Το Hollywood ετοιμάζει ταινία για τον Mike Hailwood!

Με πρωταγωνιστή τον Eric Bana
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2020

Ο Mike “the bike” Hailwood ήταν ο καλύτερος αναβάτης της εποχής του και ένας από τους καλύτερους αναβάτες που έχουν περάσει στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Σημείωσε 76 νίκες στα Grand Prix, ανέβηκε 112 φορές στο βάθρο και πήρε 9 παγκόσμια πρωταθλήματα χώρια την πορεία του στο TT και την F1. Για τους Άγγλους είναι ο μεγάλος ήρωας και για τον υπόλοιπο κόσμο πηγή έμπνευσης και τότε, αλλά και τώρα ακόμη.

Ο Hailwood έτρεχε τον πρώτο του αγώνα το 1958 και αποσύρθηκε στο ’67 συνεχίζοντας όμως κάποιες εμφανίσεις σε αγώνες ενώ έτρεξε και επίσημα στο ΤΤ έντεκα χρόνια αργότερα. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα όταν έκλεισε τα 40, δύο χρόνια από τον τελευταίο του αγώνα, κι ενώ συζητούσε να επιστρέψει ξανά στους αγώνες πιο ενεργά έχοντας κερδίσει εκείνο το πρώτο ΤΤ μετά από 11 χρόνια αποχής.

Ο Eric Bana, γνωστός ηθοποιός του Hollywood και επίσης μοτοσυκλετιστής ο ίδιος, ηγείται τώρα μίας προσπάθειας να φέρει την ιστορία του Hailwood στην μεγάλη οθόνη. Ο Bana θα είναι και ένας από τους παραγωγούς αυτής της ταινίας κι αυτή η πρόωρη ανακοίνωση ενδεχομένως εξυπηρετεί διπλό σκοπό, να δημιουργηθεί ντόρος προσελκύοντας επενδυτές να αναλάβουν το κόστος.

Ο Bana ξεκαθάρισε σε ραδιοφωνική εκπομπή με θέμα την αυτοκίνηση πως επεξεργάζεται χρόνια τώρα ένα σενάριο ξεκινώντας την ιστορία από την ημέρα που επέστρεψε στους αγώνες και δεν έχει σκοπό να κάνει μία αυτοβιογραφική ταινία. Θέλει να πει την ιστορία της επιστροφής του έως και τον θάνατό του.

«Ήταν ένας φοβερός τύπος και μονάχα θετικά πράγματα ακούς για εκείνον. Προερχόταν από ευκατάστατη οικογένεια με Τίτλους, αλλά συναναστρεφόταν με όλους χωρίς να έχει καμία προκατάληψη. Αγαπούσε πολύ τους αγώνες και είχε φοβερή αίσθηση του χιούμορ. Τώρα με την διακοπή των επαγγελματικών υποχρεώσεων και την ελαχιστοποίηση των γυρισμάτων εξαιτίας της πανδημίας, βρήκα χρόνο να δουλέψω το σενάριο περισσότερο, μέχρι ο κόσμος όλος να επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς και να ξεκινήσουμε να ετοιμάζουμε την ταινία. Σε έναν ιδανικό κόσμο θα θέλαμε να ξεκινήσουμε γυρίσματα μέσα στο 2021, αλλά αυτό τώρα μοιάζει αδύνατο. Δεν μπορώ να βάλω ένα χρονοδιάγραμμα αυτή την στιγμή, αλλά το ενδιαφέρον μου για την ταινία παραμένει, όπως και η έντονη επιθυμία μου να την πραγματοποιήσουμε με βάση την αρχική ιδέα οπότε όλα όσα έχω πει στην οικογένεια Hailwood παραμένουν. Οι ταινίες -γενικά- είναι θέμα timing ώστε να δέσουν όλοι οι διαφορετικοί παράγοντες, να εξασφαλιστεί η αρχική επένδυση και να γίνει το πρώτο βήμα. Το πρώτο βήμα είναι δύσκολο αυτή την στιγμή στο Hollywood, αλλά θα συγκεντρώσουμε τα κομμάτια του παζλ σύντομα…»

Στην Ελλάδα υπάρχει μία Ducati 900SS NCR ίδια με εκείνη που έτρεχε ο Hailwood και με τεράστια αγωνιστική ιστορία στην Ελλάδα, την οποία παρουσιάσαμε σε αυτό το τεύχος

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.