Honda NSR500VF 499cc 1997 - Σε δημοπρασία ένα από τα 20 αγωνιστικά V2 της Honda

Με τιμή που πιθανώς να ξεπεράσει τις 100.000 ευρώ και με εκτενέστατη προίκα ανταλλακτικών
Honda NSR500VF
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/10/2024

Το κόστος των 500 V4  με τους σχεδόν 200 hp και το βάρος των 120 kg της δίχρονης εποχής των GP έκανε ιδιαίτερα δύσκολη τη συμμετοχή ιδιωτών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που αργότερα θα μετονομαζόταν σε MotoGP. Για να αυγατίσουν οι συμμετοχές, η Honda παρουσίασε το V2 NSR500VF, μια πιο οικονομική σε αγορά και συντήρηση μοτοσυκλέτα. Μόλις 20 από αυτά κατασκευάστηκαν, ένα από τα οποία βγαίνει τώρα σε δημοπρασία τον Νοέμβριο.

Για να ρίξει το κόστος, η Honda εφοδίασε τη νέα της μοτοσυκλέτα με έναν V2 αντί για V4 κινητήρα, με μικρότερη ιπποδύναμη -κατά 40 hp περίπου-, που όμως στις πιο κλειστές πίστες δεν υστερούσαν πολύ από τα V4 τέρατα.

Η Honda συμμετείχε και η ίδια με NSR500VF στα GP, με τον Tadayuki Okada να τερματίζει στο TOP-5 σε 6 αγώνες το 1996, καταφέρνοντας μάλιστα να ανέβει ακόμα και στη 2η θέση του βάθρου στο GP της Αυστραλίας.

Οι υπόλοιπες V2 GP μοτοσυκλέτες πωλήθηκαν σε ομάδες όπως στην Gresini, ενώ κάποια ελάχιστα NSR500VF βρέθηκαν στα χέρια ιδιωτών με παχύ πορτοφόλι.

Honda NSR500VF

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας αγοράστηκε ολοκαίνουργια από την Padgetts Honda από ιδιώτη αγωνιζόμενο, και χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες στη Βρετανία μεταξύ 1997-1999. Κατόπιν η μοτοσυκλέτα μπήκε σε βιτρίνα πίσω από το bar του σπιτιού του ιδιοκτήτη!

Καθώς η μοτοσυκλέτα δεν έχει πάρει μπροστά από το 1999, σίγουρα θα χρειαστεί αρκετή δουλειά για να πάρει ξανά μπροστά και να κάνει γύρους σε κάποια πίστα, όμως ευτυχώς μαζί με το NSR δίνεται και μια εκτενή προίκα ανταλλακτικών που περιέχει τροχούς, ειδικά εργαλεία του HRC, γρανάζια, εξαρτήματα κινητήρα, κ.α.

Η μοτοσυκλέτα αναμένεται να πουληθεί μεταξύ 83.700-107.600 ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τη σελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.