Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness σε δημοπρασία

Δύο αγωνιστικές Honda με ιστορία στο Isle of Man και τα χρώματα της Vimto
Honda Auction
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Οι μοτοσυκλέτες που οδήγησαν οι δύο θρύλοι του Isle of Man TT το 2000 βγαίνουν για πρώτη φορά στο σφυρί.

Δύο Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness θα δημοπρατηθούν στις 15 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της Iconic Motorcycle Sale κατά τη διάρκεια του NEC Classic Motor Show 2026.

Honda Auction

Οι δύο μοτοσυκλέτες αγωνίστηκαν το 2000 με τα χαρακτηριστικά χρώματα της Vimto και αναμένεται να προσελκύσουν συλλέκτες. Η Honda του Dunlop εκτιμάται ότι θα φτάσει τις 92.000-115.000 ευρώ, ενώ εκείνη του McGuinness υπολογίζεται στις 57.500-69.000 ευρώ.

Honda Auction

Η μοτοσυκλέτα του Dunlop έχει ιδιαίτερα σημαίνουσα ιστορία, καθώς με αυτήν απέσπασε τη νίκη στην κατηγορία TT F1 του 2000, ενώ τερμάτισε τρίτος στον αγώνα Senior TT.

Honda Auction

Η συγκεκριμένη SP-1 είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί από τον James Toseland εκείνη τη σεζόν. Μετά τον τραυματισμό του Toseland σε δοκιμές στο Cadwell Park, πέρασε στα χέρια του Dunlop, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε αγώνες προετοιμασίας πριν από το TT. Στο Cookstown τερμάτισε δεύτερος, ενώ στο North West 200 πήρε την pole position.

Honda Auction

Στο North West 200, ωστόσο, τόσο ο Dunlop όσο και ο McGuinness δυσκολεύτηκαν απέναντι στις Yamaha R1. Για το TT η Honda προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές, τοποθετώντας στις SP-1 τον κινητήρα WSBK του Aaron Slight και διαφορετικό setup των Showa αναρτήσεων.

Honda Auction

Μετά το TT του 2000, η εργοστασιακών προδιαγραφών μοτοσυκλέτα του Dunlop επέστρεψε σε διαμόρφωση του Αγγλικού Superbike (BSB). Ο κινητήρας του Aaron Slight και το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων αφαιρέθηκαν, όπως και τα φέρινγκ της Vimto.

Honda Auction

Και οι δύο SP-1 πουλήθηκαν στο τέλος της σεζόν του 2000 στον Dennis Berwick, ο οποίος τις χρησιμοποίησε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2001 και το 2002 με τους Peter Berwick και Jason Davies.

Honda Auction

Στη συνέχεια πέρασαν στα χέρια συλλέκτη και παρέμειναν εκεί μέχρι το 2014, όταν αποκτήθηκαν από τον σημερινό πωλητή.

Honda Auction

Καμία από τις δύο δεν έχει αγωνιστεί από το 2002, αν και έχουν λειτουργήσει και παρουσιαστεί σε επιλεγμένες εκδηλώσεις τα τελευταία 24 χρόνια.

Honda Auction

Το σημαντικότερο για τους συλλέκτες είναι ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες SP-1 προσφέρονται προς πώληση. Και στην περίπτωση της μοτοσυκλέτας του Dunlop, δεν μιλάμε απλώς για μια replica με το όνομα ενός θρύλου στο ντεπόζιτο, αλλά για την πραγματική Honda με την οποία κέρδισε τον αγώνα F1 στο TT του 2000.

Honda AuctionHonda Auction

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.