Honda CB 350 / 350RS: Σε διαδικασία εξαγωγής στην Ευρώπη

Στην τελική ευθεία για την απόφαση

Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2021

Με το CB 350 η Honda τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας από όλα τα σημεία του κόσμου και όχι μόνο από την αγορά της Ινδίας, όπου κατασκευάζεται και πωλείται… προς το παρόν. Ειδικά μετά την παρουσίαση της πιο sport έκδοσης RS, οι πιέσεις από τους αντιπροσώπους της Honda σε Ευρώπη και ΗΠΑ άρχισαν να γίνονται πιο έντονες.

Έτσι σύμφωνα με τον κύριο Yadvinder Singh Guleria, που έχει την θέση του Γενικού Εμπορικού Διευθυντή της Honda Ινδίας, αυτή τη στιγμή έχουν στείλει επίσημο αίτημα προς την κεντρική διοίκηση στην Ιαπωνία για να πάρουν το πράσινο φως της εξαγωγής του CB 350/350RS σε όποιες χώρες το ζητήσουν. Με δεδομένο πως η μοτοσυκλέτα είναι ήδη BS6 προδιαγραφών (δηλαδή και Euro 5) ), το τελικό ΟΚ εξαρτάται από δύο παράγοντες.

Ο ένας έχει να κάνει με τις δυνατότητες παραγωγής του εργοστασίου στην Ινδία, όπου όχι μόνο θα πρέπει να καλύψει τη ζήτηση στην τεράστια τοπική αγορά, αλλά να επιβαρυνθεί και με την επιπλέον κατασκευή μοτοσυκλετών προς εξαγωγή. Αυτό όμως δεν φαίνεται να αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα σύμφωνα με την Honda Ινδίας που δηλώνει έτοιμη να υποστηρίξει την θετική απόφαση των εξαγωγών.

Το δεύτερο πρόβλημα και το πιο καθοριστικό, έχει να κάνει με το κόστος που θα πρέπει να αναλάβει η Honda Ιαπωνίας για την γραφειοκρατία που απαιτείται και πώς αυτό το επιπλέον κόστος θα επηρεάσει την τιμή του CB 350 σε κάθε αγορά. Στην Ινδία η τιμή της μοτοσυκλέτας ξεκινά από τα μόλις 2.000€ και φτάνει έως τις 2.500€ αναλόγως την έκδοση και τον εξοπλισμό. Όμως για να μπορέσει να πουληθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, η Honda θα πρέπει να περάσει από την αρχή τη μοτοσυκλέτα απ’ όλες τις διαδικασίες έγκρισης τύπου της Ε.Ε. κάτι που θα επιβαρύνει την τιμή της προ-φόρων, οι οποίοι φόροι θα προστεθούν μετά πάνω στην “φουσκωμένη” τιμή. Δυστυχώς οι εγκρίσεις τύπου έχουν γίνει πλέον υπερβολικά ακριβές και χρονοβόρες διαδικασίες και κάποιες φορές αποκτούν περισσότερο χαρακτήρα φόρου, παρά διαδικασία ελέγχου των προδιαγραφών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο υπερβολικά ακριβές είναι οι εγκρίσεις τύπου στην Ε.Ε. και τις ΗΠΑ είναι τα 150.000€ που κόστισε στην Porsche για να αλλάξει τον σχεδιασμό ενός φλας σε μια ειδική έκδοση της 911!!!!!!

Γι’ αυτό, όταν συγκρίνουμε τιμές Ευρώπης και τιμές Ασίας, καλό είναι να λαμβάνουμε υπόψη και αυτόν τον παράγοντα.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.