Honda GL 1800 Gold Wing ADV – Μετά τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off

Δημιούργημα της σελίδας Adventure Bike Rider, με την βοήθεια του AI
motomagHonda GL 1800 Gold Wing ADV – Μέτα τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/12/2023

Η σελίδα στο Adventure Bike Rider, χρησιμοποιώντας AI προκειμένου να δει αν το πληθωρικό σε διαστάσεις τουριστικό μοντέλο της Honda, με τον επίπεδο εξακύλινδρο κινητήρα των 1800cc, θα μπορούσε να αποτελέσει μία καλή βάση για να γίνει η βασίλισσα των Adventure… ή αν θέλετε να γίνει η πρώτη Tera On-Off!

Πώς θα ήταν άραγε αν το γνωστό σε όλους μας Gold Wing άλλαζε κατηγορία; Αυτή η απορία φαίνεται πως ταλάνιζε τον διαχειριστή της σελίδας Adventure Bike Rider, ο οποίος αποφάσισε να ζητήσει την συνδρομή της τεχνητής νοημοσύνης για την δημιουργία μίας… GL 1800 Gold Wing ADV.

Μπορεί το Gold Wing που ξέρουμε σήμερα να αποτελεί έναν εξαίρετο χιλιομετροφάγο, που ανήκει στους μεγάλους και ανοιχτούς δρόμους των ΗΠΑ. Η ιστορία του ονόματος ωστόσο ξεκινάει 48 χρόνια πριν, το μακρινό 1975 όταν η Honda έβγαλε στην παραγωγή την πρώτη της τετράχρονη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιούσε υγρόψυξη. Την εποχή εκείνη ο κινητήρας ήταν τετρακύλινδρος boxer με "μόλις" 1.000 κυβικά και χωρίς πολλά-πολλά πλαστικά και την ζελατίνα. Τα χρόνια πέρασαν και το “Χρυσό Φτερό” της Honda μεγάλωσε σε κυβισμό, απέκτησε φαίρινγκ, παίρνοντας σταδιακά την μορφή του γιγαντιαίου ultra-touring που ξέρουμε σήμερα.

Honda GL 1800 Gold Wing ADV – Μέτα τα Mega On-Off κάποιοι ονειρεύονται τα Tera On-Off

Το αποτέλεσμα που μας δίνει η φωτογραφία, μας αποδεικνύει την ταχύτατη εξέλιξη που έχει εμφανίσει τα τελευταία χρόνια η τεχνητή νοημοσύνη, με την GL 1800 Gold Wing να μετατρέπεται σε μία εντυπωσιακή... MAD MAX μοτοσυκλέτα. Όπως βλέπουμε το σχήμα των φαίρινγκ, το σχήμα στο μπροστά μέρος της μοτοσυκλέτας, οι καθρέφτες και η ζελατίνα έχουν διατηρήσει τον αρχικό σχεδιασμό, όπως επίσης και το μονόμπρατσο ψαλίδι με τον άξονα τελικής μετάδοσης.

Διαφορές βλέπουμε στην εμφάνιση του κινητήρα, τις εξατμίσεις, το μπροστινό σύστημα ανάρτησης και τις τρεις βαλίτσες στο πίσω μέρος, όπου οι δύο πλαϊνές έχουν μικρύνει αρκετά σε μέγεθος, ενώ το κεντρικό top case έχει σχήμα που ταιριάζει σε Adventure μοτοσυκλέτα. Οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε ότι το AI έχει καταφέρει να διατηρήσει μία ομοιομορφία, δημιουργώντας μία εύπεπτη σχεδιαστικά μοτοσυκλέτα, ενώ μία λεπτομέρεια που προσθέτει πόντους στην σκληροτράχυλη εμφάνιση είναι τα ελαστικά με τακούνι, με τα οποία έχει εξοπλιστεί το ιδιόμορφο Gold Wing.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»