Honda - Κάμερες με αισθητήρες Smartphone για ραντάρ μοτοσυκλέτας

Σε CRF1100 Africa Twin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/10/2022

Αν και μέχρι στιγμής η Honda δεν έχει παρουσιάσει δικό της ραντάρ μοτοσυκλέτας, στο πρόσφατο παρελθόν έχει καταθέσει πατέντες για ραντάρ μοτοσυκλέτας, για σύστημα προειδοποίησης του αναβάτη όταν βρίσκεται σε τυφλό σημείο προπορευόμενου οχήματος, αλλά και για lane assist και για αυτόματο πιλότο που θα παίρνουν τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κατάσταση ανάγκης. Τώρα βλέπουμε την κατάθεση της πιο λεπτομερούς μέχρι στιγμής πατέντας της για ραντάρ.

Μέχρι στιγμής στην παραγωγή έχουμε δει σύστημα Adaptive Cruise Control που απαιτεί την ύπαρξη ραντάρ μοτοσυκλέτας μόνο μέσω της Bosch, σε μοντέλα των BMW, Ducati και KTM.

Η τελευταία πατέντα της Honda δείχνει μια Africa Twin με κάμερες μπροστά, κάτω από τον προβολέα της μοτοσυκλέτας, όχι όμως στην μορφή μιας τυπικής βιντεοκάμερας, αλλά με τεχνολογία κάμερας Smartphone, με αισθητήρες CCD ή CMOS που μετατρέπουν το φως σε ηλεκτρονικά σήματα. Στην πατέντα φαίνεται να προστατεύονται από πετραδάκια και σκουπίδια πίσω από ένα γυαλί, ενώ καλύπτονται και από το πλάι ώστε να μην επηρεάζονται από πηγές φωτός.

Η κάμερα αποτελείται από δυο διαφορετικούς οπτικούς αισθητήρες, ενώ δεν είναι τοποθετημένη άκαμπτα στη μοτοσυκλέτα, αλλά αναρτάται με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώνει τους κραδασμούς. Το σύστημα θυμίζει αρκετά τα συστήματα καμερών / αισθητήρων που βρίσκουμε στον χώρο του αυτοκινήτου.

Κάμερες τελικά, ραντάρ ή Lidar; Η βέλτιστη λύση για τα συστήματα υποβοήθησης αναβάτη όπως το ACC αφορά σε ένα συνδυασμό κάποιων από των προαναφερθέντων συστημάτων, καθώς οι τρεις τρόποι ανίχνευσης των παρακείμενων οχημάτων και εμποδίων έχουν πλεονεκτήματα, και μειονεκτήματα. Το ραντάρ μπορεί να "βλέπει" ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών καθώς δεν βασίζεται σε οπτικά σήματα, όμως για αυτό τον λόγο δεν μπορεί να ανιχνεύσει οπτικές προειδοποιήσεις όπως τα φλας ή τα φώτα των φρένων. Αντίθετα οι κάμερες μπορούν να βλέπουν τον κόσμο γύρω από τη μοτοσυκλέτα -όταν όμως ο καιρός το επιτρέπει. Το Lidar συνδυάζει τα πλεονεκτήματα καμερών και ραντάρ με τη βοήθεια laser, όμως το σύστημα εξελίσσεται τώρα, είναι ακόμα ογκώδες και απαιτεί αρκετό χώρο για την εγκατάσταση του. Τέλος, και οι τρεις λύσεις χρειάζεται να συνεργάζονται με μια υπολογιστική μονάδα που θα διαλέγει τα χρήσιμα ερεθίσματα και θα αντιδρά σε αυτά

Επειδή τώρα η Honda δρα συνήθως ολιστικά, αναμένουμε στο μέλλον να δούμε τα συστήματα που εξελίσσει να συνδυάζονται σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο υποβοήθησης αναβάτη, που με ραντάρ, κάμερες και ίσως και Lidar, θα παρέχει μεγάλο όγκο πληροφορίας σχετικά με την ασφάλεια, ευκολίες ACC αλλά και θα επεμβαίνει στον χειρισμό της μοτοσυκλέτας όποτε κρίνει πως πρέπει να το πράξει.

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.