Honda Golwing Retriever – 15 χρόνια υπηρεσίας αντί φορτηγού Οδικής Βοήθειας [VIDEO]

Μία λύση που έχει εξαπλωθεί κι εκτός Σουηδίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2021

Στην αρχή έμοιαζε με αστείο, αλλά συμπληρώνοντας πλέον δεκαπέντε χρόνια σε ενεργό υπηρεσία και αποτελώντας και εξαγώγιμο προϊόν από την Σουηδία όπου γίνεται η ανακατασκευή, η Honda Goldwing Retriver είναι με σιγουριά μία από τις πιο περίεργες μοτοσυκλέτες που μπορεί να έρθει προς εξυπηρέτησή σου, όταν παρουσιαστεί ανάγκη. Στο Παρίσι οι Goldwing είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες ως μοτο-ταξί, αλλά λίγο πιο βόρεια μετακινούν και το αυτοκίνητό σου όταν αυτό χαλάσει, που είναι δύο τελείως διαφορετικά παραδείγματα χρήσης, από την αμιγώς ασφάλτινη τουριστική, για την οποία προορίζεται.

Ξεκινώντας το 2005 τις πρώτες βόλτες ως όχημα οδικής βοήθειας και λίγο αργότερα αποτελώντας κανονικό προϊόν για την εταιρεία που τα προμηθεύει, συμπληρώνοντας πλέον 15 χρόνια, η Goldwing Retriver έχει μία μακρά εξελικτική πορεία. Ήταν αρχές του 2000 όταν ξεκίνησαν στην Σουηδία να πειραματίζονται με την ιδέα. Το έναυσμα ήταν η απογοήτευση πελατών για καθυστερήσεις, πράγμα που δεν λυνόταν προσθέτοντας φορτηγά οχήματα από την στιγμή που το πρόβλημα ήταν καθαρά κυκλοφοριακό. Το ζήτημα άλλωστε ήταν η μετάβαση σε εκείνον που χρειαζόταν βοήθεια και όχι το πόσο γρήγορα θα βρίσκεται το αυτοκίνητο στο συνεργείο καθώς όλοι μας ξέρουμε πως ο χρόνος της αναμονής στην άκρη του δρόμου κυλά με διπλάσια ταχύτητα.

Πέντε χρόνια χρειάστηκαν από την ιδέα μέχρι την πρώτη υλοποίηση και αδειοδότηση για να βγει η Goldwing Retriever στους δρόμους και το 2005 έκανε αίσθηση σε όλο τον κόσμο η εικόνα μίας Goldwing να ρυμουλκεί ένα αυτοκίνητο. Εκείνη την εποχή φανταστήκαμε πως ήταν κάτι το οποίο δεν θα είχε συνέχεια, πόσο μάλλον πως θα πολλαπλασιαζόντουσαν. Κι όμως, ακριβώς αυτό έγινε. Τώρα μετράμε 15 χρόνια από την ημέρα που άρχισαν να πωλούνται, και δεν τις βλέπει κανείς μονάχα στην Σουηδία.

Διαθέτουν ένα πτυσσόμενο σύστημα που έχει εξελιχθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια αλλά παραμένει ίδιο σαν φιλοσοφία λειτουργίας. Οι πρόσθετοι τροχοί σηκώνουν το βάρος του αυτοκινήτου με το φορητό αυτό τρέιλερ να έχει την απαιτούμενη αντοχή στους μικρούς του τροχούς και την μοτοσυκλέτα την ροπή που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει την ρυμούλκηση χωρίς προβλήματα.

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες