Honda Riding Trainer

Από το

Μαύρο Σκύλο

2/4/2013

Η Honda Motor Co., Ltd. ξεκινά τη διάθεση μίας αναθεωρημένης έκδοσης λογισμικού για το Riding Trainer που σχεδιάστηκε με σκοπό την εκπαίδευση στην ασφαλή οδήγηση μοτοσικλέτας. Η εγκατάσταση του νέου προγράμματος λογισμικού ξεκίνησε με τα μοντέλα Riding Trainer που κατασκευάστηκαν το Φεβρουάριο του 2013, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που προορίζονται για τις αγορές του εξωτερικού.

Το νέο λογισμικό βελτιώνει την ικανότητα πρόβλεψης των κινδύνων που συναντά ένας αναβάτης, περιλαμβάνοντας ακόμα πιο ρεαλιστικές καταστάσεις και συνθήκες.

Σημαντικό στοιχείο της αναβαθμισμένης έκδοσης είναι η προσθήκη της εξωτερικής εμφάνισης 15 μοτοσικλετών και η πιστή αναπαραγωγή της οθόνης οργάνων και του ήχου του κινητήρα κάθε μοντέλου.

Ανάμεσα στα μοντέλα είναι μικρά σκούτερ όπως το PCX, μεσαίες σπορ μηχανές όπως η CBR250R και μεγάλες σπορ όπως η CB1100 και η VFR1200F. Σε ένα περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας προσομοιώνονται ποικίλες εφαρμογές σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο. Νέα χαρακτηριστικά του συστήματος λογισμικού είναι μία λειτουργία για γνωριμία με προηγμένα συστήματα πέδησης όπως το Combined Brake System (CBS) που φρενάρει ταυτόχρονα τον εμπρός και πίσω τροχό, αλλά και το Combined ABS που συνδυάζει CBS με ABS. Η Honda σκοπεύει επίσης να λανσάρει το ενημερωμένο λογισμικό σε εμπόρους μοτοσικλετών με εγκαταστάσεις του Riding Trainer.

Το Riding Trainer στόχο είχε να προωθήσει τη χρήση πρακτικών συσκευών εκπαίδευσης ασφαλούς οδήγησης μοτοσικλέτας προκειμένου να αναπτυχθεί η ικανότητα των αναβατών να προβλέπουν τους κινδύνους στο δρόμο. Οι πωλήσεις του Riding Trainer στο εξωτερικό ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2005 στα καταστήματα εμπόρων μοτοσικλετών της Honda σε όλη την Ευρώπη και το Φεβρουάριο του 2006 σε αντίστοιχα καταστήματα και επιχειρήσεις στην Ιαπωνία.

Περίπου 5.000 μονάδες χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή σε 53 χώρες. Η Honda σκοπεύει να επεκτείνει τις πωλήσεις της για περαιτέρω διάδοση του συστήματος και για να επιβεβαιωθεί εκ νέου η δέσμευση της εταιρίας στην ασφάλεια – ζωτικό στοιχείο των δραστηριοτήτων της.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.