Honda CBR 1000 RR-R: Καλύτερη τώρα η ψύξη – Επιβεβαίωση του MOTO

Παραδοχή Honda για ανάγκη καλύτερης ψύξης στα προηγούμενα μοντέλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/3/2020

Στο τεύχος που κυκλοφορεί φιλοξενούμε την παρουσίαση του CBR 1000 RR-R από το Κατάρ, τότε που οι Άραβες δεν είχαν επιβάλλει δύο εβδομάδες κράτηση σε όποιον ερχόταν από την Ιταλία και τα ταξίδια ήταν στο… πορτοκαλί και όχι στο κόκκινο που είναι τώρα. Τότε δηλαδή που τα MotoGP ήταν ακόμη βέβαιο πως θα γίνουν στην ώρα τους - πριν αλλάξουν όλα μέσα σε λίγες ημέρες.

Στην παρουσίαση στο Κατάρ, που διαβάζετε και για το αντίτιμο του να έχεις τριακόσια χιλιόμετρα με τετάρτη, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, η Honda έκανε διαθέσιμο και ένα γράφημα που ξεκάθαρα δείχνει την μεγάλη διαφορά στο κύκλωμα ψύξης που έχει ο νέος κινητήρας.

Περισσότερα άλογα, περισσότερες στροφές, μεγαλύτερη ευστροφία από τον νέο υποτετράγωνο κινητήρα, αλλά στο τέλος αποτελεσματικότερη ψύξη από το προηγούμενο μοντέλο που πρώτη φορά οδηγήσαμε το 2017!

Είναι σημαντικό, γιατί μία από τις βασικές αλλαγές το 2017 στο κατά τα άλλα όμοιο με τα προηγούμενα μοντέλα CBR-’17, ήταν η βελτίωση της ψύξης! Το γράφημα που μας δίνει τώρα η Honda, μας γυρνά σε όσα γράφαμε το ’17, ’18 και φυσικά παλαιότερα, για την ανάγκη να υπάρχει καλύτερη ροή ψυκτικού - ιδιαίτερα στον 3ο και 4ο κύλινδρο.

Για εμάς η μεγαλύτερη αλλαγή του κινητήρα το 2017, ήταν ο επανασχεδιασμός της λίπανσης και της ψύξης και η καλύτερη ροή στον 3ο και 4ο κύλινδρο. Δεύτερο πιο σημαντικό ήταν η «οργάνωση» αυτής της ροής που πριν το 2017 ήταν δίχως λόγο πολύπλοκη. Σαν κάτι να είχε φτιαχτεί λίγο πιο βιαστικά από αυτό που θα έπρεπε, στον συγκεκριμένο τομέα και το 2017 αποφάσισαν να το συμμαζέψουν, μικραίνοντας σωληνώσεις σε μήκος, μικραίνοντας βίδες σε σπείρωμα που προεξείχε και είναι κόκκινο πανί αυτό στη Honda, και φτιάχνοντας τα καπάκια. Είχαν εξοικονομήσει τότε δύο κιλά, κυρίως από την αλλαγή στο κάρτερ, την κεφαλή και τα πλαϊνά καπάκια που πλέον ήταν από μαγνήσιο. Ο κινητήρας χρειαζόταν το 2017 λιγότερο λάδι από πριν. Αυξήθηκε και η συμπίεση αλλάζοντας τα δαχτυλίδια στα πιστόνια, και ο κόφτης ανέβηκε στις 13.000 από τις 12.250 που ήταν πριν. Όλα αυτά μπορούσαν πλέον να γίνουν γιατί ο κινητήρας είχε καλύτερη απαγωγή θερμότητας, αλλά εξακαλουθούσε να μην έχει την ιδανικότερη ψύξη. Οι αλλαγές όμως που έγιναν το ’17 είναι ενδεικτικές της δουλειάς που μπορούσε να γίνει στον κινητήρα αυτό που πρακτικά δεν είχε διαφορά για μία ολόκληρη δεκαετία. Η βελτίωση της ψύξης το 2017 μείωνε, αλλά δεν έλυνε οριστικά το ζήτημα. Η επιβεβαίωση έρχεται τώρα από την ίδια την Honda.

Το γράφημα φανερώνει καλύτερη ψύξη σε έναν κινητήρα όμως πολύ πιο δυνατό: 214,5 άλογα στις 14.500 στροφές αντί για 192 άλογα στις 13.000 από έναν τελείως νέο κινητήρα, φτιαγμένο για να μπορεί να ανεβάσει πάρα πολλές στροφές. Κι αυτό γιατί στο 2020 έχει σημαντικά μικρότερη διαδρομή εμβόλων από το προηγούμενο μοντέλο με μεγαλύτερη διάμετρο. Και για να αντισταθμίσει την ευστροφία αυτή, η Honda το εξόπλισε και με μπιέλες τιτανίου. Αυτά βέβαια τα έχουμε αναλύσει πολλές φορές ως τώρα, στην τεχνική ανάλυση του νέου Triple-R της Honda.

Το θέμα μας είναι στο διάγραμμα που έδωσαν στην δημοσιότητα, εκεί που ξεκάθαρα φαίνεται η τεράστια διαφορά στην απαγωγή θερμότητας που έχει ο νέος κινητήρας και που το είχαμε θέσει ως ζήτημα το 2016 στον κ.Kenichi Misaki και κ.Masatoshi Sato - μηχανικούς της Honda σε υψηλότατο επίπεδο. Τότε υπήρξε η παραδοχή πως χρειαζόταν αλλαγή στο σύστημα ψύξης, όπως και έγινε στο μοντέλο του ΄17, τώρα φαίνεται πως γινόταν και καλύτερα.

Ποτέ ξανά ζήτημα στην αγωνιστική χρήση με το CBR λοιπόν, τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με την σωστή ψύξη των κυλίνδρων…

Τα υπόλοιπα στο ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί, τ.604

 

Ετικέτες

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride