Honda Africa Twin: Video από την γραμμή παραγωγής

Ένα «Made in Japan» video!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2020

Επιτυχία έχει κάνει ένα video από την γραμμή παραγωγής της Honda στην Ιαπωνία που δείχνει στιγμιότυπα από όλα τα στάδια κατασκευής ενός CRF1000L Africa Twin. Το video δεν ανήκει στο κανάλι που το δημοσιεύει, αλλά αποτελεί συρραφή παλαιότερου υλικού που είχε κυκλοφορήσει σε τρία μέρη από ιαπωνικό μοτοσυκλετιστικό site.

Όπως όλα στην εποχή μας, το video στηρίζεται στην εικόνα και μόνο χωρίς να εξηγεί το παραμικρό. Καταρχήν πρόκειται για το προηγούμενης γενιάς Africa Twin καθώς αποτελεί πάγια τακτική για τους κατασκευαστές να δείχνουν πάντα ένα στάδιο πριν, με εξαίρεση την Ducati. Η Honda επέτρεψε τα γυρίσματα αυτά όταν έβγαινε στην παραγωγή το CRF1100L. Ομοίως, αυτή ήταν και η τακτική της BMW πριν λίγο καιρό με την γραμμή παραγωγής του S1000RR, που επίσης έδειξαν την προηγούμενη γενιά. Κάθε γραμμή παραγωγής είναι διαφορετική και τα εργοστάσια βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή, οπότε δεν πρέπει να κυκλοφορεί η τελευταία τους εικόνα προς τα έξω. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, δεν αλλάζουν τα πράγματα για το CRF1100L και με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζεται και εκείνο.

Αυτό που βλέπετε είναι το εργοστάσιο στο Kumamoto, που είναι από τα σχετικά νέα εργοστάσια μοτοσυκλέτας και εξαιρετικά σύγχρονο έχοντας ξεκινήσει την παραγωγή του το 2008 και συγκεκριμένα στις 14 Απριλίου.

Στον καταστροφικό σεισμό του 2016, ακριβώς στα εγκαίνια κυκλοφορίας της Honda CRF1000L, το εργοστάσιο υπέστη ζημιές αλλά όχι εκτεταμένες. Ήταν ένας από τους καταστροφικότερους σεισμούς στην Ιαπωνία με 7,3 ρίχτερ αλλά επίκεντρο που ενίσχυσε την επίδρασή του και ανάγκασε ένα μεγάλο ποσοστό παραγωγής να διακοπή, όπως της Toyota, Nissan, Mitsubishi και Sony. Ακόμη και αν κάποια από τα εργοστάσια μπορούσαν να συνεχίσουν, το σύστημα “just-in-time” που εφαρμόζουν με τους προμηθευτές να εφοδιάζουν απευθείας τις γραμμές παραγωγής, ήταν ο λόγος που σταμάτησε η παραγωγή. Από την στιγμή που αρκετοί προμηθευτές είχαν έρθει αντιμέτωποι με μεγάλες καταστροφές.

Ως η μοναδική περίοδος που έμεινε κλειστό από την ημέρα που ξεκίνησε, το εργοστάσιο Kumamoto εκμεταλλεύτηκε την ζημιά αυτή για να προχωρήσει σε αλλαγές πριν ακόμη κλείσει μια δεκαετία από τα εγκαίνια.

Από τα βασικά σημεία που πρέπει κανείς να δει, και αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για σύγχρονο εργοστάσιο, είναι πως υπάρχουν ξεχωριστές σταθερές τροχιές και όχι μία ενιαία σε όλο το μήκος της γραμμής παραγωγής. Οι μοτοσυκλέτες συναρμολογούνται σε ξεχωριστές πλατφόρμες γύρω από τον κινητήρα τους εγκαταλείποντας έπειτα την σταθερή τροχιά. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο συνηθισμένο το 2008, τώρα το βλέπεις παντού αν και μεγάλες γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Κίνα και την Ινδία εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά σταθερής τροχιάς.

Δείτε το VIDEO:

Κάθε πλατφόρμα παραγωγής είναι ρυθμιζόμενη σε ύψος και επισκέπτεται τους μηχανικούς σε μία προκαθορισμένη ταχύτητα. Κάθε σταθμός εργασίας βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένος μέσα στο Kumamoto ώστε να μπορεί να τροφοδοτείται χωρίς να επηρεάζει την λειτουργία των υπολοίπων σταθμών. Ο εφοδιασμός των πιο βαριών αντικειμένων γίνεται από ψηλά και η τροφοδοσία τους κατευθύνεται με ρομποτικά χέρια. Μόλις η Africa Twin αποκτήσει κινητήρα, πλαίσιο αναρτήσεις και τροχούς, αλλάζει πλατφόρμα και τοποθετείται σε διαφορετικό mono-rail τρένο για να ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση. Σε αυτό διαφέρει από το εργοστάσιο της BMW στο Βερολίνο, μιας και ήταν πρόσφατα που το είδαμε από μέσα, από το γεγονός πως εκεί οι πλατφόρμες κινούνται αυτόματα στο χώρο ελεύθερες από ράγες με ρομποτικό σύστημα και κάθε σταθμός ρυθμίζει εκείνος την ταχύτητα εργασίας του. Είναι γιατί δύσκολα μπορεί ένας Ευρωπαίος να εργαστεί με την σχεδόν ρομποτική προσήλωση του Ιάπωνα μηχανικού. Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία, αλλά αποτελεί εσωτερική μελέτη της BMW για τον εκμορντενισμό των εργοστασίων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους με βάση τα δικά τους δεδομένα. Και δεν έχει καμία σχέση με την εργατικότητα ή την απόδοση. Υπάρχει διαφορά φιλοσοφίας. Στην Ιαπωνία αποτελεί τιμή να έχεις εργαστεί για την Honda καθώς αυτό από μόνο του αποδεικνύει στοιχεία του χαρακτήρα σου, όπως μας έχουν πει στο ΜΟΤΟ σε διαφορετικές επισκέψεις μας, μέσα σε διαφορετικές δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως αυτή η αντίληψη παραμένει αναλλοίωτη.

Βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής ξεκινά ο ποιοτικός έλεγχος και αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Η πρώτη ήταν κατά την ολοκλήρωση του κινητήρα. Το πλάνο κόβεται όταν η μοτοσυκλέτα παίρνει μπροστά στο δυναμόμετρο, αλλά γεγονός είναι πως βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής οι μοτοσυκλέτες δουλεύουν σε όλο το φάσμα του στροφόμετρου. Έτσι κι αλλιώς η διαδικασία για το στρώσιμο που ακολουθούν τα εργοστάσια στις μοτοσυκλέτες που δεν θα καταλήξουν στον πελάτη, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, όπως οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, περνούν από τελείως διαφορετική διαδικασία στρωσίματος από αυτή που λέει το manual, όπως εφαρμόζουμε και εμείς στις νέες μοτοσυκλέτες και επανειλημμένα έχουμε αναλύσει στο ΜΟΤΟ.

Το εργοστάσιο στο Kumamoto έχει δυναμική 250.000 μονάδων και κατασκευάζει σχεδόν το σύνολο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού της Honda.

Ετικέτες

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες