κανονισμούς και τη χρήση για την οποία έχει χαρακτηριστεί ο δρόμος ή το μονοπάτι.
Η νομική αλλαγή αυτή επιτρέπει λοιπόν τη δημιουργία νέων δρόμων για άλλες χρήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες.
Ο δούρειος ίππος της προστασίας
Ένα ακόμη βασικό επιχείρημα αφορά τις πυρκαγιές. Η κυβερνητική αφήγηση υποστηρίζει ότι οι περιορισμοί δυσκολεύουν τη διαχείριση της δασικής βλάστησης και την πρόσβαση των συνεργείων αποψίλωσης και πυρόσβεσης σε ορισμένες περιοχές.
Αντιδράσεις έχουν ξεσηκωθεί θεωρώντας ότι η δημιουργία περισσότερων δρόμων μέσα σε απομονωμένες δασικές περιοχές δεν αποτελεί από μόνη της λύση για τις πυρκαγιές, αντίθετα, η διευκόλυνση της ανθρώπινης πρόσβασης και εντατικοποίηση της παρουσίας και δραστηριότητας θα αυξήσει σημαντικά και τον κίνδυνο ανάφλεξης.
Το ζήτημα παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, όπου μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών προκαλείται από ανθρωπογενή δραστηριότητα.
Στις ΗΠΑ υπάρχει μια βασική διαφορά σε σχέση με την Ευρώπη, τεράστιες εκτάσεις γης ανήκουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και διαχειρίζονται από οργανισμούς όπως η Δασική Υπηρεσία και το Γραφείο Διαχείρισης Εκτάσεων.
Αποχαρακτηρίζοντας τις συγκεκριμένες λοιπόν, χάνεται μια γραμμή άμυνας που περιείχε σαφείς απαγορεύσεις σε σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα και ανοίγει την κερκόπορτα της αξιοποίησης.
Η κατάργηση δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Η κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία και να δώσει στο κοινό τη δυνατότητα να υποβάλει σχόλια και αντιρρήσεις.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, επειδή οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες συνήθως πρέπει να δημοσιοποιούν τέτοιες προτάσεις και να εξετάζουν τις αντιδράσεις του κοινού πριν ληφθεί η τελική απόφαση.
Και για τους φίλους του Off-Road, το σημαντικότερο είναι να μη συγχέονται δύο διαφορετικά πράγματα, καθώς είναι διαφορετικό θέμα η πρόσβαση και διαχείριση δημοσίων εκτάσεων και ξεχωριστό η δημιουργία ή η νομιμοποίηση και διάνοιξη εκτός δρόμου διαδρομών.
Η κατάργηση του Roadless Rule μπορεί να αλλάξει σημαντικά το πρώτο, αλλά δεν συνεπάγεται αυτόματα το δεύτερο.