Honda CBR300RR: Φήμες ότι έρχεται στην Ευρώπη

Μεγαλύτερο και ανανεωμένο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Η Honda, πριν από τρια χρόνια, το 2016, παρουσίασε μια πρωτότυπη supersport μοτοσυκλέτα 250cc. Τότε, σύσσωμος ο κόσμος της μοτοσυκλέτας είχε ενθουσιαστεί με το CBR250RR, καθώς ήταν μια πραγματική superbike υπό κλίμακα. Με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα που απέδιδε 38 ίππους στις 12.500 στροφές και ροπή 2 κιλών στις 11.000 και με ένα πλαίσιο χωροδικτύωμα που συνεργαζόταν με το ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, κέρδισε τις εντυπώσεις με ευκολία. Το CBR250RR είχε κατασκευαστεί ειδικά για τις ασιατικές αγορές –χωρίς να πληροί τις προδιαγραφές Euro4- καθώς σε ορισμένες από αυτές υπάρχει νομοθεσία που απαγορεύει την πώληση και την κυκλοφορία μοτοσυκλετών άνω των 250 κυβικών, με αποτέλεσμα οι αναβάτες να μην έχουν την δυνατότητα να αποκτήσουν μια πραγματική supersport.

Τώρα, που βρισκόμαστε ολοένα και πιο κοντά στη φετινή EICMA, έχουν κυκλοφορήσει φήμες πως το μοντέλο θα ανανεωθεί και ο κινητήρας του θα αυξηθεί σε χωρητικότητα φτάνοντας τα 300cc. Μάλιστα, έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν φήμες για ακόμη μια φορά, ότι είναι πολύ πιθανόν το νέο CBR300RR να έρθει και στις ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο, για να γίνει αυτό θα πρέπει η μοτοσυκλέτα να εναρμονίζεται στις προδιαγραφές Euro5 που θα ισχύσουν απ’ το 2020 κι έπειτα. Η αλήθεια είναι πως ο ανταγωνισμός στις μοτοσυκλέτεςτης κατηγορίας είναι ιδιαίτερα μεγάλος, με τα KTM RC390, Kawasaki Ninja 400, Yamaha R3 (θυμηθείτε εδώ λεπτομέρειες απ' την παρουσίαση της πρώτης R3) και Suzuki GSX-250R να θέτουν ψηλά τον πήχη, το καθένα με διαφορετικό τρόπο. Το CBR300R έχει πάψει να υπάρχει στη γκάμα της Honda τόσο στη χώρα μας όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές και είναι μια καλή ευκαιρία για την Big-H να χρησιμοποιήσει τα μεγάλα "μέσα" απ' την Ασία, φέρνοντας εδώ το CBR300RR και να καλύψει το κενό στη γκάμα της. Όμως, λόγω της τεχνολογίας που διαθέτει, το κόστος απόκτησης ενδεχομένως να είναι αρκετά ψηλά μπαίνοντας έτσι στα χωράφια μεγαλύτερων σε κυβικά μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα η τιμή του να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τους υποψήφιους πελάτες. Συνεπώς, όσο και αν θέλουμε να το δούμε στη χώρα μας, κρατάμε χαμηλά τους τόνους και σταυρώνουμε τα δάκτυλά μας ώστε να έρθει η δικύλινδρη supersport μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που δημιουργούν τις φήμες δεν είναι ακράδαντα.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.