Honda - Δουλεύει σε Lane Keep Assist σύστημα για μοτοσυκλέτα

Όχι μόνο θα σε επαναφέρει στη λωρίδα σου, αλλά θα στρίβει το τιμόνι αποφεύγοντας εμπόδια!

Από τον

Κώστα Γκαζή

22/7/2022

Όπως φαίνεται από πατέντες που κατέθεσε η Honda, οι Ιάπωνες ετοιμάζουν ένα ηλεκτρονικό βοήθημα Lane Keep Assist, σύστημα που έχουμε δει μέχρι σήμερα μόνο στον χώρο του αυτοκινήτου, το οποίο σε περίπτωση που κρίνει πως ο αναβάτης έχει αφαιρεθεί και αλλάζει λωρίδα δίχως να έχει βγάλει φλας, θα παίρνει στιγμιαία τον έλεγχο για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα στη λωρίδα που κινούνταν προηγουμένως.

Πώς θα πετύχουμε τον στόχο του Vision Zero, του οράματος τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της Honda, που κάνει λόγο για μηδενικούς (ή σχεδόν μηδενικούς όπως λέει η Ε.Ε.) θανάτους από τροχαία ατυχήματα μέχρι το 2050; Μα φυσικά με το να πάρουμε τον έλεγχο των οχημάτων από τον άνθρωπο. Ενδιάμεσο στάδιο αυτής της μεγάλης αλλαγής, αποτελούν τα ηλεκτρονικά συστήματα που “βοηθούν” τον αναβάτη να καταλάβει το λάθος του και κάποιες φορές του το διορθώνουν.

Σε αυτή τη φιλοσοφία των ABS, Traction Control, Wheelie Control, Rear Lift Control, Adaptive Cruise Control και λοιπών βοηθημάτων ελέγχου, έρχεται τώρα να προστεθεί και το σύστημα Lane Keep Assist (LKAS) της Honda.

Η ιδέα είναι πως όπως και στα αυτοκίνητα, το συγκεκριμένο LKAS θα ελέγχει την κίνηση της μοτοσυκλέτας μέσω καμερών και ραντάρ, αναγνωρίζοντας τη σήμανση του δρόμου ώστε να καταλαβαίνει σε ποια λωρίδα κινείστε.

Αν για κάποιο λόγο αφαιρεθείτε και ξεκινήσετε να αλλάζετε λωρίδα, το σύστημα θα αναγνωρίζει την αθέλητη αυτή κίνηση, δίνοντας εντολή σε μια συσκευή που θυμίζει σταμπιλιζατέρ τιμονιού να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα στη λωρίδα που κινούνταν προηγουμένως.

Πώς θα καταλαβαίνει το LKAS πως ο αναβάτης αλλάζει λωρίδα αθέλητα και όχι ηθελημένα; Μέσω ελέγχου της ροπής που ασκεί στο τιμόνι εκείνος. Αν αυτή είναι έντονη, το σύστημα θα καταλαβαίνει πως η κίνηση είναι εκούσια, αν η ροπή που ασκεί είναι μικρή, τότε η αλλαγή πορείας θα είναι ακούσια.

Το σύστημα θα μπορεί επίσης να ανιχνεύσει αν οι κινήσεις του τιμονιού προκαλούνται από ανωμαλίες του οδοστρώματος, όπου δεν θα επεμβαίνει.

Αντίθετα τώρα από τα αυτοκίνητα, όπου το σύστημα απλώς στρίβει το τιμόνι προς την επιθυμητή κατεύθυνση για να κεντράρει το όχημα πάλι στη λωρίδα, το LKAS της Honda θα χρησιμοποιεί το γυροσκοπικό φαινόμενο (countersteering) ώστε να φέρει πάλι τη μοτοσυκλέτα… στον ίσιο δρόμο.

Επιπλέον, το σύστημα θα συνδέεται και με το γνωστό μας Adaptive Cruise Control, όπου όταν εντοπίζει εμπόδιο στον δρόμο και ο αναβάτης δεν κάνει ελιγμό αποφυγής, το σύστημα θα παίρνει και πάλι τον έλεγχο, ώστε να αποφύγει το εμπόδιο, κρίνοντας μάλιστα αν πρέπει να το αποφύγει από αριστερά ή από δεξιά.

Μόλις τώρα το σύστημα καταλάβει πως ο αναβάτης προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο, θα απενεργοποιείται, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον ανθρώπινο παράγοντα.

Άλλωστε το συγκεκριμένο σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί για να παίρνει τον έλεγχο –τουλάχιστον όχι ακόμα-, αλλά για να “ξυπνά” τον αφηρημένο αναβάτη, αφήνοντας τον κατόπιν να βγάλει εκείνος “το φίδι από την τρύπα”.

Φανταστείτε το συγκεκριμένο σύστημα στην Ελλάδα. Με τις σβησμένες λωρίδες στην άσφαλτο και με τον αναβάτη σε μια συνεχή διήθηση. Ναι, δεν έχει νόημα, όμως θα πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό πως συστήματα όπως το LKAS και το Adaptive Cruise Control έχουν σχεδιαστεί να παίζουν συμβουλευτικό ρόλο στην εποχή μας -όπου μπορούν να τον διαδραματίσουν, όπως πχ. σε έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που δεν πήζει στην κίνηση- αλλά αποτελούν στοιχεία του παζλ της υποχρεωτικής αυτόνομης οδήγησης που θα υλοποιηθεί στο μέλλον.

Η Honda πειραματίζεται εδώ και καιρό με την αυτόνομη οδήγηση σε μοτοσυκλέτες, έχοντας παρουσιάσει το Riding Assist το 2017 (βίντεο άνω), μια concept μοτοσυκλέτα που ισορροπεί μόνη της με τη βοήθεια γυροσκοπίων και μπορεί να ακολουθεί τον αναβάτη της σαν... σκυλάκι.

Μάλιστα το συγκεκριμένο concept συνεχίζει να εξελίσσεται, σε ηλεκτρική έκδοση ως Riding Assist-e, ενώ στα τέλη του 2021 η Honda παρουσίασε μια ακόμα πιο εξελιγμένη μορφή του συστήματος (βίντεο άνω), όπου βλέπουμε ένα Vultus να ισορροπεί με γυροσκόπια, και να κινείται αυτόνομα μπροστά όσο και με όπισθεν, αλλά και να κάνει μανούβρες -η αποφυγή εμποδίου που λέγαμε στο LKAS.

Να θυμίσουμε την υποχρεωτική εφαρμογή ABS & CBS στην Ε.Ε. σε όλα τα δίτροχα και τετράτροχα οχήματα, αλλά και την υποχρεωτική υιοθέτηση από τον Ιούλιο του 2022 του συστήματος Intelligent Speed Assistance (ISA) για την πώληση καινούργιων αυτοκινήτων, το οποίο σε πρώτο στάδιο θα είναι συμβουλευτικό, προειδοποιώντας τους οδηγούς πως υπερβαίνουν τα όρια ταχύτητας τα οποία θα ανιχνεύει με κάμερες ή GPS, αλλά στη δεύτερη φάση αναμένεται να κλείνει αυτόματα το γκάζι, δίχως ο οδηγός να μπορεί να το παρακάμψει. Στην ίδια κατεύθυνση υποχρεωτικό από τον Ιούλιο έγινε και το σύστημα Lane Keep Assist, για την ώρα και πάλι μόνο στα αυτοκίνητα.

Ένα-ένα τα κομμάτια του παζλ μπαίνουν στη θέση τους. Το Vision Zero μπορεί να έχει σχετικά μακρινό ορίζοντα (το 2050), όμως τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που στοχεύουν στην εξάλειψη των τροχαίων ατυχημάτων είναι ήδη εδώ, και θα συνεχίσουν να αυγατίζουν στο εγγύς μέλλον, με εφαρμογή που παραδοσιακά ξεκινά από τον χώρο των τετράτροχων, και κατόπιν περνά και στις μοτοσυκλέτες.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.