Honda: Νέες πατέντες για το CB1100

Συνεχίζει ακάθεκτα την εξέλιξή του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/7/2019

Την ώρα που Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να θέσει σε ισχύ τις προδιαγραφές Euro5 και πονοκεφαλιάζει τους μηχανολόγους των εταιρειών για να βρουν λύσεις ώστε να εναρμονίσουν τους κινητήρες τους με αυτές, η Honda συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία εξέλιξης του αεροελαιόψυκτου CB1100. Τουλάχιστον αυτό υπονοούν οι νέες πατέντες που κατέθεσε σχετικά με αυτό. Αρχικά, το μοντέλο βγήκε στην παραγωγή το 2011 με τη Honda να αναβιώνει το θρυλικό όνομα του CB 1100 Bol ‘dor, χωρίς όμως το νέο μοντέλο να βρίσκεται κοντά στην κορυφή, στον τομέα των επιδόσεων όπως το παλιό. Από τότε μέχρι σήμερα αποτελεί μια κλασική μοτοσυκλέτα, έχοντας αφήσει πίσω της τις σπορ καταβολές που έκαναν τον πρόγονό της ένα θρυλικό μοντέλο στη γκάμα της Big-H.

Για τη δημιουργία του τότε είχαν επενδυθεί πάρα πολλά στο κομμάτι της έρευνα και εξέλιξης του κινητήρα, ώστε να είναι ένας πραγματικός αεροελαιόψυκτος και όχι ένας καμουφλαρισμένος υδρόψυκτος, όπως φερ’ ειπείν είναι αυτοί των Triumph ή του πιο πρόσφατου Z900RS της Kawasaki. Πολλοί περίμεναν πως με την έλευση των προδιαγραφών Euro5, η Honda δεν θα ανανέωνε το κλασικό μοντέλο της, αφού η επιτυχία του στην παγκόσμια αγορά δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και το κόστος απόκτησης, ιδίως στη χώρα μας, αν και στην πραγματικότητα δικαιολογείται απ’ την κορυφαία ποιότητα κατασκευής του.

Για να παραμείνει ο κινητήρας αεροελαιόψυκτος και να μην χάσει ούτε τη γοητεία ούτε τον ήχο του, η Honda προχώρησε στην εφαρμογή περαιτέρω λύσεων ώστε να βελτιώσει την πορεία του αέρα για να μην αυξάνεται η θερμοκρασία του. Όπως είναι γνωστό απ’ τις αρχές της μηχανολογίας, η θερμοκρασία του κινητήρα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην απόδοσή του και στην ποιότητα της καύσης του, η οποία όταν δεν γίνεται σωστά, απελευθερώνονται περισσότεροι ρύποι στο περιβάλλον. Για να πετύχει η Honda όσο το δυνατόν καλύτερη ψύξη στον κινητήρα -και κυρίως στους κυλίνδρους δυο και τρία, που ψύχονται λιγότερο και είναι πιο ευπαθείς στις βλάβες λόγω των υψηλότερων θερμοκρασιών που αναπτύσσονται εκεί συγκριτικά με τους ένα και τέσσερα- σχεδίασε ένα νέο φτερό για τον εμπρός τροχό. Όπως βλέπουμε, το φτερό πίσω απ’ το σημείο που είναι το πιρούνι διαθέτει ένα αεροδυναμικό βοήθημα που ανακατευθύνει τον αέρα πάνω στο ψυγείο του λαδιού και κατ’ επέκταση στον κινητήρα, αλλά παράλληλα και στο δοχείο αναθυμιάσεων που πλέον έχει νέα θέση και βρίσκεται μπροστά και κεντρικά του κινητήρα. Δημιουργείται έτσι ένα καλύτερο "μονοπάτι" για τον αέρα και ψύχει πιο αποτελεσματικά τους εσωτερικούς κυλίνδρους, με αποτέλεσμα να έχει βελτιωμένη ποιότητα καύσης συγκριτικά με το υφιστάμενο μοντέλο. Μια ακόμη αλλαγή που παρατηρούμε είναι στο καπάκι του συμπλέκτη, που είναι εμφανώς μικρότερο σε αντίθεση με τώρα. Γνωρίζουμε ήδη πως το φετινό μοντέλο έχει μονόδρομο συμπλέκτη, οπότε το μικρότερο μέγεθος υπονοεί αλλαγές στο τομέα της μετάδοσης και του συμπλέκτη, καθώς οι δίσκοι θα είναι και αυτοί πιο μικροί με πιο μαλακή αίσθηση στην αριστερή μανέτα.

Η πιο βαρυσήμαντη αλλαγή όμως δεν εντοπίζεται στον κινητήρα αλλά στο ολοκαίνουργιο πλαίσιο. Το CB1100 αυτή τη στιγμή διαθέτει ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο δύο δοκών, ενώ το νέο είναι τύπου μονής ραχοκοκκαλιάς με έναν αισθητά μεγαλύτερης διαμέτρου κεντρικό σωλήνα. Το υποπλαίσιο με την σειρά του δεν θα μπορούσε να παραμείνει ίδιο, καθώς στηριζόταν πάνω στους δύο σωλήνες. Είναι καινούργιο και δείχνει να είναι πιο στενό ως προς το πλάτος του, στο σημείο που κάθεται ο αναβάτης. Αυτό σημαίνει πως το νέο CB1100 –αν όντως βγει στην παραγωγή- θα έχει διαφορετική εργονομία και πιθανότατα να είναι πιο άνετο για τους αναβάτες κάτω του μετρίου αναστήματος επειδή δεν θα ανοίγει πολύ τα πόδια τους και έτσι θα έχουν πιο σταθερό πάτημα. Επίσης, βάσει των σχεδίων πάντα, φαίνεται πως θα καταργηθούν τα δύο αμορτισέρ, καθώς κάτω απ’ το σημείο που είναι κολλημένοι οι πάνω σωλήνες του υπολπλαισίου βλέπουμε την βάση για ένα αμορτισέρ.

Η Honda φαίνεται πως έχει πάρει πάρα πολύ ζεστά το θέμα της ανανέωσης του CB1100 αφού μπήκε στη διαδικασία να καταθέσει μαζί με τις πατέντες ένα ακόμη σχέδιο που δείχνει την πορεία του αέρα στη μοτοσυκλέτα συνολικά, αλλά και τη διακύμανση της θερμοκρασίας του. Οι προδιαγραφές Euro5 θα ισχύσουν από το 2020 και δεν είναι καθόλου απίθανο στη φετινή EICMA να έχουμε περαιτέρω εξελίξεις σχετικά με την έλευση του νέου μοντέλου. Είναι βέβαια σχετικά νωρίς να συζητάμε για το αν το CB1100 θα είναι ένα απ’ τα καινούργια μοντέλα του 2020, αφού βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας οι εταιρείας θα μπορούν να πωλούν μοντέλα Euro4 μέχρι το τέλος της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”