Honda - Κάμερες με αισθητήρες Smartphone για ραντάρ μοτοσυκλέτας

Σε CRF1100 Africa Twin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/10/2022

Αν και μέχρι στιγμής η Honda δεν έχει παρουσιάσει δικό της ραντάρ μοτοσυκλέτας, στο πρόσφατο παρελθόν έχει καταθέσει πατέντες για ραντάρ μοτοσυκλέτας, για σύστημα προειδοποίησης του αναβάτη όταν βρίσκεται σε τυφλό σημείο προπορευόμενου οχήματος, αλλά και για lane assist και για αυτόματο πιλότο που θα παίρνουν τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κατάσταση ανάγκης. Τώρα βλέπουμε την κατάθεση της πιο λεπτομερούς μέχρι στιγμής πατέντας της για ραντάρ.

Μέχρι στιγμής στην παραγωγή έχουμε δει σύστημα Adaptive Cruise Control που απαιτεί την ύπαρξη ραντάρ μοτοσυκλέτας μόνο μέσω της Bosch, σε μοντέλα των BMW, Ducati και KTM.

Η τελευταία πατέντα της Honda δείχνει μια Africa Twin με κάμερες μπροστά, κάτω από τον προβολέα της μοτοσυκλέτας, όχι όμως στην μορφή μιας τυπικής βιντεοκάμερας, αλλά με τεχνολογία κάμερας Smartphone, με αισθητήρες CCD ή CMOS που μετατρέπουν το φως σε ηλεκτρονικά σήματα. Στην πατέντα φαίνεται να προστατεύονται από πετραδάκια και σκουπίδια πίσω από ένα γυαλί, ενώ καλύπτονται και από το πλάι ώστε να μην επηρεάζονται από πηγές φωτός.

Η κάμερα αποτελείται από δυο διαφορετικούς οπτικούς αισθητήρες, ενώ δεν είναι τοποθετημένη άκαμπτα στη μοτοσυκλέτα, αλλά αναρτάται με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώνει τους κραδασμούς. Το σύστημα θυμίζει αρκετά τα συστήματα καμερών / αισθητήρων που βρίσκουμε στον χώρο του αυτοκινήτου.

Κάμερες τελικά, ραντάρ ή Lidar; Η βέλτιστη λύση για τα συστήματα υποβοήθησης αναβάτη όπως το ACC αφορά σε ένα συνδυασμό κάποιων από των προαναφερθέντων συστημάτων, καθώς οι τρεις τρόποι ανίχνευσης των παρακείμενων οχημάτων και εμποδίων έχουν πλεονεκτήματα, και μειονεκτήματα. Το ραντάρ μπορεί να "βλέπει" ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών καθώς δεν βασίζεται σε οπτικά σήματα, όμως για αυτό τον λόγο δεν μπορεί να ανιχνεύσει οπτικές προειδοποιήσεις όπως τα φλας ή τα φώτα των φρένων. Αντίθετα οι κάμερες μπορούν να βλέπουν τον κόσμο γύρω από τη μοτοσυκλέτα -όταν όμως ο καιρός το επιτρέπει. Το Lidar συνδυάζει τα πλεονεκτήματα καμερών και ραντάρ με τη βοήθεια laser, όμως το σύστημα εξελίσσεται τώρα, είναι ακόμα ογκώδες και απαιτεί αρκετό χώρο για την εγκατάσταση του. Τέλος, και οι τρεις λύσεις χρειάζεται να συνεργάζονται με μια υπολογιστική μονάδα που θα διαλέγει τα χρήσιμα ερεθίσματα και θα αντιδρά σε αυτά

Επειδή τώρα η Honda δρα συνήθως ολιστικά, αναμένουμε στο μέλλον να δούμε τα συστήματα που εξελίσσει να συνδυάζονται σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο υποβοήθησης αναβάτη, που με ραντάρ, κάμερες και ίσως και Lidar, θα παρέχει μεγάλο όγκο πληροφορίας σχετικά με την ασφάλεια, ευκολίες ACC αλλά και θα επεμβαίνει στον χειρισμό της μοτοσυκλέτας όποτε κρίνει πως πρέπει να το πράξει.

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.