Χάρισαν μοτοσυκλέτα σε νοσηλεύτρια

Ως ένδειξη σεβασμού για τη δουλειά της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/4/2020

Έχεις φανταστεί ποτέ πώς θα ήταν να ήσουν νοσηλευτής/τρια σε νοσοκομείο την περίοδο της πανδημίας; Βασικά και χωρίς αυτήν. Μιλάμε για μια “δουλειά” που επί της ουσίας είναι λειτούργημα. Μια δουλειά που δεν αμείβεται όπως θα ‘πρεπε, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει ποσό που να αντισταθμίζει αυτά που προσφέρει ένας νοσηλευτής/τρια, αν αναλογιστείς πώς σε κάθε βάρδια δεν εφαρμόζεις απλώς τις νοσηλευτικές σου δεξιότητες και μετά πας σπίτι, αλλά αφήνεις κι ένα κομμάτι της ψυχής σου, αφού κάθε ασθενής που περνά απ’ τα χέρια σου είτε αναρρώσει είτε όχι σε στιγματίζει και αποτυπώνεται στη μνήμη σου.

Τώρα σκέψου ότι έχει τελειώσει μια κουραστική βάρδια, έχεις αλλάξει και είσαι με το κράνος στο χέρι, έτοιμος να ξεκινήσεις την επαναφόρτιση των δυνάμεών σου με τον καλύτερο τρόπο… πηγαίνοντας σπίτι οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα σου! Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε αμέτρητες, φορές η οδήγηση της μοτοσυκλέτας τονώνει την ψυχολογία μας και αυτό είναι κάτι που χρειάζονται οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας αυτή τη στιγμή!

Ωστόσο, στη περίπτωση της νεαρής νοσηλεύτριας, Mercedes Suarez, συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Αντί να απολαύσει το γυρισμό στο σπίτι καβάλα στο Kawasaki Ninja του 2004, που είχε ανακατασκευάσει με τον πατριό της, διαπίστωσε πως η μοτοσυκλέτα της είχε κλαπεί.

“Το Ninja 250 ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγορά με τα χρήματα της δουλειάς και το πρώτο project με τον πατριό μου. Μας πήρε πολύ καιρό μέχρι να το επαναφέρουμε σε λειτουργική κατάσταση,” ανέφερε η νοσηλεύτρια του νοσοκομείου San Antonio. Το γεγονός πήρε μεγάλες διαστάσεις με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς να το αναπαράγουν κι έτσι η είδηση έφτασε στα αυτιά ενός πραγματικά καλού Σαμαρείτη, του ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, Dave Sears, που θέλησε να βοηθήσει την Suarez με τον δικό του τρόπο.

Ο Sears επικοινώνησε με τους συνεργάτες του στη Kawasaki και της χάρισε ένα ολοκαίνουργιο Kawasaki Ninja 400 εφοδιασμένο με μπόλικα αξεσουάρ, όπως το τελικό της Akrapovic! Μια απόφαση που προέκυψε απ’ τον ιδιοκτήτη του Alamo Cycle Plex, αφότου βρέθηκε το παλιό Ninja της Suarez παρατημένο στο δρόμο με αρκετές υλικές ζημίες, που όπως αναφέρθηκε θα ήταν ασύμφορη η επισκευή του. Ακόμη, ένα συνοικιακό συνεργείο προσφέρθηκε να επισκευάσει το παλιό Ninja δωρεάν όταν έμαθε για την ιστορία της, ως μια κίνηση σεβασμού προς τη νεαρή νοσηλεύτρια.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες