Harley & Snow: Οι Ιταλοί δεν πηγαίνουν στα βουνά, μονάχα για σκι…

Διαφορετική διασκέδαση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2020

Στην έκθεση της Βερόνα υπάρχει μία custom φτιαγμένη για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό, μία Buel που η ζωή της από εδώ και πέρα είναι μονάχα στο χιόνι. Η πραγματικότητα είναι πως συγκριτικά με τις θερμοκρασίες που ανεβάζει αυτή η μοτοσυκλέτα που ανήκει στην εποχή της Harley, το χιόνι είναι το καλύτερο σημείο της. Τα βάρος και η κατανομή βέβαια είναι άλλο θέμα.

Για το σπορ που κάνουν όμως, όλα αυτά έχουν μικρή έως και καμία σημασία. Ίσα – ίσα που όσο περισσότερη γυμναστική κάνουν, τόσο καλύτερα. Δική τους φράση αυτή.

Το Harley & Snow, στους Δολομίτες, είναι μία εκδήλωση σε στιλ hill climb αν και δεν περιορίζεται σε αυτό, που συμβαίνει στο χιόνι με ελαστικά που φτιάχνουν οι ίδιοι, έχοντας βίδες, καρφιά αλλά και αλυσίδες βιδωμένες επάνω τους.

Η πρόσφυση είναι απίστευτη όπως μας λένε, οι ακούσιες σούζες ένα από τα προβλήματα στην εκκίνηση και το μεγαλύτερο θέμα ασφάλειας, είναι να μην έρθει σε επαφή κάποιος τροχός με κανένα πόδι ή χέρι.

Φέτος τον Μάρτιο που θα συναντηθούν, όπως και κάθε Μάρτιο, το χιόνι θα είναι μπόλικο και οι ημέρες ηλιόλουστες και ήπιες!

Από εμφάνιση δεν είναι το καλύτερό τους, αλλά μιλάμε για μία μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιείται μονάχα στο χιόνι…

Έχουμε άλλο ένα παράδειγμα από ανθρώπους που διασκεδάζουν με τις μοτοσυκλέτες τους, που βρίσκουν πράγματα να κάνουν πάντα και παντού, χωρίς πολλά χρήματα. Εννοείται πως η αγορά μοτοσυκλέτας δεν είναι απλό πράγμα, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς τις έχουν αποκτήσει εξαιρετικά φθηνά και σε κατάσταση που δικαιολογεί μονάχα την μετατροπή για αναβάσεις στο χιόνι… Θερμοκρασία όλα θα ανεβάσουν, αλλά η λύση είναι απλή για τα μέταλλα που έχουν, τις αφήνεις για λίγο να ξαπλώσουν, όπως χαρακτηριστικά λένε οι ίδιοι.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.