Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness σε δημοπρασία

Δύο αγωνιστικές Honda με ιστορία στο Isle of Man και τα χρώματα της Vimto

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Οι μοτοσυκλέτες που οδήγησαν οι δύο θρύλοι του Isle of Man TT το 2000 βγαίνουν για πρώτη φορά στο σφυρί.

Δύο Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness θα δημοπρατηθούν στις 15 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της Iconic Motorcycle Sale κατά τη διάρκεια του NEC Classic Motor Show 2026.

Οι δύο μοτοσυκλέτες αγωνίστηκαν το 2000 με τα χαρακτηριστικά χρώματα της Vimto και αναμένεται να προσελκύσουν συλλέκτες. Η Honda του Dunlop εκτιμάται ότι θα φτάσει τις 92.000-115.000 ευρώ, ενώ εκείνη του McGuinness υπολογίζεται στις 57.500-69.000 ευρώ.

Η μοτοσυκλέτα του Dunlop έχει ιδιαίτερα σημαίνουσα ιστορία, καθώς με αυτήν απέσπασε τη νίκη στην κατηγορία TT F1 του 2000, ενώ τερμάτισε τρίτος στον αγώνα Senior TT.

Η συγκεκριμένη SP-1 είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί από τον James Toseland εκείνη τη σεζόν. Μετά τον τραυματισμό του Toseland σε δοκιμές στο Cadwell Park, πέρασε στα χέρια του Dunlop, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε αγώνες προετοιμασίας πριν από το TT. Στο Cookstown τερμάτισε δεύτερος, ενώ στο North West 200 πήρε την pole position.

Στο North West 200, ωστόσο, τόσο ο Dunlop όσο και ο McGuinness δυσκολεύτηκαν απέναντι στις Yamaha R1. Για το TT η Honda προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές, τοποθετώντας στις SP-1 τον κινητήρα WSBK του Aaron Slight και διαφορετικό setup των Showa αναρτήσεων.

Μετά το TT του 2000, η εργοστασιακών προδιαγραφών μοτοσυκλέτα του Dunlop επέστρεψε σε διαμόρφωση του Αγγλικού Superbike (BSB). Ο κινητήρας του Aaron Slight και το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων αφαιρέθηκαν, όπως και τα φέρινγκ της Vimto.

Και οι δύο SP-1 πουλήθηκαν στο τέλος της σεζόν του 2000 στον Dennis Berwick, ο οποίος τις χρησιμοποίησε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2001 και το 2002 με τους Peter Berwick και Jason Davies.

Στη συνέχεια πέρασαν στα χέρια συλλέκτη και παρέμειναν εκεί μέχρι το 2014, όταν αποκτήθηκαν από τον σημερινό πωλητή.

Καμία από τις δύο δεν έχει αγωνιστεί από το 2002, αν και έχουν λειτουργήσει και παρουσιαστεί σε επιλεγμένες εκδηλώσεις τα τελευταία 24 χρόνια.

Το σημαντικότερο για τους συλλέκτες είναι ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες SP-1 προσφέρονται προς πώληση. Και στην περίπτωση της μοτοσυκλέτας του Dunlop, δεν μιλάμε απλώς για μια replica με το όνομα ενός θρύλου στο ντεπόζιτο, αλλά για την πραγματική Honda με την οποία κέρδισε τον αγώνα F1 στο TT του 2000.

Ετικέτες

Honda

Isle of Man Classic TT

Joey Dunlop

John McGuinness

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Casey Stoner: Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό προ 20ετίας

Ο Αυστραλός ζούσε με πόνους στην πλάτη από το 2003

Από τον

Παύλο Καρατζά

24/7/2026

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP Casey Stoner αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη που είχε υποστεί πριν από 20 χρόνια.

Ο Αυστραλός ανακοίνωσε ότι πριν από τρεις μήνες υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη του, λόγω τραυματισμού που είχε υποστεί το 2003.

Ο Stoner αποσύρθηκε από το MotoGP στο τέλος της σεζόν του 2012 και έχει αντιμετωπίσει κατά καιρούς διάφορα προβλήματα υγείας, με πιο αξιοσημείωτο ίσως τη χρόνια κόπωση που συχνά δεν του επέτρεπε ούτε να οδηγήσει.

Τον τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη τον “κληρονόμησε” ο Αυστραλός σε μία πτώση στη δεύτερη του σεζόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc.

Σε μια ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Instagram, ο Stoner αναφέρει ότι ο πόνος που προκλήθηκε από τον τραυματισμό ήταν κάτι με το οποίο ζούσε για πάνω από 20 χρόνια, αλλά ότι η χειρουργική επέμβαση τον ανακούφισε επιτέλους από τον πόνο στην πλάτη.

“Σήμερα συμπληρώνονται τρεις μήνες από τότε που υποβλήθηκα σε σπονδυλοδεσία L5-S1 και αντικατάσταση δίσκου L4-5. Όλα ξεκίνησαν με ένα ατύχημα το 2003, όταν έπεσα με το κεφάλι πάνω σε μερικά δεμάτια άχυρου. Η πρόσκρουση συμπίεσε τη σπονδυλική μου στήλη και ενώ κατάφερα να το διαχειριστώ όσο καλύτερα μπορούσα για πάνω από 20 χρόνια, τα τελευταία δύο χρόνια – και ειδικά οι τελευταίοι έξι μήνες – έγιναν αφόρητα. Έφτασα στο σημείο όπου η χειρουργική επέμβαση ήταν η μόνη πραγματική επιλογή.

Η ανάρρωση είχε σίγουρα τα πάνω και τα κάτω της, αλλά συνολικά η πλάτη μου δεν έχει νιώσει τόσο καλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο είναι το γεγονός ότι συνειδητοποίησα ότι, ακόμα και όταν νόμιζα ότι η πλάτη μου ήταν καλά πριν, ζούσα με συνεχή πόνο. Μόνο τώρα έχω βιώσει πώς είναι πραγματικά να μην έχεις πόνο στην πλάτη.

Είμαι απίστευτα ευγνώμων στον χειρουργό μου και σε ολόκληρη την ιατρική ομάδα που με φρόντισε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε πίσω την ποιότητα της ζωής μου.”