Honda Cub: Παπί Θρη Ντι

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

30/5/2014

Το ξέρουν και οι πέτρες, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε πρόσφατα στην αποστολή του ΜΟΤΟ στα Λευκά Όρη της Κρήτης με παπιά. Για τους περισσότερους από μας, ήταν το πρώτο μας μηχανάκι, ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα που οδηγήσαμε. Κι όχι μόνο εμείς. Το Honda Super Cub παρουσιάστηκε το 1958, ως το 1974 είχαν πουληθεί δέκα εκατομμύρια από δαύτα, ως το 2005 πενήντα, το μέτρημα το 2008 έλεγε 60 και τα τελευταία στοιχεία της Ηοnda, ως το Μάρτιο του 2014, 87 ολόκληρα εκατομμύρια. Αν τα βάζαμε όλα αυτά το ένα πίσω από το άλλο, το πρώτο θα απείχε από το τελευταίο 165.300 χιλιόμετρα, χοντρικά τέσσερις φορές την περίμετρο της γης.
Ειδικά στην Ελλάδα, η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό με την λέξη παπί είναι ενός εξάβολτου ή δωδεκάβολτου Honda C50, ανάλογα με την ηλικία του καθενός. Και μπορεί στις ΗΠΑ να σταμάτησε να πωλείται το 1983, αλλά στον υπόλοιπο κόσμο που έχει ανάγκη φθηνής και αξιόπιστης μετακίνησης, το παπί ζει και βασιλεύει.

Παράγεται σε 15 εργοστάσια σε 14 χώρες, με βασικότερες την Ταϊλάνδη, την Ινδονησία, το Βιετνάμ, την Βραζιλία, την Κίνα, την Νιγηρία και φυσικά την Ιαπωνία, ενώ πωλείται σε 160 χώρες. Το τελευταίο κατόρθωμα της Honda είναι πως κατοχύρωσε το τρισδιάστατο σχήμα του παπιού ως δικό της. Είναι η πρώτη τρισδιάστατη πατέντα στην Ιαπωνία για οποιουδήποτε είδους όχημα, και κάτι εξαιρετικά σπάνιο για βιομηχανικό προϊόν γενικά. Στην Ευρώπη, ξέρουμε πως έχουν κατοχυρωθεί ως 3D τα σχήματα των Vespa και του πρώτου 500 της Fiat. 
H αιτιολόγηση για την χορήγηση αυτής της 3D πατέντας είναι πως η Ηοnda έχει διατηρήσει την βασική σχεδίαση του παπιού όλα αυτά τα χρόνια, άσχετα από τις τεχνολογικές και λειτουργικές βελτιώσεις που έχουν γίνει. Σαν αποτέλεσμα, λέει το σκεπτικό, όταν το κοινό βλέπει ένα Cub, το αναγνωρίζει ως προϊόν της Ηonda, κι αυτός ήταν ο κύριος λόγος που το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών χορήγησε και την 3D πατέντα στην Honda.  


Η φωτογραφία με το μαύρο παπί που δημοσιεύουμε είναι μία από αυτές που συνόδευαν την αίτηση για την κατοχύρωση του 3D σχήματος του παπιού. Θα παρατηρήσετε πως δεν υπάρχουν πάνω του λογότυπα ή διακοσμήσεις, όπως στα παπιά παραγωγής. Αυτό δεν είναι παράλειψη, αλλά έχει γίνει επίτηδες. Αυτό που μετράει, στην περίπτωση της κατοχύρωσης ενός τρισδιάστατου σχήματος, είναι η γενική εντύπωση, που δεν εξαρτάται από χρώματα ή λογότυπα. Επομένως, η τρισδιάστατη εικόνα ενός αντικειμένου είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την αναγνώριση της προέλευσής του, του κατασκευαστή του δηλαδή. Στην περίπτωσή μας, οι Ιάπωνες του Γραφείου Ευρεσιτεχνιών κατοχύρωσαν το τρισδιάστατο σχήμα αυτού του παπιού, κρίνοντας πως είναι αυτομάτως αναγνωρίσιμο ως Honda. Κι επειδή πρόκειται για μια καινούργια πρακτική, είναι επόμενο πως θα υπάρχουν ερωτήσεις που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα, καθώς η παγκόσμια νομοθεσία δεν είναι ξεκάθαρη σ’ αυτό το θέμα. Τι γίνεται με τα παπιά των άλλων εταιριών; Τι δικαιώματα δίνει στην Honda αυτή η κατοχύρωση; Ακόμα και η Κίνα έχει υπογράψει συμφωνία που την αναγκάζει να σέβεται τις κατοχυρωμένες Ιαπωνικές πατέντες, αυτό όμως μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει πολλούς κατασκευαστές της από το να αντιγράφουν ασύστολα, όχι μόνο την Ηonda αλλά και τις υπόλοιπες εταιρίες.


Είναι επίσης προφανές πως τα κριτήρια για την κατοχύρωση τρισδιάστατων σχημάτων δεν μπορεί να είναι χαλαρά, ή να εξαρτώνται από τα χρώματα και τα γραφικά. Πρέπει να ξεχωρίζουν σε βάθος χρόνου, με το σχήμα τους να μην έχει αλλάξει ουσιαστικά, οπότε να μπορούν και οι κατασκευαστές τους να αποδείξουν πως το σχήμα τους έχει αποκτήσει ισχυρή προστιθέμενη αξία στα μάτια του κοινού. Κι έτσι, ένα κατοχυρωμένο τρισδιάστατο σχήμα δεν αφορά μόνο την εικόνα, αλλά συνδέεται με αξίες όπως η ευχρηστία, η ποιότητα, η οικονομία και η αξιοπιστία, που έχουν βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν μαζί του. Ακριβώς όπως το σκεφτόταν και ο Soichiro Honda. 

Πολωνός πέφτει με BMW R1250GS στο Περού – Το θάβει επιτόπου στο σημείο [VIDEO]

Το καλύτερο παράδειγμα για να μην αφαιρείσαι ούτε λεπτό
Πολωνός πέφτει με BMW R1250GS στο Περού – Το θάβει επιτόπου στο σημείο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2025

Μία μόλις στιγμή ελλιπούς προσοχής και η καταστροφή ήταν απόλυτη για την μοτοσυκλέτα, έτσι ώστε το μάθημα να μην γίνει ακόμη πιο σκληρό, από το να χάνεις την μοτοσυκλέτα σου την άλλη άκρη του κόσμου.

Ο Damian είναι ένας Πολωνός που δεν τον νοιάζει καθόλου να γίνει διάσημος ή να καλύψει με χορηγίες τα έξοδά του, όπως λέει ο ίδιος, μην με έχετε ως παράδειγμα, ζω την ζωή μου και τα όνειρά μου με τον δικό μου τρόπο.

Κι αυτό ακριβώς έκανε, επί δύο μήνες, έχοντας στείλει την μοτοσυκλέτα του στο Dallas, στο Texas ξεκινώντας έπειτα για την Λ.Αμερική, ο Damian ζούσε το όνειρο περνώντας στην Κολομβία, στον Ισημερινό και ολόκληρο το Περού μέχρι τα σύνορα με την Χιλή.

Είχε βάλει στόχο να επιστρέψει από διαφορετικό δρόμο, να ανέβει πιο κοντά στις παρυφές της λεκάνης απορροής του Αμαζονίου και έτσι έφτασε στην πόλη Κούσκο όπου αποφάσισε να μην είναι συνέχεια σε κεντρικούς δρόμους αλλά να δοκιμάσει κάτι πιο περιπετειώδες. Έτσι και αλλιώς από χώμα κινούνταν, απλά ήθελε κάτι ακόμη πιο δύσκολο, το βρήκε και κατάφερε να το περάσει μάλιστα!

Την στιγμή που έπεσε στο γκρεμό ο Damian σχολίαζε πως με βάση, τα ποτάμια, τα δύσβατα μονοπάτια και όλα όσα είχε περάσει, ο συγκεκριμένος δρόμος ήταν εκπληκτικά εύκολος.

Εκείνη ήταν και η στιγμή που θα μας δίδασκε πως δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο, από ακριβώς αυτό: Μία στιγμή με λιγότερη προσοχή.

Γύρισε πίσω να κοιτάξει αν οι μπότες του ήταν ακόμη δεμένες και μαζί πήρε και το τιμόνι πατώντας έξω από το μονοπάτι.

Μονάχα που το μονοπάτι ήταν σε γκρεμό που κρυβόταν από την πυκνή βλάστηση από μαλακή ξυλεία που δεν μπορούσε δυστυχώς να συγκρατήσει την μοτοσυκλέτα. Ήταν όμως αρκετό για να κρατήσει τον ίδιο!

Ο Damian δεν πρόλαβε ούτε να φωνάξει.

Το BMW R1250GS του 2022 έφυγε αμέσως στον γκρεμό και έμεινε μόνος του, με το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει να είναι: «συμβαίνει στα αλήθεια τώρα αυτό;»

Αρκετή ώρα αργότερα βρήκε έναν αγρότη για να καταφέρει να κατέβει στην βάση του ποταμού και να βρει την μοτοσυκλέτα. Μόλις την αντίκρυσε απλά έκοψε μερικά φύλλα και τα έριξε επάνω της, σηματοδοτώντας την ματαιότητα κάθε προσπάθειας.

Εκείνη την ημέρα είχε μπροστά του 8 ώρες οδήγηση, για πολλές μέρες είχε περάσει κάθε κακουχία, κάθε δυσκολία και βαθιά περάσματα με την προσοχή του τεταμένη για να μην χάσει την μοτοσυκλέτα στα ποτάμια και τελικά χρειάστηκε μία μόνο στιγμή στο πιο εύκολο πέρασμα για να σταματήσει το ταξίδι του, ευτυχώς με τον ίδιο αλώβητο!