Honda CBR1000RR Ten Kate Racing 2007 - Πωλείται η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια WorldSBK μοτοσυκλέτα του James Toseland [VIDEO]
Η μοτοσυκλέτα που κέρδισε το Ducati του Bayliss στο Phillip Island και τον Max Biaggi στο Brno!
Από τον
Κώστα Γκαζή
11/12/2024
Το 2007, ο Βρετανός James Toseland στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο WorldSBK οδηγώντας τη Honda CBR1000RR Fireblade της Ten Kate Racing, κερδίζοντας τον τίτλο στον τελευταίο γύρο της σεζόν, με μόλις 2 βαθμούς διαφορά από τον 2ο Haga (Yamaha), με τον Max Biaggi (Suzuki) τρίτο.
Τώρα, ο James Toseland πουλάει την παραπάνω μοτοσυκλέτα που είχε στην κατοχή του όλα αυτά τα χρόνια, μέσω των Bike Specialists, ενός μαγαζιού που ειδικεύεται στην πώληση ακριβών σπορ μοτοσυκλετών στο Sheffield της Αγγλίας.
Μάλιστα στον νέο ιδιοκτήτη τη μοτοσυκλέτα θα παραδώσει -και υπογράψει- ο ίδιος ο Toseland!
James Toseland: “Εδώ είναι! Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Honda Ten Kate του 2007! Ήταν το καμάρι μου για 17 χρόνια, όπου την είχα στο σπίτι μου, και αποτελεί μέρος των πιο αγαπημένων μου αναμνήσεων από την αγωνιστική μου καριέρα. Μου χάρισε τη διπλή νίκη στο Brands Hatch εκείνο το αξέχαστο σαββατοκύριακο όπου παραβρέθηκαν 126.000 θεατές. Με βοήθησε να κερδίσω το εργοστασιακό Ducati του Troy Bayliss στο Phillip Island, αλλά και τον Max Biaggi στο Brno. Δυο από τις μεγαλύτερες νίκες της καριέρας μου, καβάλα σε αυτή την απίστευτη μοτοσυκλέτα εκείνη τη χρονιά. Τώρα είναι η ευκαιρία σας να γίνετε εσείς ιδιοκτήτες ενός απίστευτου κομματιού από την ιστορία του WorldSBK. Ανυπομονώ να δώσω ο ίδιος τη μοτοσυκλέτα στον τυχερό νέο ιδιοκτήτη της. ”
Σημειώστε πως από το 2007 η Honda δεν έχει ξαναπάρει τίτλο στο WorldSBK.
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
