Honda CR500R του 2001 πωλήθηκε στην κούτα του!

24 χρόνια μετά βρήκε νέο ιδιοκτήτη - Ίσως το τελευταίο στον κόσμο
honda CR500R - δημοπρασία στις ΗΠΑ
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/4/2025

Θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι το τελευταίο ολοκαίνουργιο και αμοντάριστο Honda CR500R στον πλανήτη. Πρόσφατα πουλήθηκε για διόλου ευκαταφρόνητο ποσό στο eBay.

Η μαγεία της νοσταλγίας μάλλον βρίσκεται πίσω από αυτό το Honda CR500R του 2001 που προσφέρθηκε προς πώληση από την Kaplan Cycles στο Vernon, Connecticut των ΗΠΑ. Η δίχρονη αυτή μοτοσυκλέτα δεν έχει συναρμολογηθεί ποτέ και παραμένει μέσα στην εργοστασιακή της κούτα.

Honda CR500R δημοπρασία 2025

Ο πωλητής αναφέρει ότι η μοτοσυκλέτα ήταν “στην κατοχή και επιμέλεια του για 24 χρόνια” στο σαλόνι έκθεσης, με ελεγχόμενο κλιματισμό, ενός εξουσιοδοτημένου αντιπρόσωπου Honda, την North’s Services στο Lenox, Massachusetts. Δεν πουλήθηκε ποτέ, δεν έγινε ποτέ καταχώρηση εγγύησης και δεν έχουν συμπληρωθεί τα σχετικά έγγραφα που συνοδεύουν την μοτοσυκλέτα, τα οποία παραμένουν διαθέσιμα.

Η Kaplan Cycles είχε στο παρελθόν προσπαθήσει να την αγοράσει προσφέροντας 30.000 δολ. ΗΠΑ, αλλά ο τότε ιδιοκτήτης απλώς γέλασε και δήλωσε ότι, “είναι ανεκτίμητη”. H μοτοσυκλέτα πέρασε στα χέρια του καταστήματος μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη.

Ο θρύλος και η κληρονομιά του ονόματος CR500R είναι ισχυρά και ίσως ακόμα ισχυρότερα για τα τελευταία μοντέλα του 2001. Η δημοπρασία στο eBay γρήγορα κλιμάκωσε με την μοτοσυκλέτα να πωλείται τελικά έναντι 78.100 δολαρίων μετά από 66 προσφορές. Η αρχική τιμή λιανικής της 500άρας ΜΧ το 2001 ήταν στις ΗΠΑ μόλις 5.899 δολάρια.

Honda CR500R δημοπρασία 2025

Η Kaplan Cycles αναφέρει ότι δεν υπάρχουν πρόσφατες συγκρίσιμες πωλήσεις CR500R που να είναι ακόμη στην κούτα. “Τα μοντέλα που παραμένουν στην εργοστασιακή τους κούτα, αποδεικνύονται οι κορυφαίες μοτοσυκλετιστικές επενδύσεις”, λέει το κατάστημα, σημειώνοντας και την πρόσφατη πώληση ενός τρίτροχου Honda ATC250R του 1986, επίσης σε κατάσταση “κούτα” για 200.000 δολάρια από την D&A Restoration στη Louisiana!

Καλοδιατηρημένα CR500Rs προσφέρονται συχνά για 10.000 με 20.000 δολάρια, ποσά ήδη εντυπωσιακά για “ταλαιπωρημένες” motocross μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι ο κόσμος των συλλεκτών.

Honda CR500R δημοπρασία 2025

Δεν υπάρχουν καταγραφές για πολλές αντίστοιχες μοτοσυκλέτες μετά το 2000 που να έχουν πουληθεί για τέτοια ποσά. Παλαιότερες, ειδικά συγκεκριμένες, όπως αυτές που ανήκαν στον Steve McQueen, έχουν φτάσει και τις 200.000 δολάρια, όπως η πρώτη του Husqvarna και η 400 Cross που οδήγησε στο θρυλικό ντοκιμαντέρ “On Any Sunday”.

 

Το ποσό μπορεί να μοιάζει υψηλό για “σύγχρονη” μοτοσυκλέτα άλλα η πώληση αυτή του 2001 CR500R αντικατοπτρίζει την αγάπη και την νοσταλγία για μια εποχή αφθονίας που έπλασε θρύλους και παρότι δεν είναι χρονικά τόσο μακριά, μοιάζει ανεπιστρεπτί περασμένη. Και πλέον αν το καλοσκεφτεί κανείς έχουν περάσει και 24 χρόνια από τότε που κατασκευάστηκε ο συγκεκριμένος δίχρονος μπαμπούλας της ιαπωνικής εταιρείας.

Honda CR500R δημοπρασία 2025

 

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.