Honda Monkey 125 “Hot Wheels” Limited Edition!

150 κομμάτια στην Ταϊλάνδη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2021

Το “CUB House” μία καφετέρια στην Bangkok που ταυτόχρονα είναι σημείο συνάντησης μοτοσυκλετιστών, σημείο πώλησης μοτοσυκλετών Honda και συγκεκριμένα παπιών και Monkey καθώς επίσημος συνεργάτης της Honda παρουσίασε μόλις, μία νέα πρόταση, το Monkey Hot Wheels σε συνεργασία με την Honda Ταϊλάνδης, την Honda H2C και τα Hot Wheels.

Ας σταθούμε λίγο στα παραπάνω, για να γίνει αντιληπτό ποιοι και πόσοι έχουν εμπλακεί σε αυτή την νέα, περιορισμένη έκδοση του Monkey. Το H2C είναι γραφείο σχεδιασμού της Honda για την δημιουργία σειράς αξεσουάρ στην Ταϊλάνδη με έναν προϋπολογισμό που ζαλίζει και με αξιοσημείωτη ελευθερία κινήσεων για τα δεδομένα της Honda. Συνεργάστηκε ωστόσο με μία καφετέρια, στην μέση μπήκε η Honda Ταϊλάνδης που είναι από τους πλέον βασικούς εταίρους εκτός Ιαπωνίας και τα Hot Wheels που επίσης θα κυκλοφορήσουν και μία συλλεκτική έκδοση σε κλίμακα 1:64. Το έχουμε πει πολλές φορές στο ΜΟΤΟ, ευκαιρία τώρα για ακόμη μία: Η Ταϊλάνδη είναι η μοναδική χώρα της Ασίας στην οποία μπορεί κανείς να βρει τόσα πολλά κοινά στοιχεία νοοτροπίας με τον μοτοσυκλετισμό στην Ευρώπη. Στις υπόλοιπες χώρες, όπως στην Κίνα, αυτό καλλιεργείται εντονότερα την τελευταία πενταετία, στην Ινδία επίσης συμβαίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα από πριν, στην Ταϊλάνδη όμως τα πράγματα ήταν εξαρχής σε άλλο επίπεδο και μονάχα τα οικονομικά μεγέθη δεν άφηναν να την γενική εικόνα να λάμψει. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι μεγάλοι κατασκευαστές έχουν εργοστάσια εκεί, όπως η Ducati και η Triumph. Με την διαφορά πως η Triumph έχει μεταφέρει εκεί όλη της την παραγωγή και δεν κατασκευάζει τίποτα πλέον στην Ευρώπη. Οι γύρω χώρες αποκαλούν την Ταϊλάνδη την δική τους «Ιαπωνία» για να αποδώσουν περιγραφικά την ζύμωση που συμβαίνει σε αυτή την χώρα με όλα αυτά τα εργοστάσια, τους ντόπιους προμηθευτές και τις βιοτεχνίες, καθώς υπάρχει μία αισθητή διαφορά σε αυτό το κομμάτι με την Ινδονήσια -για παράδειγμα- καθώς κι άλλες χώρες που επίσης φιλοξενούν μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας παραγωγής.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που σε αυτή την χώρα βγαίνει το νέο Monkey σε μόλις 150 αριθμημένα κομμάτια και τιμή 13.900 baht ή περίπου 3.560 Ευρώ, καθόλου άσχημα για μία συλλεκτική έκδοση με μπόλικες αισθητικές αλλαγές.

Ο χρωματισμός του ακολουθεί τον κλασικό χρωματισμό των Hot Wheels, μπλε και πορτοκαλί, ενώ το ρεζερβουάρ είναι carbon με το λογότυπο να ξεχωρίζει έντονα.

Ο Takanori Maruyama, Executive Vice President της Thai Honda Manufacturing είπε για την συλλεκτική αυτή έκδοση: «Το Monkey ξεκίνησε το 1961 σαν μία αστεία ιδέα των μηχανικών της Honda. Ήθελαν να φτιάξουν μία μικρή μοτοσυκλέτα για να την χρησιμοποιούν μέσα στο εργοστάσιο, αλλά η με την διασκεδαστική χρήση του κέρδισε τόσο πολύ κόσμο που κατέληξε να αποτελεί ίνδαλμα. Στην Ταϊλάνδη έχουμε καθιερώσει το Monkey ως «την μοτοσυκλέτα των ονείρων σου» και για αυτό έχουμε φτιάξει πολλές ειδικές εκδόσεις που έχουν απήχηση στο νεανικό όνειρο ή θυμίζουν τα όνειρα που είχες μικρότερος. Όλες τους έχουν τεράστια απήχηση στο κοινό και με την τελευταία αυτή έκδοση εγκαινιάζουμε την συνεργασία με τα Hot Wheels φτιάχνοντας μία ξεκάθαρα μοναδική μοτοσυκλέτα. Θέλαμε να ξυπνήσουμε εκείνη την αγωνία να βρεις το πιο σπάνιο μοντέλο Hot Wheels, ένα κυνήγι θησαυρού που τόσοι και τόσοι έχουμε ζήσει και να το μεταφέρουμε στο Monkey. Το σχεδιάσαμε μαζί με το H2C της Honda και τα Hot Wheels».

Η συνεργασία βέβαια δεν σταματά εκεί αλλά επεκτείνεται και σε μία σειρά αξεσουάρ, όπως το jet κράνος, ένα μπρελόκ για τα κλειδιά που θα παραχθεί μόνο για τους μελλοντικούς ιδιοκτήτες και μία σανίδα skateboard, πέρα φυσικά και από το μοντέλο υπό κλίμακα που επίσης είναι περιορισμένης έκδοσης.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.