Honda - Παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Kumamoto

Στα 48 χρόνια της λειτουργίας του, από τον Ιανουάριο του 1976 μέχρι σήμερα

Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Το ιστορικό εργοστάσιο της Honda στο Kumamoto γιορτάζει την παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών, από την έναρξη της λειτουργίας του, το 1976, και με αυτή την αφορμή η ιαπωνική εταιρεία κάνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναδρομή στην ιστορία του, αλλά και στη γενικότερη ιστορία της παραγωγής μοτοσυκλετών της εταιρείας.

Στο Kumamoto η Honda παράγει μια εκτενή σειρά μοντέλων, από commuter 50 κυβικών έως τα εξακύλινδρα Gold Wing των 1.800 κ.εκ., ενώ είναι το μόνο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ιαπωνία που κατασκευάζει και power products (γεννήτριες, εξωλέμβιες, κ.α.) πέρα από μοτοσυκλέτες, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως μητρικό εργοστάσιο στην υποστήριξη της παραγωγής της Honda σε άλλες χώρες.

Στην έναρξη της λειτουργίας του, έπαιξε ρόλο ως βάση εξαγωγής commuter μοτοσυκλετών της Honda στην Ασία, και τότε οι εξαγωγές μοτοσυκλετών αφορούσαν στο 90% της παραγωγής της εταιρείας. Έκτοτε, και βάσει του concept “παραγωγή στη χώρα που υπάρχει ζήτηση”, η Honda μετέφερε την παραγωγή των commuter της εκτός Ιαπωνίας, έχοντας την τρέχουσα στιγμή 23 εργοστάσια σε 22 χώρες ανά τον κόσμο. Το 2008, η παραγωγή μεγάλων μοτοσυκλετών μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο του Hamamatsu (που πλέον παράγει κιβώτια ταχυτήτων) στο Kumamoto, με το εργοστάσιο του Kumamoto να γίνεται η μοναδική βάση της εταιρείας σε παγκόσμια κλίμακα για μεγάλα μοντέλα της Honda, με εξαγωγές σε 57 χώρες ανά τον κόσμο.

Όπως γράφει η Honda, για να συνεχίσει να είναι εταιρεία “που η κοινωνία να επιθυμεί τη συνέχιση της λειτουργίας της”, στοχεύει να δημιουργήσει νέα προϊόντα με μηδενικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, στα πρότυπα της ανθρακικής ουδετερότητας, της καθαρής ενέργειας και της ανακύκλωσης των υλικών. Και ως πρωτοπωριακό εργοστάσιο, η μονάδα του Kumamoto αναμένεται να εφαρμόσει συγκεκριμένα μέτρα -τα οποία δεν αναλύονται στο δελτίο τύπου της Honda- για αυτό τον στόχο. Αυτή τη στιγμή, στο εργοστάσιο του Kumamoto παράγονται 45 μοντέλα μοτοσυκλετών, 18 power products και 23 μοντέλα εξωλέμβιων.

Ακολουθούν μερικές από τις σημαντικότερες ημερομηνίες-ορόσημα για το εργοστάσιο του Kumamoto:

・1975 Ολοκλήρωση του εργοστασίου

・1976 Έναρξη παραγωγής ως βάση εξαγωγής μοτοσυκλετών

・1991 Μεταφορά της αλυσίδας παραγωγής του Super Cub από το εργοστάσιο της Suzuka

・2008 Μεταφορά της τοπικής παραγωγής μεγάλων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Hamamatsu

・2022 Μεταφορά της παραγωγής εξωλέμβιων από το εργοστάσιο του Hosoe

Και στη συνέχεια μερικά ορόσημα όσον αφορά στον όγκο παραγωγής του εργοστασίου

・1976 Έναρξη παραγωγής

・1980 Συνολική παραγωγή ενός εκατομμυρίου μοτοσυκλετών

・1987 Συνολική παραγωγή πέντε εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

・1994 Συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

・2000 Συνολική παραγωγή 15 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

Ετικέτες

Honda

kumamoto

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.