Hellas Rally Raid 2019: Έπεσε η καρό σημαία

Νικητής γενικής ο Leonardo Tonelli
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/5/2019

Το Hellas Rally Raid του 2019 ολοκληρώθηκε με νικητή γενικής κατάταξης τον Leonardo Tonelli, που αγωνιζόταν στην κατηγορία M4 της FIM. Ήταν το μεγαλύτερο μηχανοκίνητο γεγονός του 2019 μέχρι στιγμής που έγινε στην Ελλάδα και μακάρι να δούμε κι άλλους αγώνες στη χώρα μας με τόσες πολλές διεθνείς συμμετοχές. Για να γίνει βέβαια πραγματικότητα συνεργάστηκαν πολλοί φορείς και ιδιώτες, καθώς είναι μια συνδιοργάνωση της ΑΛΑΜΜ, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας – Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, του Δήμου Καρπενησίου και διεξάγεται από την ΑΛΑΚ και του Επιμελητηρίου Καρπενησίου, με την υποστήριξη της Αντιπεριφέρειας Φωκίδας, αλλά και με την αρωγή του μεγάλου χορηγού, της εταιρείας ελαστικών Anlas η οποία πρόσφατα ξεκίνησε να αντιπροσωπεύετγαι και στη χώρα μας.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, από τις πρώτες τρεις ημέρες, ο Leonardo Tonelli είχε δείξει τα δόντια στους αντιπάλους του, επιτυγχάνοντας κορυφαίους χρόνους, είτε η διαδρομή είχε σφιχτά και αργά περάσματα, ει΄τε είχε φλαταδούρες και πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ. Τα πράγματα έγιναν κάπως πιο περίπλοκα την πέμπτη ημέρα, όπου η συσσωρευμένη κούραση έκανε την εμφάνισή της και μαζί έφερε πολλά λάθη από τους αναβάτες. Λάθη που άλλοτε ήταν οδηγικά και άλλοτε πλοήγησης. Ειδικά μετά από το πέρασμα μέσα από το ποτάμι, πολλοί ήταν εκείνοι που παρασύρθηκαν από τις ροδιές των προηγούμενων και δεν κοίταξαν το road book τους με αποτέλεσμα να περιπλανηθούν εκτός διαδρομής για αρκετή ώρα.  

Η επόμενη ημέρα και έκτη συνολικά του αγώνα ήταν πιο γρήγορη σε ρυθμό, η πιο μακριά (καθώς περιλάμβανε 200km) και η πιο… ψηλή αφού περιείχε ένα πέρασμα από τον ψηλότερο χωματόδρομο της Ελλάδας (πάνω από τα 2.000 μέτρα). Οι πρώτοι αναβάτες έπρεπε συχνά να ξεπερνούν τα 80km/h, ώστε να ολοκληρώσουν τη διαδρομή σε σχεδόν τέσσερις ώρες.

Η τελευταία μέρα του αγώνα περιλάμβανε μια ειδική των 100km. Βασικό χαρακτηριστικό της ήταν η δύσκολη πλοήγηση που θα μπορούσε να προκαλέσει εύκολα λάθη και να δημιουργήσει μεγάλες ανακατατάξεις για στους πρωταγωνιστές. Απόδειξη ήταν η οριακή νίκη που πήρε ο Christoph Rothhaupt έναντι του του Milan Engel για μόλις 22''. Στη σέλα του ολοκαίνουριου ΚΤΜ 790R ο Chris Birch τερμάτισε τρίτος και κατάφερε να κατακτήσει τη νίκη στην Μ6 (για δικύλινδρες μοτοσυκλέτες) και την τέταρτη θέση της Γενικής. Θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε πως ήταν πραγματικό κατόρθωμα, αφού αγωνίζονταν με μια νορμάλ ΚΤΜ 790R και μάλιστα στο αγωνιστικό ντεμπούτο της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας. Οι Ιταλοί  Matteo Cura και ο Edoardo Cavicchi συμπλήρωσαν την πρώτη πεντάδα της ημέρας, ενώ ο συμπατριώτης τους Leonardo Tonelli έκανε αγώνα τακτικής τερματίζοντας δέκατος.  Φαίνεται πως προτίμησε να οδηγήσει προσεκτικά και να αποφύγει κάθε πιθανότητα για λάθος, προκειμένου να διατηρήσει το προβάδισμα του στην κατηγορία Μ4 και στη Γενική. Η ημέρα ολοκληρώθηκε με 151 αναβάτες μοτοσυκλετών φτάνουν έως τον τερματισμό, εκ των οποίων οι 53 χωρίς ποινή.

Μπορεί ο μεγάλος νικητής στην γενική και στην κατηγορία Μ4, να ήταν ο Leonardo Tonelli, όμως πολύ καλή εμφάνιση έκανε και ο Τσέχος Milan Engel που τερμάτισε στη δεύτερη θέση της Γενικής και της Μ3. Ένας ακόμη αναβάτης της Husqvarna βρέθηκε ψηλά στην κατάταξη κι αυτός είναι ο Matteo Cura που ήταν τρίτος Γενικής. Ο  Chris Birch πήρε τη νίκη στην κατηγορία Μ6 και φυσικά ήταν τέταρτος Γενικής. Συγχαρητήρια θα πρέπει να δώσουμε και για την επιτυχία της 54χρονης Ισπανίδας Rosa Romero Font η οποία τερμάτισε τον αγώνα στην 13η θέση της Γενικής. Ο Αυστριακός Frendinand Kreidl πήρε τη νίκη στην κατηγορία Μ5 και ήταν ο γρηγορότερος με μεγάλο μονοκύλινδρο, τερματίζοντας 16ος Γενικής. Στην 30η θέση Γενικής συναντάμε το πρώτο ελληνικό όνομα. Μιλάμε για τον 46χρονο Δημήτρη Λινάρδο, ο οποίος επέστρεψε στην αγωνιστική δράση μετά από 25 χρόνια αποχής!

Καλό είναι να θυμίσουμε πως το Hellas Rally είναι ο δεύτερος αγώνας του Πανευρωπαϊκό Πρωταθλήματος αγώνων αντοχής της FIM και όχι μόνο προσελκύει αναβάτες όλων των κλάσεων, αλλά παράλληλα είχαμε μαζί και το σχολείο αγωνιστικής οδήγησης από τον Chris Birch.

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.