Honda Golwing Retriever – 15 χρόνια υπηρεσίας αντί φορτηγού Οδικής Βοήθειας [VIDEO]

Μία λύση που έχει εξαπλωθεί κι εκτός Σουηδίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2021

Στην αρχή έμοιαζε με αστείο, αλλά συμπληρώνοντας πλέον δεκαπέντε χρόνια σε ενεργό υπηρεσία και αποτελώντας και εξαγώγιμο προϊόν από την Σουηδία όπου γίνεται η ανακατασκευή, η Honda Goldwing Retriver είναι με σιγουριά μία από τις πιο περίεργες μοτοσυκλέτες που μπορεί να έρθει προς εξυπηρέτησή σου, όταν παρουσιαστεί ανάγκη. Στο Παρίσι οι Goldwing είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες ως μοτο-ταξί, αλλά λίγο πιο βόρεια μετακινούν και το αυτοκίνητό σου όταν αυτό χαλάσει, που είναι δύο τελείως διαφορετικά παραδείγματα χρήσης, από την αμιγώς ασφάλτινη τουριστική, για την οποία προορίζεται.

Ξεκινώντας το 2005 τις πρώτες βόλτες ως όχημα οδικής βοήθειας και λίγο αργότερα αποτελώντας κανονικό προϊόν για την εταιρεία που τα προμηθεύει, συμπληρώνοντας πλέον 15 χρόνια, η Goldwing Retriver έχει μία μακρά εξελικτική πορεία. Ήταν αρχές του 2000 όταν ξεκίνησαν στην Σουηδία να πειραματίζονται με την ιδέα. Το έναυσμα ήταν η απογοήτευση πελατών για καθυστερήσεις, πράγμα που δεν λυνόταν προσθέτοντας φορτηγά οχήματα από την στιγμή που το πρόβλημα ήταν καθαρά κυκλοφοριακό. Το ζήτημα άλλωστε ήταν η μετάβαση σε εκείνον που χρειαζόταν βοήθεια και όχι το πόσο γρήγορα θα βρίσκεται το αυτοκίνητο στο συνεργείο καθώς όλοι μας ξέρουμε πως ο χρόνος της αναμονής στην άκρη του δρόμου κυλά με διπλάσια ταχύτητα.

Πέντε χρόνια χρειάστηκαν από την ιδέα μέχρι την πρώτη υλοποίηση και αδειοδότηση για να βγει η Goldwing Retriever στους δρόμους και το 2005 έκανε αίσθηση σε όλο τον κόσμο η εικόνα μίας Goldwing να ρυμουλκεί ένα αυτοκίνητο. Εκείνη την εποχή φανταστήκαμε πως ήταν κάτι το οποίο δεν θα είχε συνέχεια, πόσο μάλλον πως θα πολλαπλασιαζόντουσαν. Κι όμως, ακριβώς αυτό έγινε. Τώρα μετράμε 15 χρόνια από την ημέρα που άρχισαν να πωλούνται, και δεν τις βλέπει κανείς μονάχα στην Σουηδία.

Διαθέτουν ένα πτυσσόμενο σύστημα που έχει εξελιχθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια αλλά παραμένει ίδιο σαν φιλοσοφία λειτουργίας. Οι πρόσθετοι τροχοί σηκώνουν το βάρος του αυτοκινήτου με το φορητό αυτό τρέιλερ να έχει την απαιτούμενη αντοχή στους μικρούς του τροχούς και την μοτοσυκλέτα την ροπή που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει την ρυμούλκηση χωρίς προβλήματα.

 

Ετικέτες

Zayn Sofuoglu: Ο 7χρονος που οδηγεί Kawasaki H2R και BMW M 1000 RR

Ο μικρός γιος του Kenan Sofuoglu κλέβει τις εντυπώσεις
Zayn Sofuoglu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο μόλις επτά ετών Zayn Sofuoglu γίνεται ξανά viral, καθώς εμφανίστηκε να οδηγεί δύο από τις πιο ισχυρές μοτοσυκλέτες παραγωγής και όχι μόνο, την BMW M 1000 RR και την υπερτροφοδοτούμενη Kawasaki Ninja H2R.

Ο γιος του πέντε φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Supersport, Kenan Sofuoglu, από πολύ μικρή ηλικία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η πρώτη εντύπωση έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών, όταν οδηγούσε Ferrari στην ιδιωτική πίστα καρτ του πατέρα του στην Τουρκία.

Zayn Sofuoglu

Έκτοτε, η πορεία του είναι… εντυπωσιακή. Σε ηλικία πέντε ετών, φέρεται να ξεπέρασε τα 320 km/h οδηγώντας Lamborghini, ενώ έχει ήδη κατακτήσει και τίτλο σε εγχώριο πρωτάθλημα supermoto.

Zayn Sofuoglu

Παράλληλα, έχει εμφανιστεί να προπονείται με τον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSBK, Toprak Razgatlioglu, στην πίστα του πατέρα του.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό και ίσως πιο αμφιλεγόμενο στιγμιότυπο, μέχρι σήμερα είναι η οδήγηση της H2R. Με ισχύ που φτάνει τους 321 ίππους, η συγκεκριμένη είναι μια μοτοσυκλέτα τέρας, μόνο για πίστα. Στο σχετικό βίντεο, ο μικρός Zayn δέχεται βοήθεια στην εκκίνηση από τον πατέρα του, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη επιτάχυνση.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Zayn Sofuoğlu🇹🇷🇳🇱🇩🇿 (@zaynsofuoglu)

Αντίστοιχα, η BMW M 1000 RR, μία από τις ισχυρότερες superbike δρόμου, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς να δει στα χέρια ενός παιδιού 23 κιλών, βάρος που έχει ο μικρός αναβάτης κατά τον πατέρα του.

Το φαινόμενο Zayn Sofuoglu συνεχίζει να διχάζει: από τη μία πλευρά, εντυπωσιάζει με το ταλέντο και την εξοικείωσή του με την ταχύτητα από την άλλη, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τα όρια, την ασφάλεια και το κατά πόσο τέτοιες εικόνες αποτελούν έμπνευση ή υπερβολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ένα όνομά του θα συνεχίσει να μας απασχολεί τα επόμενα χρόνια.