Honda: Νέες πατέντες για το CB1100

Συνεχίζει ακάθεκτα την εξέλιξή του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/7/2019

Την ώρα που Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να θέσει σε ισχύ τις προδιαγραφές Euro5 και πονοκεφαλιάζει τους μηχανολόγους των εταιρειών για να βρουν λύσεις ώστε να εναρμονίσουν τους κινητήρες τους με αυτές, η Honda συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία εξέλιξης του αεροελαιόψυκτου CB1100. Τουλάχιστον αυτό υπονοούν οι νέες πατέντες που κατέθεσε σχετικά με αυτό. Αρχικά, το μοντέλο βγήκε στην παραγωγή το 2011 με τη Honda να αναβιώνει το θρυλικό όνομα του CB 1100 Bol ‘dor, χωρίς όμως το νέο μοντέλο να βρίσκεται κοντά στην κορυφή, στον τομέα των επιδόσεων όπως το παλιό. Από τότε μέχρι σήμερα αποτελεί μια κλασική μοτοσυκλέτα, έχοντας αφήσει πίσω της τις σπορ καταβολές που έκαναν τον πρόγονό της ένα θρυλικό μοντέλο στη γκάμα της Big-H.

Για τη δημιουργία του τότε είχαν επενδυθεί πάρα πολλά στο κομμάτι της έρευνα και εξέλιξης του κινητήρα, ώστε να είναι ένας πραγματικός αεροελαιόψυκτος και όχι ένας καμουφλαρισμένος υδρόψυκτος, όπως φερ’ ειπείν είναι αυτοί των Triumph ή του πιο πρόσφατου Z900RS της Kawasaki. Πολλοί περίμεναν πως με την έλευση των προδιαγραφών Euro5, η Honda δεν θα ανανέωνε το κλασικό μοντέλο της, αφού η επιτυχία του στην παγκόσμια αγορά δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και το κόστος απόκτησης, ιδίως στη χώρα μας, αν και στην πραγματικότητα δικαιολογείται απ’ την κορυφαία ποιότητα κατασκευής του.

Για να παραμείνει ο κινητήρας αεροελαιόψυκτος και να μην χάσει ούτε τη γοητεία ούτε τον ήχο του, η Honda προχώρησε στην εφαρμογή περαιτέρω λύσεων ώστε να βελτιώσει την πορεία του αέρα για να μην αυξάνεται η θερμοκρασία του. Όπως είναι γνωστό απ’ τις αρχές της μηχανολογίας, η θερμοκρασία του κινητήρα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην απόδοσή του και στην ποιότητα της καύσης του, η οποία όταν δεν γίνεται σωστά, απελευθερώνονται περισσότεροι ρύποι στο περιβάλλον. Για να πετύχει η Honda όσο το δυνατόν καλύτερη ψύξη στον κινητήρα -και κυρίως στους κυλίνδρους δυο και τρία, που ψύχονται λιγότερο και είναι πιο ευπαθείς στις βλάβες λόγω των υψηλότερων θερμοκρασιών που αναπτύσσονται εκεί συγκριτικά με τους ένα και τέσσερα- σχεδίασε ένα νέο φτερό για τον εμπρός τροχό. Όπως βλέπουμε, το φτερό πίσω απ’ το σημείο που είναι το πιρούνι διαθέτει ένα αεροδυναμικό βοήθημα που ανακατευθύνει τον αέρα πάνω στο ψυγείο του λαδιού και κατ’ επέκταση στον κινητήρα, αλλά παράλληλα και στο δοχείο αναθυμιάσεων που πλέον έχει νέα θέση και βρίσκεται μπροστά και κεντρικά του κινητήρα. Δημιουργείται έτσι ένα καλύτερο "μονοπάτι" για τον αέρα και ψύχει πιο αποτελεσματικά τους εσωτερικούς κυλίνδρους, με αποτέλεσμα να έχει βελτιωμένη ποιότητα καύσης συγκριτικά με το υφιστάμενο μοντέλο. Μια ακόμη αλλαγή που παρατηρούμε είναι στο καπάκι του συμπλέκτη, που είναι εμφανώς μικρότερο σε αντίθεση με τώρα. Γνωρίζουμε ήδη πως το φετινό μοντέλο έχει μονόδρομο συμπλέκτη, οπότε το μικρότερο μέγεθος υπονοεί αλλαγές στο τομέα της μετάδοσης και του συμπλέκτη, καθώς οι δίσκοι θα είναι και αυτοί πιο μικροί με πιο μαλακή αίσθηση στην αριστερή μανέτα.

Η πιο βαρυσήμαντη αλλαγή όμως δεν εντοπίζεται στον κινητήρα αλλά στο ολοκαίνουργιο πλαίσιο. Το CB1100 αυτή τη στιγμή διαθέτει ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο δύο δοκών, ενώ το νέο είναι τύπου μονής ραχοκοκκαλιάς με έναν αισθητά μεγαλύτερης διαμέτρου κεντρικό σωλήνα. Το υποπλαίσιο με την σειρά του δεν θα μπορούσε να παραμείνει ίδιο, καθώς στηριζόταν πάνω στους δύο σωλήνες. Είναι καινούργιο και δείχνει να είναι πιο στενό ως προς το πλάτος του, στο σημείο που κάθεται ο αναβάτης. Αυτό σημαίνει πως το νέο CB1100 –αν όντως βγει στην παραγωγή- θα έχει διαφορετική εργονομία και πιθανότατα να είναι πιο άνετο για τους αναβάτες κάτω του μετρίου αναστήματος επειδή δεν θα ανοίγει πολύ τα πόδια τους και έτσι θα έχουν πιο σταθερό πάτημα. Επίσης, βάσει των σχεδίων πάντα, φαίνεται πως θα καταργηθούν τα δύο αμορτισέρ, καθώς κάτω απ’ το σημείο που είναι κολλημένοι οι πάνω σωλήνες του υπολπλαισίου βλέπουμε την βάση για ένα αμορτισέρ.

Η Honda φαίνεται πως έχει πάρει πάρα πολύ ζεστά το θέμα της ανανέωσης του CB1100 αφού μπήκε στη διαδικασία να καταθέσει μαζί με τις πατέντες ένα ακόμη σχέδιο που δείχνει την πορεία του αέρα στη μοτοσυκλέτα συνολικά, αλλά και τη διακύμανση της θερμοκρασίας του. Οι προδιαγραφές Euro5 θα ισχύσουν από το 2020 και δεν είναι καθόλου απίθανο στη φετινή EICMA να έχουμε περαιτέρω εξελίξεις σχετικά με την έλευση του νέου μοντέλου. Είναι βέβαια σχετικά νωρίς να συζητάμε για το αν το CB1100 θα είναι ένα απ’ τα καινούργια μοντέλα του 2020, αφού βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας οι εταιρείας θα μπορούν να πωλούν μοντέλα Euro4 μέχρι το τέλος της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.