Honda CRF190L Africa Twin: Πρώτες φωτογραφίες του μικρού Africa στην Κίνα

Από την Κίνα και για την ασιατική αγορά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/9/2021

Ο μονοκύλινδρος, αερόψυκτος των 184 κυβικών που λειτουργεί και με βενζίνη χαμηλής περιεκτικότητας σε οκτάνια ή απευθείας με αιθανόλη είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους κινητήρες μοτοσυκλέτας σε όλο τον κόσμο, άγνωστος όμως στους νεότερους Ευρωπαίους. Η Honda τον κατασκευάζει σε διάφορα εργοστάσια ανά τον κόσμο και τον τοποθετεί σε μία σειρά δημοφιλών μοντέλων, από το Βραζιλιάνικο XRE190 που είναι ένα από τα bestseller σε μία αγορά που πωλούνται εκατομμύρια δίκυκλα, μέχρι τα CB190, F και X για τα οποία πολλές φορές σας έχουμε μιλήσει και υπάρχουν στην Ινδονησία και την Κίνα κατά εκατομμύρια.

Από πέρσι τον Μάιο κάναμε γνωστό πως η Honda ετοιμάζει να βγάλει μικρού κυβισμού On-Off και το μικρότερο σε κυβισμό Africa Twin έρχεται πλέον άμεσα στην Κίνα, με αυτές να είναι οι πρώτες του εικόνες. Όπως και το CB200X που κατασκευάζεται στην Ινδία για την τοπική αγορά, το νέο CRF190L θα έχει αυτόν τον αερόψυκτο μονοκύλινδρο που αποδίδει 16 ίππους στις 8.500 στροφές. Το βάρος θα είναι περίπου στα 130 κιλά, χωρίς βενζίνη στο 13,5 λίτρων ρεζερβουάρ και με αρκετή απόσταση από το έδαφος, στα 240mm με ’19 ιντσών τροχό εμπρός και ’17 πίσω.

Στην Ινδία αυτός ο κινητήρας περνά BS6 προδιαγραφές για το CB200X που είναι ίδιες με τις Euro5, αλλά δεν είναι βέβαιο πως κι αυτός που κατασκευάζεται στην Κίνα θα πληροί τις ίδιες προδιαγραφές. Έτσι κι αλλιώς η εισαγωγή του στην Ευρώπη είναι πρακτικά ασύμφορη, γιατί θα πρέπει να περάσει εκ νέου την έγκριση των προδιαγραφών αλλά και γιατί το κόστος μεταφοράς έχει γίνει ιδιαίτερα υψηλό με αποτέλεσμα να πλησιάζει σε τιμή άλλα μεγαλύτερα μοντέλα και να μην παρουσιάζει έτσι εμπορικό ενδιαφέρον. Αντιθέτως, σε μία αγορά με σχεδόν 20 εκατομμύρια νέα δίκυκλα κάθε χρόνο από τα οποία «μόλις» τα 500.000 είναι μεγάλες μοτοσυκλέτες, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για ένα τέτοιο Africa Twin. Οι «μόλις» 500.000 πωλήσεις μεγάλων μοτοσυκλετών μπαίνουν σε εισαγωγικά γιατί πλησιάζουν τα νούμερα της Ευρώπης ως σύνολο που σημαίνει πως μιλάμε για έναν διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο.

Σε κάθε περίπτωση αναμένουμε να το δούμε ολοκληρωμένο στην πλήρη του μορφή καθώς οι πρώτες φωτογραφίες αποκαλύπτουν ένα ενδιαφέρον μοντέλο.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.