Honda Self-balance prototype [VIDEO]: Λειτουργικό πρωτότυπο που ισορροπεί μόνο του

Το έχουν πάρει στα σοβαρά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/11/2021

Η Honda έχει δικό της τμήμα ρομποτικής και μάλιστα δραστηριοποιείται εμπορικά κατασκευάζοντας “βιονικούς εξωσκελετούς” που διευκολύνουν τη ζωή των ανθρώπων με κινητικά προβλήματα, είτε προέρχονται από τραυματισμούς είτε λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Τα τελευταία χρόνια έχει τραβήξει αρκετές φορές το ενδιαφέρον στο ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας πρωτότυπα όπως το ανθρωποειδές ρομπότ ASIMO αλλά και την μοτοσυκλέτα του προγράμματος Honda Riding Assist που ισορροπεί και κινείται εντελώς αυτόνομα, έχοντας τη δυνατότητα να ακολουθεί τον αναβάτη-ιδιοκτήτη της σαν να είναι σκυλάκι! Και τα δύο αυτά “ρομπότ” είναι απόλυτα λειτουργικά, έστω κι αν δεν έχουν φτάσει ακόμα στο στάδιο της παραγωγής.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η Honda έχει σταματήσει την εξέλιξη της ιδέας για ένα “σύστημα ισορροπίας μοτοσυκλετών”.

Η νέα εφαρμογή που είδε το φως της δημοσιότητας μοιάζει πιο “απλή” και πιθανόν πιο εύκολη στην κατασκευή της ως εξάρτημα μαζικής παραγωγής.

 

 

Σε αντίθεση με την πρωτότυπη μοτοσυκλέτα “Honda Riding Assist” που βασιζόταν στο πλαίσιο και τον κινητήρα των NC 750, διατηρώντας την ισορροπία της χρησιμοποιώντας το τιμόνι, το νέο πρωτότυπο βασίζεται στο μεταμοντέρνο NM4 Vultus (το οποίο επίσης έχει κοινά μηχανικά μέρη με τα NC 750) και χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό στη βάση του ψαλιδιού, επιτρέποντας την αυτόνομη κίνησή του σε σχέση με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα.

Αυτό σημαίνει πως δεν χρησιμοποιεί το τιμόνι, οπότε ο αναβάτης δεν νοιώθει το τιμόνι να κουνιέται στα χέρια του χωρίς τη δική του θέληση ή ακόμα και αντίθετα από την δική του θέληση…

Προφανώς αφύσικη θα είναι και η αίσθηση για τον αναβάτη στο νέο πρωτότυπο που θα κουνιέται κάτω από τα πόδια του, αλλά μάλλον λιγότερο τρομακτική σε σχέση με εκείνη ενός τιμονιού που στρίβει μόνο του…

Η βασική ιδέα εδώ είναι να λειτουργεί το σύστημα όταν η μοτοσυκλέτα είναι ακίνητη ή πλησιάζει προς την ακινητοποίηση, δηλαδή να σταματάς στο φανάρι χωρίς να χρειάζεται να κατεβάζεις τα πόδια σου (κάτι αντίστοιχο μπορείς να κάνεις με τα τρίροδα Piagggio MP3 και Quadro αν "κλειδώσεις" την ανάρτηση λίγο πριν σταματήσεις).

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.