Honda - Πατέντες για υβριδική μοτοσυκλέτα με θερμικό κινητήρα και δύο ηλεκτροκινητήρες

Ούτε ένα ούτε δύο αλλά έντεκα διαφορετικά αιτήματα ευρεσιτεχνίας από την Honda
Honda Patent
Από το

motomag

11/7/2023

Ο στόχος της Honda για πλήρη εξηλεκτρισμό τόσο της γκάμας των μοτοσυκλετών όσο και των αυτοκινήτων της έως το 2040 μπορεί να φαντάζει μακρινός, ωστόσο η ιαπωνική εταιρεία με τις νέες καταθέσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας μας δίνει μια ιδέα για τα μελλοντικά της πλάνα.

Η Kawasaki το 2022 είχε παρουσιάσει στην EICMA έναν πρωτότυπο κινητήρα βασισμένο στο υπερτροφοδοτούμενο μοτέρ του H2, με άμεσο ψεκασμό ο οποίος όμως έκαιγε υδρογόνο, και είχε ως στόχο να εισέλθει στην παραγωγή το 2024. Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω θα δούμε πως η Honda το 2018 είχε παρουσιάσει το PCX Hybrid για τις ασιατικές αγορές, χωρίς ωστόσο να κάνει λόγο για επέκταση των πωλήσεων του μοντέλου και στις υπόλοιπες αγορές. Πριν λίγες ημέρες η "Big H" μας έκανε γνωστό πως δεν έχει εγκαταλείψει τα σχέδια που αφορούν τις υβριδικές μοτοσυκλέτες καθώς ήρθαν στο φως της δημοσιότητας έντεκα καταθέσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας οι οποίες σχετίζονται με υβριδικά δίτροχα. Αρχικά να αναφέρουμε πως οι σχετικές πατέντες ευρεσιτεχνίας είχαν κατατεθεί το 2021, ωστόσο δημοσιοποιήθηκαν πριν λίγες ημέρες. Μπορεί τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που βλέπουμε στις φωτογραφίες να αλλάζουν αριθμό, ωστόσο σε όλα υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές: ένας κινητήρας εσωτερικής καύσης, που λειτουργεί σε συνδυασμό με δύο ηλεκτρικούς κινητήρες, και μια μονάδα ελέγχου ισχύος (PCU) η οποία αποφασίζει πως θα κατανεμηθεί η δύναμη στον οπίσθιο τροχό.

Honda Patent

Η μονάδα ελέγχου ισχύος (PCU) θα διαχειρίζεται τον τρόπο με τον οποίο η δύναμη θα περνάει στον πίσω τροχό, είτε ο θερμικός κινητήρας λειτουργεί μόνος του, είτε λειτουργεί σε συνεργασία με τον έναν ή και τους δύο ηλεκτροκινητήρες, είτε η μοτοσυκλέτα λειτουργεί μόνο με κάποιον ηλεκτροκινητήρα. Ενδιαφέρουσα είναι η χρήση των δύο ηλεκτροκινητήρων η οποία χαρίζει κάποια πλεονεκτήματα παρά την πολυπλοκότητα της. Στις πατέντες βλέπουμε πως ο ένας ηλεκτροκινητήρας θα μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρας μετάδοσης κίνησης ενώ ο άλλος θα γίνεται γεννήτρια, μετατρέποντας την απόδοση του κινητήρα σε ηλεκτρική ενέργεια για να φορτίσει τις μπαταρίες. Σε συνδυασμό με την ανάκτηση ενέργειας κατά το φρενάρισμα, αυτή η υβριδική διάταξη ενδεχομένως να μπορεί να επιτρέψει μικρότερες και ελαφρύτερες μπαταρίες χωρίς να θυσιάζεται η αυτονομία η οποία είναι το ζητούμενο των ηλεκτρικών οχημάτων σήμερα. Σε κάποιες από τις πατέντες βλέπουμε να υπάρχει διαφορετική διάταξη στους ηλεκτροκινητήρες με σκοπό την μείωση των διαστάσεων, αλλά και την βελτίωση της αεροδυναμικής και της ψύξης. Για παράδειγμα σε κάποιες άλλες πατέντες, οι ηλεκτροκινητήρες είναι δίπλα δίπλα πίσω από τον κινητήρα, ενώ σε κάποιες ο ένας είναι πίσω από τον κινητήρα και ο άλλος είναι ευθυγραμμισμένος με τον στροφαλοφόρο άξονα. Σε μία άλλη περίπτωση οι ηλεκτροκινητήρες είναι ευθυγραμμισμένοι κάθετα πίσω από τον κινητήρα.

Honda Patent

Η χρήση του κινητήρα NC 750 στα περισσότερα από τα σχέδια ευρεσιτεχνίας έχει κάποιο νόημα, καθώς η διάταξη του κινητήρα με την κλίση προς τα εμπρός δίνει στην ιαπωνική εταιρεία διάφορες επιλογές ως προς την τοποθέτηση άλλων εξαρτημάτων, όπως οι μπαταρίες. Στις πατέντες ευρεσιτεχνίας γίνεται αναφορά και σε ένα σύστημα συνεχώς μεταβαλλόμενης μετάδοσης, αλλά δεν αποκλείεται να υπάρχει και χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Μια άλλη πατέντα δείχνει τη χρήση του διπλού συμπλέκτη της Honda (DCT), όχι για την αλλαγή ταχυτήτων αλλά για την εναλλαγή μεταξύ του κινητήρα εσωτερικής καύσης και των δύο ηλεκτροκινητήρων. Η μεγάλη ποικιλία των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας υποδηλώνει μια ανοιχτή προσέγγιση σε διαφορετικές ιδέες, για το υβριδικό μέλλον της Honda. Το αν θα προλάβει την Kawasaki στον “πόλεμο” των υβριδικών μένει να αποδειχθεί.

Honda PatentHonda PatentHonda PatentHonda Patent

SK Motorium

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.